مترجم: نیما نویدی
قدرت و نفوذ سازمانهای یهودی در آمریکا تا حد زیادی مدیون نزدیکی دیدگاههای آنان با عناصر نومحافظهکاری که بر ائتلاف حاکم در واشنگتن حاکم هستند.
در حال حاضر نزدیک به 6 میلیون یهودی یعنی در حدود 2 درصد جمعیت آمریکا در آن کشور زندگی میکنند. اگر آنها بتوانند سیاست خارجی آمریکا را تعیین کنند، قطعاً الگویی برای تمام جوامعی میشود که چنین دستور کاری دارند.
بدون شک کمیته امور عمومی و اسرائیل موسوم به ایپک یکی از سازمانهای لابی پر قدرت در آمریکا محسوب میشود. در سال 2000 این کمیته یکی از بیشترین هدایا را به اعضای کنگره در هر دو مجلس سنا و مجلس نمایندگان داد. ایپک با بودجه سالانه بیش از 15 میلیون دلار میتواند نیروهایی را برای گشتزنی در تالارهای کنگره در صورتی که بیشتر میخواهد لایحهای مخالف با جناح راست اسرائیل در صحن کنگره ارائه گردد بفرستد. ویژگی ایپک این است که این کمیته در مرکز نزدیک به یکصد گروه طرفدار اسرائیل قرار دارد و موارد اهدایی آنها را هماهنگ میکند. پول نظام سیاسی آمریکا را راه میاندازد و ایپک توانسته از پول خود به نحو استراتژیک برای به دست آوردن حمایت گروهی از نمایندگان کنگره استفاده کند. وقتی که اسرائیل در جنگ شش روزه ژوئن 1976 اعراب را شکست داد وجهه آن در میان طراحان استراتژیک آمریکا افزایش یافت. اسرائیل نقش ژاندارم مناطق نفتی را به عهده گرفت. کمکهای زیادی از سوی دولت آمریکا دریافت کرد و وارد کننده سلاحهای آمریکایی شد. استفن زوسن، رئیس برنامه مطالعات صلح و عدالت در دانشگاه سان فرانسیسکو خاطر نشان میکند که انجمن صنایع هوافضا که از این محمولههای عظیم تسلیحات حمایت میکند حتی با نفوذتر از به اصطلاح لابی یهود میباشد. حتی اگر ایپک وجود نداشت فشار کلی بر سیاست آمیکا تا حدی به همین اندازه بود.
ما به یک لابی طرفدار در اندونزی نیاز نداشتیم تا از سرکوب وحشیانه در تیمور شرقی از اندونزی حمایت کند. به عبارت دیگر ایپک نه فقط به خاطر استفاده از پول خود بلکه قطعاً به خاطر تقابل استراتژیک منافع بین اسرائیل ایپک و کنگره آمریکا قدرتمند است. کنگره آمریکا محکم و پابرجا پشت سر اسرائیل ایستاده است. هرگونه مخالفت با اسرائیل مخالفت با یهود تلقی میشود. اگر این کار لابی یهود باشد به یک کار بزرگ دست زده است یعنی یک کنگره دو حزبی با کمترین مخالفت نسبت به اهداف کلی آن. با این حال اکثر یهودیان آمریکا به سمت حزب دموکرات گرایش دارند اما چرا جمهوریخواهان باید این همه با قدرت برای اسرائیل ظاهر شوند؟
حزب جمهوریخواه بخصوص خانواده بوش نزدیکترین رابطه را با شیوخ نفتی دارد. در سال 1990 جورج بوش در یک معامله با بحرین نزدیک به یک میلیون دلار به دست آورد. «هارکن» یک شرکت کوچک در تگزاس که بوش عضو هیأت مدیره آن بود توانست شرکت عظیم «آماکو» را کنار بزند و برنده قرارداد در بحرین شود. علت این امر تا حد زیادی به خاطر تماسهای بوش با پدر خود بود که در آن زمان رئیسجمهور بود. علاوه بر بوش طلعت عثمان نیز عضو هیأت مدیره شرکت هارکن بود. دو سازمان سیاست عمومی وجود دارد که به ما یک جواب میدهد: مؤسسه سیاستهای خاور نزدیک واشنگتن و مؤسسه امور امنیت ملی یهودیان موسوم به جینسا.
مارتین ایندیک که به عنوان مدیر تحقیقات در ایپک کار میکرد در سال 1985 مؤسسه سیاستهای خاور نزدیک واشنگتن را تأسیس کرد تا به منظور تقویت روابط آمریکا و اسرائیل اسناد سیاستگذاری تهیه کند. این مؤسسه در سال 1988 گزارشی را تحت عنوان: برقراری صلح: استراتژی آمریکا در خاورمیانه منتشر کرد که روی آنچه که دولت جدید باید در خصوص روند صلح اسرائیل و فلسطین انجام دهد تأکید داشت. مؤسسه سیاستهای خاور نزدیک واشنگتن به این نتیجه رسید که دولت آمریکا باید تا زمان مهار شدن شرایط یعنی تا زمان درهم شکسته شدن مقاومت فلسطین در برابر فشارهای وارده برای صلح مقاومت کند. شش تن از اعضای این مؤسسه که این گزارش را نوشته بودند وارد دولت بوش طی سالهای 1992-1988 شد. همانطور که اتفاق افتاد دولت بوش برای بیاعتنا کردن سازمان آزادیبخش فلسطین با وجود به رسمیت شناختن اسرائیل توسط این سازمان در شورای ملی فلسطین سیاست جناح راست اسرائیل را اتخاذ کرد. در حالی که سیاستهای مؤسسه خاور نزدیک گرایش به طرفداری از هر حزبی بود که اسرائیل میخواست به قدرت برسد مؤسسه امور امنیت ملی یهودیان شاخه حزب راست لیکو در آمریکا بود.
مؤسسه امور امنیت ملی یهودیان که در سال 1997 تأسیس شد محافظهکاران جنگطلبان در تشکیلات آمیکا را به عنوان اعضای هیأت مدیره در خود جای داده است. دیک چنی، جان بولتون، داگلاس فیت، پل ولفوویتز، لوئیس لیبی، زلمای خلیلزاد، ریچارد آرمیتاژ، الیوت آبرامز و ریچارد پرل عضو هیأت مدیره این مؤسسه میباشند. ریچارد پرل و داگلاس فیث سندی را تحت عنوان یک انشعاب کامل استراتژی جدید برای تأمین امنیت قلمروی اسرائیل ارائه دادند که از سوی مؤسسه مطالعات استراتژیک پیشرفته سیاسی (واشنگتن و اورشلیم) منتشر شد.
اما وقتی که بوش به قدرت رسید این گزارش نه به خاطر فشار لابی یهود بلکه به خاطر بینش نومحافظهکاران نسبت به قدرت آمریکا در جهان از سوی او مورد استقبال قرار گرفت.