نصب سیستم دفاع موشکی در شرق اروپا از سوی ایالات متحده آمریکا حقیقتاً به معنای اعلام جنگ است. برای درک این معنا کافی است واکنش آمریکا را زمانی تصور کنید که فکر نصب سیستم دفاع موشکی در مرزها یا نزدیکی مرزهای ایالات متحده به ذهن رهبران یکی از کشورهای چین، روسیه یا ایران خطور کند. در چنین موقعیت غیرقابل تصوری، واکنش شدید و خشونتآمیز آمریکا نه تنها حتمی است بلکه بنابر دلایلی کاملاً واضح و قابل درک چنین واکنشی از سوی آمریکا کاملاً قابل درک است.
همه به خوبی میدانند که سیستم دفاع موشکی، سیستمی تهاجمی است که از آن با نام weapon first strike یا «سلاح تهاجم اولیه» یاد میشود. این استدلال برگرفته از تحلیلهای مقامات ارشد نظامی ایالات متحده آمریکا است که میگویند: «سیستم سپر موشکی نه تنها یک سامانه دفاعی است بلکه قابلیت حمله را نیز دارا است». در واقع این سامانه موشکی اجرای برنامههای نظامی ایالات متحده آمریکا را در خارج مرزها، تسهیل میکند یا به قولی «هدف اصلی سامانه دفاع موشکی محافظت از آمریکا نیست بلکه این سیستم تنها ابزاری برای سلطه جهانی است». این سامانه حافظ تواناییهای آمریکا برای کنترل دیگر کشورها است. این سامانه برای دفاع نیست بلکه هدف تهاجم است و این دقیقاً همان چیزی است که آمریکا به آن نیاز دارد. تمام جملاتی که در بالا خواندید به نقل از جریانات لیبرال شناخته شده ذکر شده است. جریاناتی که از مدافعان طراحی و نصب این سیستم و سلطهجویی آمریکا در جهان هستند.
استدلال برای اثبات سلطهجویانه بودن این طرح بسیار ساده و قابل درک است. وقتی شما کنترل چنین سیستمی را در اختیار داشته باشید در جایگاهی قرار خواهید گرفته که میتوانید در برابر هر هدف بالقوهیی ایستاده و هشدار دهید که «ما هر زمان که بخواهیم به شما حمله خواهیم کرد و شما نخواهید توانست تلافی کنید. بنابراین ترساندن ما بیفایده است.» این سیستم به بهانه محافظت اروپا از آنچه آمریکا از آن به عنوان خطر موشکهای ایرانی یاد میکند، به اروپاییها فروخته شده است. حتی اگر فرض کنیم که ایرانیها سلاح هستهیی داشته باشند یا موشکهای دوربرد در اختیار داشته باشند، باز هم احتمال مورد تهدید قرار گرفتن اروپا از سوی ایران بسیار کمتر از احتمال مورد تهدید واقع شدن اروپا توسط یک شهاب آسمانی سرگردان است. بنابراین اگر مساله تنها دفاع است، بهتر است جمهوری چک سیستمی نصب کند که توانایی دفاع از این کشور را در برابر شهابهای سرگردان داشته باشد. بنابراین این سیستم که توانایی وارد آوردن ضربه اولیه را دارا است با هدف نشانه رفتن ایران در اروپای شرقی تاسیس شده است و به این ترتیب ایالات متحده آمریکا بار دیگر با تخطی آشکار از منشور سازمان ملل متحد، کشور دیگری را مورد تهدید قرار میدهد.
زمانی که میخائیل گورباچف، رئیسجمهور شوروی سابق پذیرفت که به یک آلمان متحد اجازه پیوستن به یک اتحادیه نظامی متخاصم را بدهد؛ در واقع تهدیدی بسیار جدی را برای امنیت روسیه، پذیرفت. در عوض دولت ایالات متحده آمریکا متعهد شد که ناتو را تا مرزهای شرقی اروپا گسترش ندهد. اما این تعهد چند سال بعد زیرپا گذاشته شد و در غرب حرف و حدیثهایی هم به دنبال داشت اما باعث شد که تهدید تقابل نظامی افزایش یابد. امروز نیز این سامانه به اصطلاح تدافعی زنگ خطر جنگی دیگر را به صدا درآورده است. «دفاعی که این سیستم مهیا میکند عبارت است از افزایش خشونت در خاورمیانه- که عواقب غیرقابل پیشبینی به دنبال خواهد داشت- و همچنین افزایش رقابت در زمینه سلاحهای هستهای.»
بیش از نیم قرن پیش، «برتراند راسل» و «آلفرد انیشتین» تقاضانامهیی غیرعادی را برای مردم سراسر جهان منتشر کردند که در آن به آنها درباره مواجهه با شرایطی خشونتآمیز و وحشتناک که نمیتوان از آن فرار کرد، هشدار داده شده بود. در آن تقاضانامه آمده بود: «آیا باید نقطهیی بر پایان بشریت ترسیم کنیم یا اینکه بشر نقطهیی بر پایان سناریوی جنگ، ترسیم کند؟» و امروز پذیرفتن سامانههای دفاع موشکی آمریکا به معنای رسم نقطهیی بر پایان بشریت در آیندهیی نه چندان دور است.