اسدالله بادامچیان
سوم تیر امسال دو سال از مسئولیت آقای دکتر احمدینژاد گذشت. عملکرد این دولت در این دو سال، در روزهای اخیر مورد دقت موافقان دولت، جریانهای مخالف در به ویژه جریان دوم خردادیها، که حالا نام اصلاحطلبان بر خود گذاشتهاند تا تلخیها و معضلات و مشکلات دوران 8 ساله دوم خرداد برای مردم تداعی نشود قرار گرفت و همه طرفها کوشیدند تا این عملکرد را بر اساس دیدگاهها و مقاصد سیاسی و جناحی و جریانی خود بررسی نمایند.
از جریان اصولگرا انتظار این است که نقاط مثبت و ضعف را صادقانه با مردم در میان بگذارند. زیرا نقاط مثبت بسیار است از جریان دوم خردادی و اصلاحطلب هم انتظار این بود که حداقل در نوشتهها و تحلیلهای خود رعایت دوران منفی 8 ساله را داشته باشند زیرا بخش عمده مشکلات امروز مربوط به آنها و سیاستهای غلط آنهاست.
اما آنها با تشدید حمله به عملکرد دولت نهم، کوشیدند تا گذشته بشدت منفی خود را در گرد و غبار هیاهوی سیاسی بپوشانند و بجای تحلیلی منطقی و علمی و آماری، تحلیلهای تبلیغاتی و جنگ روانی ارائه کردند.
به ناچار باید مقایسهای بین عملکرد دو دولت هشتم و نهم بعمل آید تا حقیقتها مطرح شوند.
مسلم است که هیچ دولتی نمیتواند «مطلق» گردد یعنی هیچ نقطه ضعف نداشته باشد و فقط دستاوردهای کاملا مثبت داشته باشد دولت نهم هم مستثنی نیست. نقاط قوت و ضعف دارد اما در رابطه با دولت اصلاحات، عملکرد مثبت این دولت، الحق کارنامهای درخشان است.
فعلا به جدول مقایسه توجه فرمایید. توضیح آنکه این جدول بطور عنوانی ارایه شده تا در مقاله نشریهای بگنجد البته موافقان دولت میتوانند این عناوین را با ذکر آمار و مقایسهها کامل نمایند.