یوسف اسماعیلی
یکی از دغدغههای مربوط به نیروگاه اتمی بوشهر مسائل مربوط به ایمنی زیستمحیطی و احتمال نشت مواد رادیواکتیو یا صدور آلودگی از این نیروگاه است. این نگرانی که گاه از سوی مقامات کشورهای حاشیه خلیجفارس و رسانههای عربی منطقه و بیشتر از سوی مقامات و رسانههای غربی مطرح میشود. بیش از آنکه مبتنی بر دلیل یا واقعیتی عینی باشد، در چارچوب مخالفتهای سیاسی با فعالیتهای هستهای ایران صورت میگیرد.
این در حالی است که آژانس بینالمللی انرژی اتمی به عنوان مرجع رسمی نظارت بر فعالیتهای هستهای در هیچیک از گزارشهای خود اشارهای در تأیید این نگرانیها و احتمال وقوع آن نکرده و هیچگونه نقض ایمنی یا حفاظتی را در این خصوص تأیید نکرده است.
بعلاوه خانم ملیسا فلمینگ، سخنگوی آژانس با اشاره به استاندارد ایمنی بسیار بالای نیروگاه بوشهر گفت: نیروگاه اتمی بوشهر از نیروگاههای مدرن و مورد تأیید است و ناظران آژانس در تمام مراحل ساخت این نیروگاه نظارت کامل و مستمر داشته و هرگونه نگرانی و تشویش درباره عواقب زیستمحیطی آن را رد کردهاند.
خلیلیپور، معاون نظام ایمنی مهندسی سازمان انرژی اتمی کشورمان نیز در تشریح استانداردهای ایمنی و زیستمحیطی نیروگاه بوشهر گفت: راکتورهای هستهای بوشهر با 7 پوشش حفاظتی محافظت میشود که لایه درونی آن از آلیاژی فولادی با ضخامت 2 سانتیمتری و قطر 8 متری است و گرداگرد آن با بتون پوشیده شده است. همچنین در نیروگاه بوشهر مطابق تأیید آژانس بینالمللی انرژی اتمی 3 نوع سیستم ایمنی به کار گرفته شده است به کار گرفته شده است که در صورت مختل شدن هر سیستم، سیستم بعدی فعال میشود. ضمن اینکه طرف روسی نیز همه استاندادهای ایمنی، حفاظتی و زیستمحیطی این نیروگاه را برای 50 سال پس از راهاندازی این نیروگاه که عمر مفید آن تلقی میشود تضمین کرده است. با این حال، نگرانیهای مربوط به آثار منفی راهاندازی این نیروگاه که بیشتر با تحریک مقامات آمریکایی و دامن زدن رسانههای غربی بویژه صهیونیستی صورت میگیرد. حاکی از جریانی سیاسی است که در امتداد مخالفت با حقوق هستهای ملت ایران و مخاطرهآمیز نشان دادن فعالیتهای صلحآمیز هستهای کشورمان صورت میگیرد و هیچ مبنای منطقی و واقعی ندارد.
چنانکه سخنان اخیر شیخ یوسف بن زاید آل نهیان، وزیر کشور امارات متحده عربی مبنی بر نگرانی این کشور از آلایندگی احتمالی نیروگاه بوشهر دقیقاً پس از سفر کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه آمریکا به این کشور با هدف تحریک کشورهای عرب منطقه علیه فعالیت هستهای ایران صورت گرفت و ترساندن کشورهای منطقه از جهتگیریهای فعالیتهای هستهای ایران همواره به عنوان محور اصلی تبلیغات سیاسی و رسانهای غرب قابل بررسی و تأمل بوده و هست.