همزمان با سومین دور پیروزی ولادیمیر پوتین، در انتخابات ریاست جمهوری روسیه، رسانههای غربی هجمه تبلیغاتی وسیعی را علیه وی سامان دادند.
پس از اعلام پیروزی پوتین در انتخابات ریاست جمهوری روسیه، رسانههای غربی که از پیش از برگزاری انتخابات این کشور نیز به طرح موضوعات انحرافی از جمله احتمال تقلب در انتخابات ریاست جمهوری روسیه از سوی پوتین و حزب او یعنی«روسیه متحد» را مطرح میکردند، مدعی تقلب در انتخابات این کشور شدند؛ ادعایی که در انتخابات مجلس دومای روسیه نیز ازسوی این رسانهها مطرح شد. روزنامه انگلیسی «گاردین» ضمن اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری در روسیه مدعی شد نظرسنجیها نشان داده که پوتین بیش از 50 درصد از آرای عمومی را در اختیار دارد، اما ناظران انتخاباتی به این نکته اشاره دارند که پوتین با استفاده از منابع دولتی مبارزات انتخاباتی خود را ناعادلانه پیش برده است.
تارنمای «بی بی سی» هم در خبری نوشت: همزمان با جشن پیروزی پوتین در روسیه، مخالفان دولت در مسکو تجمع کردند.
این رسانه در ادامه افزود: پوتین در جمع حامیان خود در مسکو گفت که در رقابتی آزاد و منصفانه، پیروز شده است، اما گروههای مخالف او مدعی هستند که تقلبی گسترده انجام شده است.
به نوشته این رسانه، «گالوس» از نهادهای نظارتی مستقل انتخاباتی اعلام کرد پوتین فقط کمی بیش از 50 درصد آرا را به دست آورده است که به مراتب کمتر از آمار رسمی اعلام شده از سوی مسئولان رسمی انتخابات روسیه است.
گالوس همچنین اعلام کرد که گزارشهای متعددی از تخلفات انتخاباتی دریافت شده که براساس آنها، برخی افراد چندین بار در رایگیری شرکت کردند.
رادیو رژیم صهیونیستی هم در مطلبی با عنوان «بازگشت تزار قرن بیست و یکم به کرملین» و با طرح این سوال که سیاست روسیه در قبال اسرائیل و ایران چه تغییری خواهد کرد؟ به نقل از روزنامه «واشنگتن پست» نوشت: آقای پوتین با اطمینان از بازگشت به مقام ریاست جمهوری، از هم اینک به انتخابات بعدی برای ریاست جمهوری و تداوم احراز این مقام برای چهارمین دوره چشم دوخته است.
تارنمای «یورونیوز» هم در خبری نوشت که «گنادی زیوگانف» از رقبای انتخاباتی پوتین، از به رسمیت شناختن وی به عنوان رئیسجمهور امتناع کرد و اظهار داشت: من نمیتوانم روند این انتخابات را صادقانه و عادلانه برآورد کنم.
یورونیوز افزود: قبل از انتخابات ریاست جمهوری روسیه طبق وعده ولادیمیر پوتین، با نصب دوربینهای اینترنتی در هر یک از حوزههای اخذ رای، از هرگونه سو ظن به تقلب در انتخابات ریاست جمهوری در روسیه جلوگیری شد.
ولادیمیر پوتین دومین رئیسجمهوری کشور روسیه بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، نخست وزیر فعلی و رئیس حزب روسیه واحد(از 15 آوریل 2008) است. پوتین به عنوان رئیسجمهوری پرکار شناخته میشود که اقتصاد روسیه را از بحران شدید دهه 1990 و پس از پایان ریاست جمهوری «بوریس یلتسین» به ثبات و رشد قابل توجهی هدایت کرده است. به باور بسیاری از کارشناسان و مردم روسیه، ترمیم اقتصاد شکست خورده این کشور در زمان بوریس یلتسین، نخستین رئیسجمهور روسیه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تا حدود زیادی مدیون تلاشها و سیاستهای اقتصادی پوتین است. او که از سال 2000 پس از کناره گیری بوریس یلتسین، رئیسجمهوری وقت روسیه پس از دو دوره ریاست جمهوری، بر مسند قدرت نشست، دارای سابقهای طولانی در دستگاه امنیتی شوروی بود.
بسیاری معتقدند روی کار آمدن مجدد پوتین در صحنه سیاسی روسیه پایانی بر نگرانیهای مردم این کشور در دوران پس از فروپاشی اتحاد شوروی بود. در آن زمان مردم روسیه با گسترش امواج جداییطلبی، جنگ در چچن و اقدامات گوناگون تروریستی مواجه بودند. آنها در جریان گروگانگیریهای خونبار در مسکو، «بسلان»، داغستان و... هر روز با اخبار هولناکی که امکان فروپاشی فدراسیون روسیه را برجسته میکرد روبرو بودند. تامین امنیت در سراسر فدراسیون، امتیاز بزرگی بود که پوتین موفق به کسب آن شد.
او خود را متعهد به مبارزه با جداییطلبی معرفی کرد که نمونه بارز آن در چچن رخ داده بود. او همچنین به عنوان رهبری طرفدار وحدت ملی، تحکیم دولت و فدراسیون، طرفدار احیای قدرت داخلی و خارجی روسیه شناخته شد؛ درحالیکه یلتسین فردی ضعیف و ناتوان شناخته شده بود. بدین ترتیب وی با بهرهگیری از توانایی شخصی خود به زودی به یک رئیسجمهوری محبوب در روسیه تبدیل شد. اصلیترین اولویت پوتین اقتصاد بود و در این راستا از الگوی تمرکز و اقتدار دولتی در عرصه اقتصادی استفاده کرد. وی در دیگر عرصهها نیز بر تقویت تمرکزگرایی و نه توزیع قدرت در روسیه تاکید ورزید. پوتین در برنامه خود به مبارزه با فساد مالی جایگاه ویژهای بخشید و به رفع فقر در جامعه روسی توجه کرد.
زندگی پوتین
«ولادیمیر اسپیردونویچ پوتین» 7 اکتبر 1952 در لنینگراد(سنپترزبورگ امروزی) به دنیا آمد، او از معتقدان کلیسای ارتدوکس روسیه است.
پوتین به خوبی به زبانهای آلمانی و انگلیسی صحبت میکند. او با «لودمیلا پوتینا» ازدواج کرد که ثمره این ازدواج دو دختر به نامهای «ماریا» و «کاترینا» است.
پوتین در سال 1975 در رشته حقوق از دانشگاه لنینگراد فارغالتحصیل شد او چند سال بعد مدرک دکترای خود در رشته اقتصاد را دریافت کرد.
پوتین پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه لنینگراد از طرف کا.گ.ب دعوت به همکاری شد و بین سالهای 1985 تا 1990 ازسوی این سازمان در آلمان خدمت کرد.
با شکست کمونیسم در آلمان شرقی و اتحاد دو آلمان در سال 1990به لنینگراد بازگشت.
در سال 1990 پوتین به مقام مشاور رئیس دانشگاه دولتی لنینگراد در امورخارجه برگزیده شد و سپس در سمت مشاور رئیس شورای شهر لنینگراد به انجام وظیفه پرداخت.
در ژوئن 1991 به ریاست کمیته روابط بینالملل شورای شهر سن پترزبورگ برگزیده شد. لنینگراد پس از فرو پاشی اتحاد جماهیر شوروی به سن پترزبورگ تغییر نام داد.
در سال 1994 پوتین با حفظ سمت، مقام معاونت شهرداری سن پترزبورگ را نیز عهده دار شد.
در اوت 1996 پوتین به سمت معاون دایره اداری ریاست جمهوری روسیه منصوب شد.
در مارس 1997 نیز سمت معاونت اجرایی دفتر ریاست جمهوری روسیه و ریاست دایره مرکزی تحقیقات و نظارت دولت را به عهده گرفت.
در ماه مه 1998 با ارتقای سمت، به مقام معاون اول دایره اداری ریاست جمهوری منصوب شد.
در سال 1999 قائم مقام وزیر امور خارجه روسیه شد. بعد از مدتی به کاخ ریاست جمهوری راه یافت و توانست اعتماد یلتسین را به خود جلب کند.
در 31 دسامبر 1999 رسما کفیل رئیسجمهوری شد؛ پستی که به او کمک کرد در انتخابات سال 2000 بر رقبای سرشناسی مانند «پریماکوف» و «یوری لوژکوف» پیروز شود.
وی در انتخابات سال 2004 نیز در سمت خود ابقا شد و سرانجام در ماه مه سال 2008 در دولت تازه به قدرت رسیده دیمیتری مدودف، پست نخست وزیری روسیه را به عهده گرفت.
ولادیمیر پوتین در دوره ریاست جمهوری خود از نفوذ سرمایهداران در امور سیاسی کاست و قدرت حکومت مرکزی را در سراسر روسیه بسط داد. پوتین برخلاف سلف خود بوریس یلتسین از سیاستهای یکجانبه گرایانه ایالت متحده آمریکا در جهان حمایت نمیکند و از مخالفان استقرار سپر موشکی آمریکا در دو کشور لهستان و جمهوری چک است.
پوتین که در رقابتهای ریاست جمهوری سال 2008 میلادی از دیمیتری مدودف، رئیسجمهور کنونی روسیه حمایت کرده بود، در این مدت به عنوان نخست وزیر فعالیت میکرد. او با پیروزی در انتخابات سال جاری تا سال 2018 میلادی رئیسجمهوری روسیه خواهد ماند و با پایان این دوره نیز میتواند برای ادامه فعالیتش به عنوان رئیسجمهوری در یک دوره شش ساله دیگر، در رقابتهای انتخاباتی آتی شرکت کند.
مقاومت پوتین در برابر غرب
در خصوص دیدگاه غرب نسبت به ولادیمیر پوتین باید گفت، از آن جهت که وی در سیاستهای خود هیچ گاه تسلیم برقراری نظام سیاسی مدنظر غرب نشده است و برخورد واقع بینانه و متناسب با موازین منافع ملی روسیه را بر ژست دموکراسی ترجیح داده است، کشورهای غربی نگرش موافق و مثبتی نسبت به سیاستهای داخلی و بینالمللی پوتین ندارند. ازسوی دیگر برنامههای پوتین در دو دوره ریاست جمهوری وی برای هواداران تعمیق و گسترش دموکراسی در روسیه، پیامهای خوشایندی در برنداشت.
به همین خاطر علیه وی وارد فعالیتهای تبلیغاتی شدند، اما او از مردم روسیه خواسته بود برای حرکت در مسیری طولانی و دشوار آماده شوند. یکی از مهمترین مشکلات پوتین کنار آمدن با کشورهای غربی است؛ کشورهایی که مدعی دموکراسی هستند و مدل حکمرانی وی را مطابق با اصول دموکراسی نمیدانند. در همین راستا، غرب در دوران ریاست جمهوری پوتین در روسیه هر از چند گاهی دولت او را به نقض حقوق بشر متهم میکرد.
مجله آمریکایی «پراداگ» که هر ساله فهرستی از دیکتاتورهای جهان را معرفی میکند، در گزارش سال 2007 میلادی خود نام ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور وقت روسیه را به عنوان یکی از دیکتاتورهای جهان و در رتبه شماره بیستم این فهرست معرفی کرد. غیردموکراتیک بودن حکومت پوتین، کنار نیامدن با مخالفان سیاسی و کشته و زندانی شدن روزنامهنگاران و فعالان سیاسی در روسیه دوران پوتین، از مواردی است که غرب در خصوص نقض حقوق بشر بر آن تمرکز فراوان دارد. در مقابل این فشارها و هجمه خبری رسانهای ازسوی غرب؛ پوتین همواره بر استقلال سیاسی روسیه تاکید داشته است.
خبر پیروزی ولادیمیر پوتین در انتخابات 2012 ریاست جمهوری روسیه موضوعی بود که شگفتی رسانههای غربی را برانگیخت.
در 15 اسفند ماه 90 ولادیمیر پوتین، حدود 65 درصد آرا انتخابات ریاست جمهوری را بدست آورد.
طبق اطلاعات کمیسیون مرکزی انتخابات، «گنادی زیوگانف» نامزد ریاست جمهوری از طرف حزب کمونیست، 13/17 درصد، «میخائیل پروخوروف» نامزد مستقل 97/6 درصد، «ولادیمیر ژیرینوفسکی» رئیس حزب لیبرال دموکرات 71/6 درصد و «سرگی میرونوف» نامزد ریاست جمهوری از حزب «روسیه عادل»72/3 درصد آرا را به دست آوردند. در همین حال ولادیمیر پوتین، در شب اعلام نتایج انتخابات درحالیکه اشک شوق میریخت، پیروزی خود را اعلام کرد.
وی در میان هزاران تن از هواردان خود در مرکز مسکو گفت: «من قول داده بودم که ما پیروز میشویم. ما پیروز شدیم.»
ولادیمیر پوتین در نزدیکی کاخ کرملین گفت: «ما در یک مبارزه آزاد و منصفانه پیروز شدیم.»
پوتین خاطر نشان کرد که این رای، دشمنان روسیه را که درصدد تضعیف کشور بودند، ناکام گذاشت و مردم روسیه نشان دادند که چنین سناریوهایی در سرزمین ما به ثمر نخواهد نشست. وی گفت: مردم روسیه با شرکت گسترده در این رویداد سیاسی نشان دادند که اجازه نمیدهند دیگران در امور داخلی کشورشان دخالت کنند.
پوتین در اجتماع دهها هزار نفری طرفداران خود در میدان «مانژ» مسکو که دیمیتری مدودف نیز در آن حضور داشت، بدون اشاره به نام کشور خاصی، از جنجالهای تبلیغاتی مداخله جویان غرب در جریان کارزارهای انتخابات ریاست جمهوری کشورش انتقاد کرد و گفت که این نه فقط انتخابات ریاست جمهوری، بلکه آزمونی برای مردم روسیه و بلوغ سیاسی آنان بود.
پوتین خاطرنشان کرد: این انتخابات نشان داد که هیچکس نمیتواند اراده خود را بر ما تحمیل کند.
وی اضافه کرد: این انتخابات نشان داد که مردم روسیه به سادگی قادر به تشخیص دسیسههای جدید سیاسی دشمنان خود که هدفی جز نابودی نظام حکومتی این کشور را دنبال نمیکند، هستند.
مدودف نیز در این اجتماع طی سخنان کوتاهی از پیروزی پوتین در انتخابات ریاست جمهوری ابراز خرسندی کرد.
وی از مردم روسیه، دعوت به حمایت از پوتین در مقام رئیسجمهوری این کشور کرد که این اقدام وی با شعارهای تشویقآمیز اجتماع کنندگان مواجه شد.
واکنش چین
خبرگزاری «شینهوا» در گزارشی، پیروزی ولادیمیر پوتین در انتخابات ریاست جمهوری روسیه را باعث تقویت مواضع مشترک دو کشور در حوزههای مختلف بینالمللی قلمداد کرد. شینهوا گفت که پیروزی ولادیمیر پوتین در انتخابات ریاست جمهوری روسیه باعث ارتقای سطح روابط چین و روسیه در سالهای آینده خواهد شد.
این درحالیست که پوتین از زمان پایان دوره قبلی ریاست جمهوری خود نیز تلاش میکرد روابط چین و روسیه مستحکمتر شود.
شینهوا گفت همکاریهای بین دو کشور که از بزرگترین اقتصادهای جهان هستند، باعث توسعه مشارکت چین و روسیه در زمینههای تجارت، انرژی، تکنولوژی و موضوعات مهم بینالمللی میشود.
از نقطه نظر جهانی نیز، چین و روسیه به عنوان اعضای قدرتمند دائم شورای امنیت سازمان ملل، دیدگاهها و مواضع مشترکی در مسائل مختلف از جمله مسائل اتحادیه عرب، تغییرات آب و هوایی و مسائل اقتصاد جهانی خواهند گرفت.
در مورد سوریه دو کشور خواهان گفتگو و راه حل دیپلماتیک برای حل بحران سوریه هستند و در مورد تغییر رژیم سوریه به غرب هشدار دادند. در منطقه آسیای مرکزی، مسکو و پکن هر دو عضو پیمان شانگهای هستند و میتوانند ثبات و امنیت منطقهای را حفظ کنند. «هو جین تائو» رئیسجمهوری چین نیز پیروزی ولادیمیر پوتین رئیسجمهوری روسیه را تبریک گفت و آن را بسیار با اهمیت و مهم خواند. ادامه دارد...