عضو فراکسیون اقلیت مجلس شورای اسلامی، گفت: اصلاحطلبان هنگام قدرت فاقد یک برنامهی منظم حزبی یا طیفی بودند.
اسماعیل گرامیمقدم در گفتوگو با خبرنگار پارلمانی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، با بیان اینکه جریان اصولگرا تمام تلاش خود را برای محدود کردن جریان اصلاحات به کار گرفت و از تندرویهایی که در جریان اصلاحات صورت میگرفت بیشترین بهره را برد، اظهار کرد: به دلیل اینکه در زمان اصلاحات فضای جامعه باز بود و از حاشیهی اصلاحات هم بسیار سودجویی شد، این امر منجر به ناکامی اصلاحطلبان در برخی از حوزههای سیاسی گردید.
وی افزود: در واقع جریان اصلاحات به جای اینکه به صورت منطقی و قانونمند با شیوههای کدخدامنشانه و گفتوگو با جریان مقابل، موانع نیل به سوی اصلاحات سیاسی را از بین ببرد، بیشتر به پاسخگویی به حاشیهها پرداخت و به همین دلیل مردم هم دیگر کاری به ماهیت جریان اصلاحطلبی نداشتند؛ بلکه تنها توقعشان این بود که چرا شعارهای داده شده از سوی اصلاحطلبان اجرا نشده و چرا توجیهی برای اجرا نشدن آن بیان نمیشود.
این عضو فراکسیون اقلیت مجلس، بیان کرد: بنابراین وقتی که مردم دیدند نیازها و خواستههایشان دست نیافتنی شده میزان مشارکت آنان در انتخابات کاهش یافت و در انتخابات ریاست جمهوری هم به دلیل اینکه اصلاحطلبان نتوانستند به یک اتحاد و وفاق کامل برسند، این امر باعث ناامیدی مردم از جریان اصلاحات شد.
وی با بیان اینکه هر جریانی از جمله جریان اصلاحات در آستانهی انتخابات مجلس هشتم باید به بازنگری و بازسازی مسیری که طی کرده بپردازد، گفت: بنابراین اصلاحطلبان باید بر اساس واقعیات در جامعه و ظرفیتهای اجرایی شدن امور، برنامهها و محورهای خود را اولویتبندی کنند.
نماینده بجنورد با بیان اینکه نوعی خودمحوری در جریان اصلاحات حاکم بود و انحصارگرایی در بخشی از اصلاحطلبان منجر به محدودیت برنامهها شد، گفت: اصلاحطلبان نتوانستند از تمامی ظرفیتهای قانونی بهره بگیرند، و هم چنین اختلافنظر بین اصلاحطلبان به دلیل نداشتن راهبر واحد، نقطهی ضعف دیگری از آنان بود.
عضو فراکسیون اقلیت مجلس، در ادامه تاکید کرد: اگر میتوانستیم این قرائت را از اصلاحات در جامعه نهادینه کنیم که اصلاحطلبی بر انسجام پایههای نظام منجر میشود، شاید از بسیاری از تخریبهای جریان مقابل جلوگیری میشد.
وی ایجاد یک فضای سیاسی کاملا باز را از جمله نقاط قوت اصلاحطلبی دانست و بیان کرد: در حوزهی اقتصادی اصلاحطلبان توانستند تورم و نقدینگی را در کشور کنترل کنند و تا حدود زیادی از ایجاد فاصله بین طبقات غنی و فقیر جلوگیری شد؛ هم چنین تصمیمات اقتصادی مبتنی بر مبانی نظری و منطقی و واقعیات کشور اتخاذ میشد.
گرامیمقدم در ادامه تاکید کرد: با توجه به اینکه اصلاحطلبان رشد 2/7 درصدی اقتصادی را رقم زدند و هنوز پس از گذشت دو سال از عمر دولت نهم این رشد تجربه نشده، مردم میتوانند با حاکم شدن جریان اصلاحات در آینده به بهبود وضعیت خودشان در زندگی روزمره امیدوار باشند و گام موثری در توسعهی کشور به لحاظ اقتصادی، سیاسی و فرهنگی برداشته شود.