مهدی قوامیپور
سفرهای استانی محمود احمدی نژاد یکی از مناقشه برانگیزترین اقدامات وی تا به امروز بوده است . به نظر میرسد این سفرها با هدف اصلی کاهش فاصله مرکز / پیرامون صورت میگرفت . در واقع چنان که بین کشورهای استعماری و قمرهایشان رابطه و حالت متروپل برقرار شده و رشد و پیشرفت مرکز در گرو تضعیف قمر است در داخل کشورهای جهان سوم بین پایتخت به عنوان مرکز و شهرهای دیگر همچون قمر عمل کرده و ما با رشد پایتخت و تضعیف پیرامون مواجه هستیم . لذا محمود احمدی نژاد با طرح سفرهای استانی میخواست این رابطه نابرابر را تغییر دهد و با بردن هیئت دولت به استانها و شهرهای مختلف کشور و بررسی و ارائه راهکار مناسب هر منطقه این فاصله را کاهش دهد . لذا محمود احمدینژاد در تاریخ 30 آذر ماه سال 85 در دفاع از سفرهای استانی و تبیین این موضوع گفته بود: «کسی که در کشور مسوولیت دارد، باید همه جاهای آن را بر اساس واقعیتها و نه بر اساس کاغذ بشناسد»و در 18 تیرماه سال 86 گفت: « سفرهای استانی یک اتفاق بزرگ بود، یک توبه و استغفار از جانب دستگاههای دولتی و مدیران کشور که به صورت متداول سالها در مرکز متمرکز شده و از مرکز برای نقاط مختلف کشور تصمیمگیری میکردند.»
وی با بیان اینکه «در طول این سالها خیلیها از رفع تبعیض و نیازهای مردم صحبت کردند» ادامه داد: «گفتند بیایید در جاهای خاص متمرکز شویم و این مشکلات را حل کنیم؛ ولی این جاهای خاص به جایی اخص تبدیل شد و در نتیجه اینکه فقط تصمیمگیریها در مرکز و نقاط خاصی صورت گرفت و باعث شد عدهای پیدا شوند که فقط به فکر خود باشند. » ثانیا به گمان خود شکاف بین مردم و مسئولین را که علی رغم شعارها و اهداف اولیه انقلاب در دو دهه گذشته ایجاد شده بود برطرف کرده و به دولتمردان چهره ای مردمیمیبخشید و این البته حتی از نوع پوشش غیر رسمی وی که بیشتر یادآور سالهای نخست انقلاب بود به خوبی آشکار میشد . احمدی نژاد در این باره در تاریخ 18 تیر ماه سال 86 گفت: « احساس ما از گذشته این بود که دیوار و سد ضخیمی به مرور بین مدیران، برنامهریزان و بطن مردم به وجود آمده؛ به نحوی که مدیران از دریافت اثرات تصمیمات خود غافل هستند و اثرات این تصمیمها را مشاهده نمیکنند.
در ساختمانها و سیستمهای اداری پیچ در پیچ تصمیمات گرفته میشد، بدون توجه به آثار آن در زندگی مردم . » ثالثا وی به ساختار بورکراتیک کشور در انتقال صحیح مطالبات مردم به راس هرم تصمیم گیری و همچنین اجرای فرامین و دستورات راس هرم اجرایی در ارتباط با مسائل و مشکلات مردم اعتقاد و اعتماد نداشت لذا ترجیح میداد تا با حضور مستقیم در بین مردم مناطق مختلف به ارزیابی مسائل و مشکلات هر منطقه پرداخته و تصمیمات مقتضی را اتخاذ کند و حتی از پیچاندن گوش مسئولین در صورت عدم اجرای دستوراتش با مردم سخن میگفت . محمود احمدی نژاد در تشریح این موضوع در همان تاریخ گفت: « اولین دستاورد سفرهای استانی این بود که دستگاههای اجرایی متوجه شدند به تمام کشور متعهد هستند. البته با این سفرها، مسوولان با مردم ارتباط بیشتری برقرار کردند و نزدیکتر شدند؛ مثل یک ماهی که به آب برمیگردد».
احمدینژاد یکی دیگر از آثار سفرهای استانی را تقویت نظارت بر ساختار اجرایی و اداری دولت دانست و گفت: «در این ارتباط دولت میبیند که مثلا در اجرای پروژهها چه مشکلی پیش آمده و چه نفعی وجود داشته که فلان پروژه به موقع اجرا نشده؛ از این رو متوجه مشکلات و گیرها میشود» . این اقدامات در ابتداء بسیار شورانگیز مینمود تا جایی که حامیانش به وی معجزه هزاره سوم یا محمود کبیر لقب دادند. این هیجان زدگی تا آن جا پیش رفت که دوست و مشاور با نفوذ احمدی نژاد در مصاحبه با خبرگزاری رسمی دولت گفت: « اگر کسی سفرهای استانی یا طرح سهمیه بندی بنزین را موفق نداند، اصولگرا نیست . » اما این طرح از آغازین روزهایش منتقدانی نیز داشته است . در واقع منتقدان از زوایای مختلفی به انتقاد از این طرح برخاسته اند . چنان که محمد رضا تابش در نقد این مواضع دولت در تاریخ 30 مرداد سال 89 گفت: « ما در راستای این سیاست وظایفی را به استانها ارجاع دادهایم، اما یک ایراد سفرهای استانی این بود که در مورد برخی مسائلی که مسوولان استان میبایست درباره آن تصمیمگیری کنند، دولت در آن موضوعات وارد میشد یا هیأت دولت به جای شورای برنامهریزی استان تصمیم میگرفت که در این صورت نه تنها تمرکززدایی بیمعنی میشود، بلکه از وجهه دولت هم کاسته میشود.»
نماینده مردم اردکان در خانه ملت ادامه داد: «عیب دیگر برخی تصمیمگیریها در سفرهای استانی این بود که مثلا شورای برنامهریزی استان به تصمیمی میرسید و بودجهای را به صورت تخصصی به برخی پروژهها و طرحها اختصاص میداد، اما وقتی هیأت دولت در موضوعی وارد میشد به ملاحظه اینکه مصوبه هیأت دولت است، بودجه مدنظر شورای برنامهریزی در جایی دیگر صرف میشد و به سفر استانی اختصاص مییافت که در اینجا گاهی تخصص ذبح میشد.» لذا بخشی از این منتقدان نمایندگان مجلس شورای اسلامی دورههای گذشته و امروز بوده و هستند که با توجه به این که به طور معمول این افراد با شناخت عمیق خود از مشکلات و وضعیت مناطق مورد نمایندگیشان و انتظار این که آنان میبایست سخن گویان مردم شهرهای خود باشند ما نگاهی خواهیم داشت به انتقادات آنان از سفرهای استانی و نتایج آن .
اولین انتقادات به این سفرها از سوی سید ناصر قوامی رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس ششم در تاریخ 2 آذر ماه سال 84 صورت گرفت . در واقع نظر قوامی برآن بود که «با توجه به این که در بودجه سالیانه کشور، اعتبارات اختصاص یافته به استانها مشخص میشود، رئیس جمهور نمیتواند اعتبارات بیشتری را به استانها اختصاص دهد . » وی همچنین با عوامفریبی خواندن چنین اقدامی گفت: «این شیوه تا کنون در هیچ دولتی معمول نبوده، از طرفی هزینههای مالی و امنیتی دارد . » اما در ادامه، این انتقادات ابعاد دیگری یافت چنان که در تاریخ 17 فروردین سال 85، نظیر بایرام گلدی برمک نماینده مینو دشت در آن تاریخ طی تذکری آیین نامهای در مجلس گفت: « جایگاه حقوقی نمایندگان در جریان سفر رئیس جمهوری به استان گلستان حفظ نشده است.» البته اسدالله قره خانی آلوستانی دیگر نماینده وقت استان گلستان با رد این موضوع برخوردهای موردی در جریان سفرهای احمدی نژاد به استانها را با توجه به مخالفان و موافقان هر نماینده طبیعی دانست لیکن علی معلمی پور نماینده استان هرمزگان با تایید سخنان گلدی برمک این امر را در گذشته بی سابقه خواند.
وی سپس این امر را نشانه تضعیف قوه مقننه در مقابل قوه مجریه دانسته و نسبت به آن هشدار داد . یک ماه بعد بیژن شهبازخانی نماینده وقت ملایر در مجلس شورای اسلامی در گفت و گویی با خبرنگاران گفت: « هیئت رئیسه مجلس هفتم شان مجلس را به یکی از ادارات تابعه دولت تغییر داده است .» وی سپس اضافه کرد: «مصوبات دولت پس از تصویب برای تطبیق با قوانین عادی باید به مجلس فرستاده شود ولی متاسفانه تاکنون از بیش از هزار مصوبه استانی تنها 61 مصوبه به هیئت تطبیق قوانین رسیده است.» در واقع شهبازخانی میگفت مصوبات استانی دولت امضای دولت را ندارد بدین خاطر فاقد وجاهت قانونی است . یک ماه بعد یعنی در تاریخ 31 خرداد سال 85 عماد حسینی نماینده شهر قروه استان کردستان در مجلس هفتم نسبت به عدم اختصاص بودجه عمرانی استانها از سوی سازمان مدیریت و برنامه ریزی به بهانه سفرهای استانی رئیس جمهور انتقاد کرده و گفت: « در قانون بودجه سال 85 سازمان برنامه و بودجه جدولی را تنظیم کرده بود که 900 میلیارد تومان از بودجه عمرانی را که پیش بینی شده بود به بخش پیش بینی نشده اختصاص دهند که مجلس با حذف این جدول و اضافه کردن این 900 میلیارد تومان به سر جمع اعتبارات عمرانی استانها سازمان مدیریت و برنامه ریزی را موظف کرد که این دستور را صادر و به استانها ابلاغ کنند.»
وی افزود: همچنین مجلس، شورای برنامه ریزی استانها را موظف کرد تا بودجه فوق را به پروژههای عمرانی استانها اختصاص دهند که بعضا دیده شده در برخی از استانها متأسفانه این بودجه عمرانی به بهانه سفر ریاست جمهوری به استانهای مختلف، توسط سازمان مدیریت به استانها ابلاغ نشد که این خلاف مصوبه مجلس است.نماینده کردستان اعلام کرد: با توجه به اینکه استان کردستان یکی از استانهای سردسیر است و تا 2 یا 3 ماه دیگر میتوانیم پروژههای عمرانی را آنجا انجام دهیم بنده این سوال را دارم که آیا این موضوع با شعارهای دولت در تضاد نیست؟
اما گرمای تیرماه تنور انتقادات را گرم تر کرد چرا که در این ماه احمد توکلی طی سخنانی در نشست استادان بسیجی دانشگاهها در مشهد با انتقاد از سفرهای استانی دولت نهم گفت: « دولت هر 15 روز یک بار خارج از مسایل کلان کشور به امور فردی معطوف و وقت گران بهای هیئت دولت صرف مسایل جزئی میشود . » وی در مورد تاثیرات اقتصادی و اجتماعی این سفرها گفت: « این سفرها به شدت انتظارات را بالا میبرد و شکاف را بیشتر میکند و مردم همواره منتظر میمانند. » رسول صدیقی بناب دیگر نماینده مجلس هفتم گفت: « تمام وعدههای رئیس جمهوری در تمام شهرهای استان آذربایجان شرقی یکسان بود . » وی همچنین گفت با عدم انطباق وعدههای رئیس جمهور با بودجه کشور این امر موجب افزایش مطالبات مردم و عدم برآورده شدن این مطالبات موجب سرخوردگی مردم میشود .در ادامه این انتقادات در تاریخ 28 اردیبهشت سال 86 نماینده گرمی در مجلس شورای اسلامیبا رد اظهارات یکی از وزرای کابینه نهم مبنی بر اینکه «71 درصد از مصوبات 25 سفر استانی رئیس جمهوری اجرایی شده»تاکید کرد اغلب آنچه که در سفرهای استانی مصوب میشود، تنها یک کار تبلیغاتی است.
ناصر نصیری دراین باره گفت: من دو هفته پیش در جلسهای که با حضور استاندار اردبیل داشتیم، اعلام کردم که آنچه از دستاوردهای استانی بر روی آن مانور میکنیم به جرات میگویم به اندازه یک ریال هم کار نشده است.
وی اظهار داشت: معمولا در سفرهای استانی، اعتبارات نگه داشته استان برای استفادههای عمرانی هزینه میشود و به ندرت از اعتباراتسفر ریاست جمهوری، چیزی برای استانها اختصاص مییابد.
عضو کمیسیون اجتماعی مجلس افزود: حداقل من میگویم در شهرستان ما مصوباتی که داشتیم یا شروع نشده یا اگر به بهرهبرداری رسیده، ساختش هیچ ارتباطی به زمان آقای احمدینژاد ندارد. یعنی مثلا ساخت بیمارستان که از سال 83 آغاز شده و در سال 85 به پایان رسیده، مربوط به اعتبارات استانی نیست و عملا این اعتبارات استانی سفرهای ریاست جمهوری کار تشریفاتی بوده است.
نصیری تصریح کرد:انتظار این است که با مردم به صورت شفاف برخورد شود زیرا مردم برداشتشان از سفر یک چیز دیگر است و در مورد آنچه به طور روال باید انجام شود، نباید منت بر سر مردم نهاد.
نمایندگی گرمی افزود: ضمنا اشتباه دیگری که به مصوبات سفرهای استانی وارد است، این است که اعتبارات تکمیلی استانها بلوکه میشود تا این سفر انجام شود و رئیس جمهور محل هزینه این اعتبار را مشخص کند در حالی که اگر اعتبار بلوکه نشده بود، شاید تا قبل از سفر دولت، تعدادی ازپروژهها به بهرهبرداری میرسید.
این نماینده مجلس در ادامه این پرسشها را مطرح کرد که «وقتی فرماندار و استاندار جزو این دولت هستند، چرا باید رئیسجمهوری اعتبارات یک استان را مشخص کند؟ مطمئنا یک فرماندار بهتر و بیشتر از رئیس جمهور از معضلات و مشکلات استان باخبر است، پس چرا باید آقای احمدینژاد تصمیم بگیرد؟ پس سازمان مدیریت و برنامهریزی چه کاره است؟ مگر جزو این دولت نیست؟» اما وقتی وعدهها تحقق نیافت باید دلیلی برایش ارائه میشد . یافتن و ارائه این دلیل از سوی استاندار خوزستان صورت گرفت که عدم تحقق وعدهها را «نبود همراهی مجلس » میدانست . لذا داریوش قنبری نماینده ایلام در مجلس هفتم در تاریخ 28 مرداد 86 در پاسخ به این اظهارات در تذکری آیین نامه ای گفت: «مجلس دارای شأن و جایگاهی است که باید براساس آییننامه از این شأن و جایگاه دفاع کرد.اینکه مسئولان اجرایی وعدههایی میدهند و نتوانند مشکلات را اجرا کنند، در واقع فرافکنی است.»
27 آذر ماه سال 86 باهنر نایب رئیس مجلس هفتم گفت: «همه کارها را در طی 3 و 4 سال نمیتوان انجام داد، رئیسجمهور در برخی شهرها اعلام میکند که بودجه شهرها و استانها افزایش مییابد که ما از ایشان درخواست میکنیم که این کار را با هماهنگی و همکاری مجلس انجام دهند و کارشناسان دولت و مجلس هر مقدار که توانستند در وجه عمرانی به دولت کمک خواهند کرد.» لیکن در تاریخ 25 آبان ماه 87 و در ادامه انتقادات به سفرهای استانی و نتایجش داریوش قنبری سخنگوی فراکسیون خط امام(ره) مجلس از تهیه طرح تحقیق و تفحصی خبر داد که عملکرد دولت را در سفرهای استانی نشانه گرفته بود . طرحی که قرار بود نمایندگان «در جریان منبع تامین این اعتبارات و بودجهها » قرار گیرند . چرا که به باور آنان این مصوبات هیچ ضمانت اجرایی خاصی نداشته و با عدم اجرای آنها انتظاراتی را که ایجاد میکند برآورده نمیسازد و هزینههای هنگفتی نیز به بار میآورد . طرحی که متاسفانه نه تنها به بار ننشست بلکه مجلس اصولگرا در تاریخ 14 شهریور سال 90 حتی از انتشار گزارش دیوان محاسبات کشور درباره ابعاد منفی سفرهای استانی جلوگیری کرد .
چرا که دیوان محاسبات گزارش مفصلی از اجرایی نشدن بخش وسیعی از وعدههای دولت نهم و دهم به مجلس ارائه کرده بود لذا هیئت رئیسه وقت مجلس آن را به صورت محرمانه در اختیار خود نگه داشت . در این باره محمدرضا باهنر، نایبرییس مجلس در گفتوگو با یکی از روزنامههای کشور دلیل عدم انتشار این گزارش را توجه دیوان محاسبات به ابعاد منفی سفرهای استانی عنوان میکند و تاکید دارد چون دیوان محاسبات تنها اجرا نشدن پروژهها و طرحهای مصوب سفرهای استانی را گزارش داده، صلاح نبود آن را رسانهای کنیم. لیکن در تاریخ 26 اردیبهشت ماه سال 88 معاون اجرایی رئیس جمهور، علی سعید لو، در میان انبوه انتقادات به این سفرها با وعده ادامه سفرها گفت: «همان گونه که آقای دکتر محمود احمدینژاد اشاره کردند، تصویب این مصوبات پنج درصد کار است و اجرای آن 95 درصد .
این بدهی ما به مردم است .» اما دولت همچنان در عرصه آن پنج درصد میتاخت چرا که اکثر انتقادات نمایندگان مجلس شورای اسلامی به آن 95 درصد مربوط میشد چنان که در تاریخ 28 دی ماه سال 88 جواد آرین منش نماینده مشهد و نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی با انتقاد از عدم پیگیری بسیاری از مصوبات دور دوم سفرهای استانی گفت: بسیاری از مصوبات سفر دوم ریاست جمهوری تاکنون محقق نشده است. در تاریخ 20 شهریور 89 عبدالله کعبی عضو کمیسیون انرژی مجلس وقت ضمن حمایت از سفرهای استانی دولت گفت: مشکل دولت این است که به وعده ای که در سفرهای استانی میدهد، عمل نمیکند . در تاریخ 12 مهر سال 89 غلامعلی میگلینژاد نماینده بوشهر، گناوه و بندر دیلم در پایان جلسه علنی مجلس شورای اسلامی در اخطاری با استناد به اصل 71 و 84 قانون اساسی به سفرهای استانی دولت اشاره کرد و گفت: سفرهای استانی ضمن این که خوب است اما هزینههایی هم دارد که انتظار میرود که دولت در این سفرها یا وعده ندهد یا اگر وعده داد، آنها را اجرا کند.
عضو کمیسیون انرژی مجلس با اشاره به گذشت بیش از 3 سال از سفر استانی دولت به بوشهر، خاطرنشان ساخت: اکثر مصوبات سفر استانی دولت به این استان اجرا نشده است.
وی با اشاره به یک مصوبه دولت که براساس آن حداقل 50 درصد فرصتهای شغلی در استان بوشهر باید به نیروهای بومی اختصاص یابد، افزود: الان سهم استان بوشهر در استفاده از فرصتهای شغلی کمتر از 10 درصد است.
4 آبان ماه 89 خباز نماینده کاشمر در مجلس شورای اسلامی با اشاره به اینکه در دور اول سفرهای استانی دولت نهم چندین پروژه برای کاشمر تصویب شده که تاکنون اجرایی نشده است، در عین حال از این خلف وعده انتقاد کرد و اضافه کرد: از جمله پروژههایی که با وجود آنکه وعده آن توسط مسئولان داده شده ولی متاسفانه تاکنون اجرایی نشده است، میتوان به پروژههای فرودگاه شهید مدرس، راه آهن تربت حیدریه به سبزوار، دو بانده کردن محور شادان ـ انارک به طول 110کیلومتر که تنها 13 کیلومتر آن اجرا شده است، شهرک صنعتی خلیل آباد، بیمارستان خلیل آباد، سی تی اسکن بردسکن، مسکن مهر خلیلآباد و … اشاره کرد. روز 18 آبان ماه 89 سیروس سازدار نماینده مجلس هشتم استان آذربایجان شرقی خبر از عدم اجرایی شدن مصوبات استانی هیئت دولت در استان آذربایجان شرقی داده و گفت احداث سه شهرک صنعتی، استادیوم 5 هزار نفری، استخراج معدن مسجد داغی، خط انتقال آب شرب به مرند و 81 روستا و... از جمله مهمترین مصوباتی بود که هنوز شروع نشدهاند.
وی افزود: البته برخی پروژهها نظیر آبرسانی از رودخانه ارس شروع شده ولی پیشرفت قابلتوجهی تاکنون نداشته است. در تاریخ 24 آبان 89 عزیز الله اکبریان نماینده کرج با انتقاد از عدم اجرایی شدن مصوبات سفرهای استانی محمود احمدی نژاد گفت: «از جمله مصوبات سفرهای استانی بلاتکلیف میتوان به تصویب 6 منطقه گردشگری اشاره کرد که تا به حال هیچ کاری در خصوص آن انجام نشده است. »
اکبریان خاطرنشان کرد: «در شهرستان کرج بهرغم اینکه 10 احداث ورزشگاه به تصویب رسیده، اما متاسفانه ورزشگاه به سالن ورزشی تغییر یافته است.» در تاریخ 25 آبان ماه سال 89 خبری بر روی خروجی برخی خبرگزاریها قرار گرفت که حاکی از عدم اجرای یکی دیگر از مصوبات و وعدههای سفرهای استانی بود . براساس این خبر یکی از مهمترین مصوبات سفر استانی دولت به ایلام، ایجاد راهآهن در استان بوده است که این مصوبه با تعلل و کاغذ بازی مسئولان تا آن روز به جایی نرسیده بود. مسئولان درباره چگونگی ایجاد راهآهن به استان ایلام و نقطه متصل به استان هم تصمیم گیری نکرده بودند. عده ای معتقد بودند که راهآهن باید از استان کرمانشاه به ایلام کشیده شود و عده ای خواهان اتصال راه آهن از خوزستان به ایلام بودند. نماینده مردم شهرستانهای ایلام، مهران، ایوان، ملکشاهی و شیروان چرداول در مجلس گفت: مجمع نمایندگان استان هیچگونه مخالفتی برای احداث جاده ریلی از طریق جنوب به استان ایلام ندارند و فقط با اتصال آنتنی به ایلام مخالف هستند.
شاپور پولادی افزود: پیشنهاد مجمع نمایندگان استان این بوده که از مسیر جنوب راه آهن ایلام شروع شود اما دیدگاه افق بلند پایه این مجمع وصل از طریق راه آهن غرب کشور است. وی بیان کرد: اتصال راه آهن ایلام به شبکه خوزستان یا کرمانشاه مناسب است اما تامینکننده صددر صدی نیازها و ظرفیتهای این استان نیست. وی اظهار داشت: باید این محورها توسط مشاورین بررسی شود و آیتمهای متعدد در کنار هم قرار گیرد و هر کدام از این طرحها مناسبتر و راحتتر و دارای هزینه و زمان کمتر بود و برای استان اثرات مثبتی داشت مدنظر قرار گیرد. وی ادامه داد: مهمترین زیر ساخت توسعه موجود حمل و نقل از جمله هوایی و ریلی باشد که در این راستا راه آهن ایلام از مهمترین پروژههای تاثیرگذار برای خروج از بن بست جغرافیایی است و زمینه سرمایهگذاری را در منطقه فراهم میکند.وی بیان کرد: یکی از نقاط اجباری راه آهن، پایانه مرزی مهران است که بهواسطه تردد زوار عتبات عالیات و صادرات و واردات کالا به کشور همسایه عراق و کشورهای آسیایی انجام میشود.
روز 1 آذر ماه 89 حسینی نماینده پاوه در مجلس شورای اسلامی با اشاره به مشکلات کشاورزان استان گفت: تاکنون جهت رفع این مشکلات جلسات متعددی با صادق خلیلیان وزیر جهاد کشاورزی برگزار شده که او هم برای حل مشکلات استان قولهایی داده است.وی با بیان اینکه در زمان سفر استانی هیأت دولت به استان در جلسه هیأت دولت مصوب شد که کرمانشاه قطب کشاورزی شناخته شود، افزود: متأسفانه به رغم این مصوبه، هنوز کار خاصی در استان انجام نشده است و هنوز وزیر کشاورزی در استان قطب کشاورزی حضور نیافته است و ما انتظار داریم وزرای دولت برای رفع مشکلات مردم و برای تحقق وعدههایی که رئیسجمهور با صداقت آنها را با مردم در میان میگذارد گامهای اصولی و بلند بردارند و اجازه ندهند که مردم استان احساس کنند قولهایی که در سفرهای استانی در قالب مصوبه داده میشود، جنبه اجرایی ندارد. 29 خرداد ماه سال 90 کاظم جلالی و موسی الرضا ثروتی نمایندگان شاهرود و بجنورد در نطق?های خود به بی?توجهی به اجرای مصوبات استانی هیات دولت، اعتراض کردند.
موسی الرضا ثروتی نماینده بجنورد گفت: امیدواریم دولت و مجلس با وحدت و اتحاد به اجرای قانون برنامه و بودجه 90 بپردازند و اعتبارات مندرج را بویژه در صندوق توسعه ملی، به درستی به اجرا درآورند تا شاهد اشتغالزایی متناسب با آن باشیم. او هم بر اجرای مصوبات استانی دولت تاکید کرد و خواستار توسعه متوازن مناطق و هزینه صحیح بودجه در مناطق محروم شد.
اینها تنها بخشی از انتقادات نمایندگان مجلس شورای اسلامی طی سالهای اخیر به سفرهای استانی هیئت دولت و نتایج آن بود که ذکر شد تا مشخص شود که آیا محمود احمدی نژاد توانست به اهدافی که از سفرهای استانی داشته برسد یا صرفا این سفرها با صرف هزینههای بسیار و اتلاف وقت و انرژی زیاد نه تنها به آن اهداف دست نیافته است بلکه با افزایش مطالبات مردم و سپس عدم تحقق آنها موجبات سرخوردگی و یاس مردم را فراهم آورده است؟ این بررسی از آن رو اهمیت مییابد که اخیر محمود احمدی نژاد گفته است نمیگذارد پروژه ناتمامی برای دولت بعدی باقی بماند و در فرصت باقی مانده همه پروژههای ناتمام را به اتمام خواهد رساند. آیا چنین وعده ای عملی خواهد شد؟ یا همچون برخی از وعدههای دیگر او به خاطرهها خواهد پیوست؟