بخش سیاسی داخلی: این روزها برخی اصلاح طلبانی که برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری آینده صف کشیده اند به منظور برانگیختن واکنش نظام به منظور فرستادن کارت دعوت برای آنها مدعی اند نظام کرکره احزاب اصلاح طلب را پایین کشیده و زمینه برای حضور اصلاح طلبان فراهم نیست. محمد رضا تابش نماینده اصلاح طلب مجلس در این خصوص گفت:
در زمان کنونی حاکمیت کرکره احزاب اصلاح طلب را پایین کشیده و بسیاری از افراد درحصر هستند و محدودیت هایی دارند. تشکل های مردمی هم فعال نیستند. حتی خانواده های وابستگان به جبهه اصلاحات یک سفر با امنیت خاطر نمی توانند بروند و گذرنامه شان توقیف می شود .تابش گفت: محدودیت های زیادی اعمال شده که هنوز این محدودیت ها برداشته نشده است و با این وضعیت فکر نمی کنم زمینه برای حضور اصلاح طلبان در انتخابات پیش رو فراهم باشد.
اما جای این سئوال باقی است که چه کسی کرکره اصلاحطلبان را چه کسی پایین کشیده است نظام یا فتنه گرانی که به این زودی فراموش کردند دو سال پیش چه بر سر نظام و مردم آوردند؟
هنوز عرق فتنه 88 بر تن دوم خردادی های شورشی خشک نشده برخی از آنها به گونه ای اظهار نظر می کنند که گویی آماده اند وارد یک ماراتن ساختار شکنانه دیگر شوند. انگار درست گفته اند که اگر رو بدهی آستر هم باید بدهی!
گروههای دوم خردادی طی دو دهه گذشته در مسیر انتخاباتهای مختلف آزمون و خطاهای بسیاری انجام دادهاند که هزینه های سنگینی برای آنها در پی داشته است.
انتظار این بود که در این دور از انتخابات که شاید برای اصلاح طلبان آخرین سنگر در افکار عمومی باشد و شکست در آن به معنای حذف طبیعی از فضای سیاسی ایران تلقی می شود، به جبران مافات اندکی عقلانی تر از گذشته عمل کنند و با پرهیز از افراطی گری در عرصه انتخابات ظاهر شوند. اما برخی روندها نشان داد که برایندی برخلاف عقلانیت در راس و حتی بطن این گروه جریان دارد.
رقایت سیاسی در اغلب دموکراسی های پیشرفته متغیری از التزام به قواعد تصمیم گیری است. در واقع قواعد تصمیم گیری تعیین کننده ضوابط و شرایط رقابت سیاسی هستند. قواعد تصمیم گیری اصول اساسی حاکم بر نحوه اتخاذ تصمیمات و اولویت بندی در سیاستگذاری ها هستند.
توماس جفرسون در مقدمه بر نخستین آیین نامه داخلی مجلس نمایندگان آمریکا به اهمیت پایدار بودن قواعد اساسی تصمیم گیری هر کشور اشاره کرده است:" وجود مجموعه بدی از قواعد بهتر از نبود هر گونه قاعده ای است." چرا که فقدان ترتیبات و رویه ای مقبول در رقابت سیاسی می تواند منجر به فروپاشی یک نظام سیاسی گردد.
در کشور ما قواعد تصمیم گیری متضمن اصولی است که عموم جریانات سیاسی برای استمرار زیست سیاسی و اجتماعی خود باید بدان وفادار باشند. این اصول شامل پایبندی به قانون اساسی، خط و منطق ناب امام خمینی(ره) که در وصیت نامه سیاسی و الهی ایشان تبیین شده است و التزام عملی و عقیدتی به اصل ولایت فقیه و مصادیق آن در دوره های مختلف است.
رهبر معظم انقلاب در سال 1385 یعنی یک سال قبل از انتخابات مجلس هشتم با دعوت از کارگزاران، مسئولان و چهره های شاخص جریانات سیاسی مختلف ضمن تبیین شاخص های مختلف اصولگرایی فرمودند:
"اصولگرایى به حرف نیست؛ اصولگرایى در مقابل نحلههاى سیاسى رایج کشور هم نیست. این غلط است که ما کشور یا فعالان سیاسى را به اصولگرا و اصلاحطلب تقسیم کنیم: اصولگرا و فلان؛ نه. اصولگرایى متعلق به همهى کسانى است که به مبانى انقلاب معتقد و پایبندند و آنها را دوست مىدارند؛ حالا اسمشان هر چه باشد."
ضرورت پایبندی به مبانی و اصول انقلاب در رقابت های سیاسی که بارها مورد تاکید مقام معظم رهبری در مقاطع مختلف و به خصوص در این دیدار مهم قرار گرفته در واقع هشداری است که ایشان 4 سال پیش در آستانه شکل گیری رقابت ها و تبلیغات به جریانات و گروه های سیاسی دادند.
نادیده گرفتن این هشدار و ضرورت توسط یک جریان سیاسی منجر به اتفاقات تلخ فتنه انتخابات دهم ریاست جمهوری شد که بیش از یک سال وقت دولت و ملت را گرفت و موانعی در مسیر حرکت پرشتاب کشور برای تحقق پیشرفت و عدالت به وجود آورد.
این جریان اگر با تسامح بپذیریم در زمان حضرت امام خمینی(ره) نسبت به رهبری و ولایت تمکین می کرد اما مطمئنا در 23 سال گذشته در برخورد با اصول انقلاب از دنده چپ بلند شده است و هنوز به این اصل باور پیدا نکرده که مصلحت دولت و ملت در التزام عملی و نظری جریانات سیاسی به قواعد تصمیم گیری است.
فتنه 78 و فتنه 88 کمترین هزینه تردیدها و بی باوری جریان سیاسی دوم خرداد به اصول و مبانی انقلاب اسلامی، قانون اساسی، منطق امام خمینی(ره) و اصل مترقی ولایت فقیه است.
چپ هایی که از دنده چپ بلند می شوند اگر راست هم بگویند خطرناک هستند و نمی توان با آنها دست داد چه برسد به اینکه دو دهه است به این مردم دروغ گفته اند و در دورانی که در راس قدرت بوده اند کارنامه قابل دفاعی را نیز دست و پا نکرده اند.
انذار و هشدار رهبری در 4 سال پیش ناظر به این مهم بود که جریانات سیاسی چه چپ و چه راست اصول نظام را مبغوض خود قرار ندهند.
کینه داشتن نسبت به اصول بی مهری به مردمی است که این اصول را برای کشورداری انتخاب کرده اند و بارها و بارها بدان رای داده اند.
دوم خردادی ها در فتنه 88 با نمایش عدم التزام نظری و عملی خود به قواعد تصمیم گیری دست به خودکشی سیاسی زدند و آخرین میخ ها را بر تابوت اصلاحات کوبیدند.