آمریکا در خصوص عدم امحای کامل و باقی نگهداشتن سلاحهای شمیمیایی و سلاحهای کشتار جمعی خود در حال نقض صریح و فاحش کنوانسیونهای الزامآور بینالمللی است که از سال 1997 عضو آن است، اما به مسئولیتها، تعهدات و وظایف بینالمللی خود عمل نمیکند.
عدم امحای سلاحهای شیمیایی آمریکا تا 2 اردیبهشت 1391 (29 آوریل 2012) به عنوان آخرین مهلت نابودی تمامی سلاحهای شیمیایی در سطح جهان، نقض فاحش معاهدات بینالمللی محسوب میشود و این اقدام آمریکا تهدید صلح و امنیت بینالمللی است.
آمریکا با عدم پایبندی به تعهدات خود مطابق کنوانسیون منع سلاحهای شیمیایی، در حال نابود کردن یک کنوانسیون مرجع بینالمللی است.
ماده 12 کنوانسیون منع سلاحهای شیمیایی اعلام میدارد در صورت عدم پایبندی و نقض فاحش، کشور خاطی باید به شورای امنیت و مجمع عمومی سازمان ملل متحد ارجاع شود، زیرا این امر صلح و امنیت بینالمللی را تهدید میکند و به خطر میاندازد.
جامعه جهانی باید نسبت به عدم پایبندی آمریکا واکنش فوری، جدی و موثر داشته باشد. شورای امنیت سازمان ملل متحد و دبیر کل این سازمان بایستی اقدامات متناسب را در نظر بگیرند و عضویت آمریکا در شورای امنیت، نباید مانع مجازات آمریکا به عنوان یک عضو خاطی در جامعه بینالمللی شود.
در حالی که 188 کشور جهان عضو این معاهده هستند، اما رژیم غاصب اسرائیل هنوز عضو آن نشده است و تاسیسات سلاحهای شیمیایی خود را منهدم نکرده است.
موضوع جهانشمولی معاهده(عضویت تمامی کشورها در آن) لازمه انهدام کامل سلاحهای شیمیایی در جهان است. بنابراین کشورهای عضو بایستی برای وادار کردن کشورهای غیرعضو به عضویت در این کنوانسیون، از جمله اقدام به قطع روابط خود با این کشورها کنند. این در حالی است که آمریکا نه فقط درباره عدم عضویت اسرائیل هیچ فشاری بر این رژیم نیاورده، بلکه از تامینکنندگان مواد و تجهیزات و دانش و تکنولژی موردنیاز برای تسلیحات شیمیایی و کشتار جمعی این رژیم است. از این منظر نیز آمریکا یکی دیگر از تعهدات بینالمللی خود را نقض کرده است.
آمریکا تلاش خواهد کرد که ضربالاجل امحای سلاحهای شیمیایی خود را بر خلاف نظر کنوانسیون به تعویق اندازد. همچنین آمریکا قصد ندارد سلاحهای خود را منهدم کند. جمهوری اسلامی ایران مخالف این امر است و آن را تلاشی از سوی آمریکا برای خریدن زمان و رعایت نکردن تعهداتش میداند.
آمریکا اولین کشور استفاده کننده از سلاحهای شیمیایی در قرن بیست و یکم است که استفاده از بمبهای فسفری در فلوجه عراق در سال 2004 یکی از بارزترین نمونههای آن است.
عدم پایبندی آمریکا به تعهدات خلع سلاحی خود، نیات آمریکا را برای نگهداری و ذخیره و استفاده از سلاح شیمیایی برخلاف تعهدات بینالمللی.(با توجه به برنامه بازسازی تسلیحات کشتار جمعی آمریکا) برملا میکند.
بر اساس اسناد و گزارشهای رسمی منتشر شده توسط مراکز رسمی در آمریکا از جمله گزارش سناتور «ریگل» رئیس کمیته بانکداری مجلس سنای آمریکا در سال 1994 که این گزارش به دنبال استفاده صدام از تسلیحات شیمیایی علیه نیروهای آمریکایی در جنگ کویت تهیه شد، سلاحهای به کار گرفته شده علیه نیروهای آمریکایی، منشاء آمریکایی داشته است. این گزارش به 70 مورد صادرات باسیل «آنتراسیس» از آمریکا برای آژانسهای دولتی عراق طی سه سال اشاره و اعلام میکند که این ها همان موادی است که بازرسان بینالمللی بعدها در عراق کشف کردند. در این گزارش همچنین اشاره شده که این مواد با تایید وزارت بازرگانی آمریکا صادر شده و شامل مواد پاتوژنیک (میکروبی) و تاکسی ژنیک(سمی) است. گزارش میافزاید که این مواد تضعیف نشده بودند و میتوانستند بازتولید کنند.
به گفته دیوید کلی (که بعدها پس از افشاگریهایش درباره جنگ عراق به طور مشکوک کشته شد) عراق در سال 1985، هشت مخزن آنتراکس از آمریکا خریداری کرده بود.
علاوه بر اسناد مربوط به تحویل تسلیحات شیمیایی از سوی آمریکا به عراق، اسناد زیادی درباره ارائه حمایت دیپلماتیک آمریکا از عراق در مجامع بینالمللی، بلافاصله پس از انجام حملات شیمیایی وجود دارد. این اسناد مربوط به وزارت خارجه آمریکاست که به دیپلماتهای آمریکایی در مجامع بینالمللی دستور میدهد چگونه از موضع عراق حمایت کنند و نگذارند قطعنامهای علیه عراق تصویب شود.
بر اساس گزارش روزنامه «وال استریت ژورنال» بخشی از تسلیحات شیمیایی ارائه شده به صدام، توسط پیک مخصوص سازمان سیا ارسال شده است.
بر اساس گزارش فایننشال تایمز(1989) و سایر گزارشها، یک بانک ایتالیایی، آمریکایی به نام بانک ملی «لاورو»banca nazionale del lavoro با تکیه گسترده بر وامها و اعتبارات دولت آمریکا، 5 میلیارد دلار وام در اختیار عراق گذارد که بخش عمده آن برای خرید تسلیحات و فناوری نظامی از جمله تسلیحات شیمیایی و حتی اتمی اختصاص یافت.
بر اساس اظهارات سناتور «کورب» در جلسه اخیر مجلس نمایندگان آمریکا درباره ایران (27 اکتبر 2011) آمریکا اطلاعاتی را در اختیار عراق گذارده است که از سوی آن کشور برای حمله شیمیایی به ایران مورد استفاده قرار گرفته است.
آخرین مورد از نقض کنوانسیون منع تسلیحات شیمیایی توسط آمریکا، مربوط به توطئه استفاده از گازهای سمی برای قتل تعداد زیادی از شهروندان ایرانی در نمایشگاه کتاب تهران است. این اقدام تروریستی قرار بود توسط گروهک «تندر» در کنار سایر سناریوهای تروریستی این گروهک از جمله حمله به سرکنسولگری روسیه در رشت، اجرا شود. رهبران و مقر گروهک یاد شده در آمریکا هستند و اسناد مختلفی درباره ارتباط پشت پرده این گروهک با دولت آمریکا و دریافت کمکهای مختلف از نهادهای امنیتی و اطلاعاتی آمریکا وجود دارد. بر اساس یکی از اسناد، رهبر این گروهک اعلام کرده است که در طبقه شانزدهم ساختمان پلیس فدرال آمریکا (اف.بی.آی) اقامت دارد.
آمریکا در حالی که عضو کنوانسیون خلع سلاح شیمیایی بوده است، در یک دهه اخیر در دستکم سه کشور شامل عراق، افغانستان و پاکستان از سلاحهای ممنوعه (بر اساس این کنوانسیون) استفاده کرده است و لذا بزرگترین ناقض کنوانسیون خلع سلاح شیمیایی است.
استفاده از بمبهای فسفری در فلوجه عراق که علیرغم ادعای اولیه آمریکاییها، بعدا مشخص شد به عنوان سلاح علیه اهداف غیر نظامی استفاده شده و شمار زیادی زن و کودک را به شکلی بسیار زجرآور کشته است ، از موارد دیگر نقض کنوانسیون از سوی آمریکاست. به گفته یکی از سربازان آمریکایی پرتاب کننده این بمبها، آنها پس از انفجار ، یک ابر گازی به شعاع 150 متر ایجاد میکردند که زیر آنها، گوشت تن هر جانداری به طور کامل میسوخت. اسناد مربوطه نشان میدهد سربازان آمریکایی بعد از این ارتکاب این فاجعه ، با لباس مخصوص شیمیایی وارد منطقه شدهاند. (مراجعه کنید به گزارش تلویزیون RAE ایتالیا در 8 نوامبر 2005 ، گزارش روزنامه ایندیپندنت 8 نوابر 2005 ، گزارش روزنامه گاردین انگلیس مورخ 15 نوامبر 2005 تحت عنوان : آمریکا از سلاح شیمیایی در عراق استفاده کرد و سپس درباره آن دروغ گفت) اکنون مشخص شده آمریکا از بمبهای ناپالم و فسفری نیز در عراق استفاده کرده است.
بر اساس کنوانسیون خلع سلاح و منع استفاده از سلاحهای شیمیایی 1993 که 188 کشور جهان عضو آن هستند و ایران از جمله کشورهای بسیار فعال در تهیه محتوای کنوانسیون و از بانیان آن بوده واز اولین کشورهای ملحق شده به آن است، تمامی سلاحهای شیمیایی جهان بایستی تا سال 2007 معدم میشد.
این کنوانسیون مقرر میدارد که با تمدید مهلت، حداکثر زمان برای نابودی سلاحهای شیمیائی توسط دارندگان آنها سال 2012 است و پس از 29 آوریل 2012 نباید هیچ سلاح شیمیایی در سطح جهان وجود داشته باشد.
اکنون مدتی است آمریکا به بهانههایی نظیر مشکلات بروکراتیک و مسائل زیست محیطی، از انهدام کامل تسلیحات شیمیایی خود طفره میرود و قصد دارد که آنها را باقی نگه دارد. بدین ترتیب اصول مصرح و مصوب یک کنوانسیون مرجع بینالمللی را به طور فاحش نقض میکند و این امر بر خلاف تعهدات بینالمللی آمریکا و نقض صلح و امنیت بینالمللی محسوب میشود.
آمریکا بدین ترتیب و با عدم انهدام تسلیحات شیمیایی خود، در واقع درحال نابود کردن یک کنوانسیون بینالمللی است. این کنوانسیون دارای یک ضرب الاجل است – 29 آوریل سال 2012 – و گذشتن از این ضربالاجل بدون عمل به مفاد آن، در واقع به معنای نابود کردن کنوانسیون بینالمللی توسط بزرگترین دارنده آن سلاحها یعنی آمریکاست. این اقدام آمریکا باعث شده است که کشوری نظیر روسیه که آمریکا را رقیب و تهدید میبیند نیز مواضع مبهمی را اتخاذ کند و منتظر انهدام تسلیحات آمریکا بماند.
آمریکا درحال حاضر چندین هزار تن تسلیحات شیمیایی خود را ذخیره کرده است که خطر عمدهای برای صلح و امنیت جهانی محسوب میشود.
توضیح اینکه در خاورمیانه، اسرائیل ، مصر و سوریه عضو این کنوانسیون نیستند. مسئله اصلی اینست که مصر و سوریه عضویت خود را مشروط به عضویت اسرائیل کردهاند که با جدیت از ورود به کنوانسیون انهدام سلاح های شیمیایی اجتناب دارد. این در حالی است که اسرائیل عضو معاهده NPT نیز نشده است و به تولید سلاحهای هستهای و کشتار جمعی خود ادامه میدهد.
تسلیحات نابود شده از سوی آمریکا در قالب کنوانسیون ، عمدتاً مربوط به تسلیحات قدیمی، از رده خارج شده یا دارای نشت بوده و در مقابل، تسلیحات جدید و پیشرفتهتری را جایگزین کردهاند. بررسی بودجه هنگفت اختصاصی دو سال اخیر دولت آمریکا برای به روز رسانی تسلیحات غیر متعارف و کشتار جمعی، خود قابل توجه است.
ماده 12 کنوانسیون منع سلاحهای شیمیایی اعلام میدارد که در صورت عدم پایبندی یک کشور به تعهدات خود، صلح و امنیت بینالمللی به خطر افتاده و لذا موضوع بایستی به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع شود تا اقدامات لازم صورت گیرد.
بایستی توجه شود که استفاده از سلاحهای شیمیایی و صادرات آنها که از جمله سلاحهای کشتار جمعی محسوب میشوند، از چنان قبح بینالمللی برخوردار است که از اولین دورههای تولید آنها ، مقررات زیادی در سطح بینالمللی برای منع استفاده از آنها حتی در صحنه نبردهای نظامی وضع شده و همواره افکار عمومی جهان خواستار امحای این گونه سلاحهای کشتار جمعی بوده است (کنوانسیون لاهه 1899 و 1907 درباره منع بمباران هوایی و استفاده از سلاح شیمیایی) لذا نقض آشکار کنوانسیون یاد شده توسط آمریکا، ظرفیت زیادی برای بسیج فشار افکار عمومی بینالمللی و حتی داخلی آمریکا علیه دولت آمریکا ایجاد کرده است؛ به ویژه برای دولت اوباما که از ابتدای کارش ، توجه به سازمانهای بینالمللی و ایجاد ائتلاف و کار در سطح سازمانهای بینالمللی را به عنوان یکی از شعارهای اصلی خود (بر خلاف گروه نو محافظه کار که اعتقادی به کار در سطح سازمانهای بینالمللی نداشت) اعلام و در واقع ادعا کرده بود قصد دارد مسیر چند جانبه گرایی بینالمللی را جایگزین مسیر یکجانبه گرایی دولت بوش کند.
باید توجه داشت که با وجود عدم پایبندی آمریکا به کنوانسیون و متقابلا مقاومت و تاکید جمهوری اسلامی ایران برای نابودی تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک آمریکا ، مسئولان آمریکایی با جعل یک سناریوی رسانهای و اقدام پیشدستانه برای فشار بر ایران ، ماجرای پیدا شدن خمپارههای شیمیایی ایرانی در لیبی را مطرح کردند که کذب محض بوده و فاقد هر گونه سندی است.
ایران هیچگاه چنین تسلیحاتی را تولید نکرده است. کالاهایی که ایران به نمایشگاههای بینالمللی در حوزه شیمیایی عرضه و به کشورهای جهان از جمله به لیبی نیز صادر کردهاست ، در حوزه تولید لوازم پدافندی و مقابله با سلاح های شیمیایی، شامل تجهیزات مقابله با سلاحهای شیمیایی ، داروها و ماسکهای مربوطه ( به دلیل کسب تجربیات در مقابله با سلاحهای شیمیایی عراق) است و ایران از جمله کشورهای بسیار پیشرفته و پیشتاز در این زمینه است. برخی تصاویر رسانههای آمریکایی در این باره، با سوء استفاده و مربوط به لباسهای و ماسکها است که در لیبی یافت شده است .
ایران از جمله کشورهای بسیار پیشرفته در دانش پزشکی مقابله با سلاحهای شیمیایی است و هر ساله دورههای آموزشی برای انتقال تجربیات پزشکی خود در جنگ هشت ساله تحمیلی، به متخصصان کشورهای مختلف برگزار میکند. تمامی دستاوردها و پیشرفتهای یاد شده در جمهوری اسلامی ایران از این بابت است که ایران بزرگترین قربانی سلاحهای شیمیایی بوده است.
نکته پایانی درخور دقت اینکه: آمریکا تنها استفاده کننده از تسلیحات شیمیایی در قرن بیست و یکم و بزرگترین ناقض کنوانسیون خلع سلاح شیمیائی است و به تعهدات و وظایف بینالمللی خود درباره عدم استفاده از تسلیحات ممنوعه شیمیایی و میکروبی و نابود کردن ذخایر تسلیحات شیمیایی و میکروبی و عدم تولید تسلیحات جدید، عمل نکرده است.
سازمان های بینالمللی این عدم پایبندی را نقض فاحش تعهدات و مسئولیتهای بینالمللی و موجب به خطر افتادن صلح و امنیت جهانی میدانند.