به رغم آنکه تا امروز هیچیک از دیدارهای المرت و ابومازن نتیجهای را در زمینه از سرگیری گفتوگوها میان فلسطینیها و اسرائیلیها نداشته است، اما رسانههای خبری غرب همچنان به بزرگنمایی این دیدارها ادامه میدهند؛ دیدارهایی که مطمئناً تا زمان وجود رهبران ضعیفی چون المرت و ابومازن به نتیجهای نخواهد رسید.
به گزارش روزنامه القدس العربی ـ چاپ لندن ـ با ارائه تحلیلی تحت عنوان "نشست ابومازن و ایهود المرت، نشستی میان دو رهبر ضعف فلسطینی و اسرائیلی" مینویسد: «دیدارهای محمود عباس (ابومازن)، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین با ایهود المرت، نخستوزیر اسرائیل در چارچوب درخواست کاخ سفید که به واسطه کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه آمریکا به دو طرف اسرائیلی و فلسطینی انتقال داده شده است، انجام میگیرد. این دیدارها به صورت دورهای هر دو هفته یک بار انجام میگیرد و هدف از انجام آنها احیای روند صلح میان اسرائیل و فلسطین است.
محوریت امنیت
برای اینکه ماهیت اینگونه دیدارها را بیشتر نمایان کنیم، کافی است این توضیح را بدهیم که موافقت دولت اسرائیل برای انجام اینگونه دیدارها به صورت مشروط انجام گرفته است به گونهای که محور اصلی این گفتوگوها باید بر سر مسائل امنیتی متمرکز شود. مسائل سیاسی چون منطقه مرزی فلسطین با اسرائیل، آوارگان فلسطینی و شهرکهای اسرائیلی در اینگونه گفتوگوها اصلاً مطرح نمیشود، در حالی که این سه موضوع اصل و بنای قضیه فلسطینی هستند. تا به امروز هم آمریکا و هم تشکیلات خودگردان هرگز در برابر خواستههای المرت "نه" نگفتهاند و تمامی پیش شرطهای تلآویو را به امید دستیابی به روزنههایی از امید برای حل بحران اسرائیل و فلسطین پذیرفتهاند.
صائب عریقات یکی از نزدیکان ابومازن در پاسخ به انتقادات وارده بسیاری از فلسطینیها در این زمینه میگوید: "ما به شرط و شروط المرت جهت تعیین مکان گفتوگوها و ماهیت و محور آن تن میدهیم زیرا میخواهیم سریعتر به راهحلی برای قضیه فلسطین برسیم. بنابراین نمیخواهیم به طرف مقابل یعنی اسرائیل بهانهای دهیم که روند آغاز این گفتوگوها را متوقف کند."
چندی پیش تشکیلات خودگردان بر اساس درخواستی برگزاری دیدار المرت و ابومازن در اریحا که تحت رهبری دولت مرکزی فلسطین است را خواستار شد اما المرت به شدت با این درخواست تشکیلات خودگردان مخالفت کرد و خواستار برگزاری این دیدار در بیتالمقدس غربی اشغال شده از سوی اسرائیل شد.
با توجه به این روندی که برای گفتوگوهای فعلی فلسطینیها و اسرائیلیها در نظر گرفته شده است نتایج پایانی آن نیز از پیش میتوان نتایج پایانی آن نیز از پیش میتوان حدس زد مطمئناً این دیدارها به هیچ نتیجه مثبتی در راستای از سرگیری گفتوگوها میان اسرائیلیها و فلسطینیها و احیای روند صلح منجر نخواهد شد.»
بلوکه شدن اموال
این تحلیل میافزاید: «چندی پیش از فرا رسیدن دیدار ابومازن با المرت، نخستوزیر اسرائیل دستور تجدید بلوکه شدن اموال فلسطین را صادر کرده است و این اقدام المرت تنها و تنها با این هدف انجام گرفته است که بگوید همچنان به سیاست خود در عدم مطرح کردن قضایای اصلی فلسطینیها ادامه خواهد داد و دیدار آینده ابومازن نمیتواند تأثیری در این زمینه داشته باشد.
واقعیت آن است که کاخ سفید سیاستی را در پیش گرفته است که قضیه فلسطین را بدور از حساسیتهای جامعه بینالمللی به خصوص اتحادیه اروپا مطرح سازد.
کاخ سفید بلافاصله با افزایش بحران و تنش در عراق، سیاست انعطافپذیری را در قبال قضیه فلسطین اتخاذ کرد و افکار عمومی جهان را به اتخاذ تدابیری چند از جمله سفرهای دورهای رایس به منطقه اطمینان بخشید.
از آن سو با بزرگ ساختن قضیه پرونده هستهای ایران و مطرح ساختن آن به عنوان یک خطر هستهای جدی در منطقه، اتحادیه اروپا را از قضیه فلسطین و به سوی ایران سوق داد.»
در انتهای این تحلیل آمده است: «در حال حاضر دیدارهای ابومازن و المرت را نمیتوان به چیزی جز چرخیدن دور یک دایره یا به عبارتی دنبال کردن سیاست متناقض تشبیه کرد. در حقیقت جامعه جهانی به خوبی از این واقعیت مطلع است که المرت به عنوان یک رهبر اسرائیلی قابلیت رهبری روند صلح در منطقه را ندارد زیرا وی در پایینترین درجه محبوبیت و مقبولیت در میان اسرائیلیها است. بنابراین نخستوزیر اسرائیل بر اساس برنامه از پیش تعیین شده کاخ سفید سیاست وقتکشی را دنبال میکند و درصدد آن نیست که در عمر باقی مانده از حیات سیاسی خود در زمینه حل بحران اسرائیل با اعراب و فلسطین به معجزهای دست یابد. از آن سو ابومازن نیز با وضعیتی مشابه روبهرو است. سیاست حذف شخصیتهای کلیدی چون فاروق قدومی، رئیس بخش سیاسی جنبش فتح، ابوماهر غنیم، رئیس بخش اداری فتح، هانی حسن، یکی از مسئولان سابق فتح و احمد قریع، نخستوزیر اسبق دولت فلسطین و عضو فعال و برجسته جنبش فتح از سوی ابومازن وی را در وضعیت بسیار بدی قرار داده است به طوری که هماکنون میان اعضای جنبش فتح بر سر اداره و رهبری این جنبش توسط ابومازن اختلاف است.
سیاستهای دیگر ابومازن چون تعیین محمد دحلان، یکی از چهرههای غیر قابل قبول جنبش فتح در نزد گروههای فلسطینی نیز موقعیت رئیس تشکیلات خودگردان را بیش از پیش تضعیف کرده است؛ بنابراین ابومازن نیز به اعتقاد بسیاری از سیاستمداران و رهبران منطقه و جهان توانایی رهبری کردن روند صلح در منطقه را ندارد. به عبارتی نشستهای بینتیجه موجود میان المرت و ابومازن را نمیتوان به چیزی جز نشست دو رهبر ضعیف فلسطینی و اسرائیلی تشبیه کرد.»