تاریخ انتشار : ۰۳ ارديبهشت ۱۳۸۷ - ۱۱:۳۴  ، 
شناسه خبر : ۲۷۴۴۷
توفیقی:

وزیر علوم سابق گفت: «در زمان فعالیت بنده هم نگرانی وجود داشت اما نگرانی‌ها در حدی نبود و نیست که به قیمت از دست دادن تشکل‌ها و حاکمیت رکود در دانشگاه تمام شود و دانشجویان به حاشیه بروند. نگرانی‌ها را باید تحمل کرد زیرا تجربه نشان می‌دهد فضای متحرک همراه با نقد در مجموع به نفع نظام است.»

دکتر جعفر توفیقی اظهار داشت: «همه ما ادعا می‌کنیم پیرو آزادی افکار، بیان و اندیشه هستیم، بنابراین باید تفسیر درستی از این شعارها داشته باشیم. متاسفانه بعضی‌ها تصور می‌کنند آزادی بیان به این معناست که آنچه آنان می‌پسندند، بیان شود. به عقیده من یا نباید شعار طرفداری آزادی بیان و اندیشه داده شود یا اگر چنین شعارهایی داده شد باید پای تبعات آن بایستیم.»

وی معتقد است: «اساسا اگر قرار است نقادی از یک تشکل حذف شود بهتر است آن تشکل تعطیل شود. اگر امکان تفکر انتقادی گرفته شود هیچ دلیلی برای فعالیت باقی نمی‌ماند. نباید از مبحث نقادی نگران شد.»

وی در گفت‌و‌گو با ایسنا، اظهار داشت: «حزب یکی از بهترین محیط‌هایی است که فهم سیاسی مردم را افزایش می‌دهد و می‌تواند به نوعی به فهم سیاسی مردم کمک کند. به عقیده من اگر فهم سیاسی وجود نداشته باشد مردم نمی‌توانند در خصوص مسائل سیاسی و فرهنگی کشور مشارکت داشته باشند.»

توفیقی با بیان اینکه دانشجویان چون در محیط علمی قرار دارند به سبب قبول کردن موقعیت‌های کلیدی در اجتماع باید دارای فهم باشند، تصریح کرد: «تشکل‌های دانشجویی یکی از بهترین شیوه‌های مشارکت در افزایش فهم سیاسی هستند. تجربه‌های تشکل‌های دانشجویی همیشه در کشور ما وجود داشته و نقش تشکل‌های دانشجویی با پشتوانه قوی فهم سیاسی بوده است. فهم  سیاسی عضو جدانشدنی از تشکل‌های دانشجویی است؛ به خاطر ضرورت این اصل توصیه می‌کنم تشکل‌های دانشجویی توجه ویژه‌ای به آن داشته باشند.»

وزیر علوم سابق افزود: «فهم سیاسی پربار مستلزم فضای کاری پرباری است که حضور دانشجو را در عرصه فعالیت تشویق کند و این اطمینان را به او بدهد که دانشجو می‌تواند در فضایی بدون نگرانی و با امنیت به فعالیت بپردازد. فهم سیاسی در حین فعالیت و تعامل‌های دانشجویی با نشاط تشکل‌های دانشجویی به وجود می‌آید. مطمئنا فهم سیاسی هیچ‌گاه در فضای رکود و سکون اتفاق نمی‌افتد، متاسفانه در چند سال اخیر شاهد افت فعالیت سیاسی دانشگاه‌ها هستیم که به فهم سیاسی دانشجویان لطمه وارد می‌کند چرا که فهم سیاسی در فضای تئوریک و انتزاعی اتفاق نمی‌افتد.»

وی گفت: «فهم سیاسی برای کل جامعه و مردم ضرورت است و اساسا برای آنکه مردم بتوانند در مسائل سیاسی، اقتصادی و فرهنگی مشارکت کنند باید فهم سیاسی داشته باشند و طبیعتا نظام موظف است زمینه‌های افزایش فهم سیاسی مردم را فراهم کند.»

توفیقی ادامه داد: «سازوکار افزایش فهم سیاسی تلاش و کوشش است، بنابراین اگر دانشگاه‌ها به گونه‌ای هدایت شوند که تشکل‌ها در حاشیه قرار گیرند فهم سیاسی اتفاق نخواهد افتاد. برای وجود فهم سیاسی بین تشکل‌های دانشجویی نیاز به فضای آرام، حمایت از تشکل‌های دانشجویی، حضور فعال دانشجویان در دانشگاه و... است. اگر تشکل‌های دانشجویی را نگران کنیم خواسته و ناخواسته باعث رکود و از بین رفتن فهم سیاسی می‌شویم.»

وی معتقد است: «شاید بعضی از تشکل‌ها کمی از چارچوب‌ها خارج شدند اما از سوی دیگر برخی مسوولان کم‌حوصلگی به خرج داده و دانشجو فضای امنیت را احساس نکرده و برای حضور در صحنه بهای سنگینی پرداخت کرده است، از این رو فضای رکود در تشکل‌های دانشجویی حاکم شده است. ما به عنوان مسوولان باید با تحمل و صبر بیشتر با تشکل‌ها برخورد و درک کنیم که دانشجو و تشکل‌های دانشجویی ماهیت نقادانه و تا حدی پرخاشگر دارند و این موضوع نباید موجب نگرانی ما باشد.»

توفیقی اظهار داشت: «به عقیده من حتی اگر تشکلی بعضا چارچوب‌های اساسی نظام را رعایت نمی‌کند این برعهده ماست تا برخورد هدایت‌گری، ارشادی، گفت‌و‌گو و تعامل داشته باشیم. نباید رفتار مسوولان به گونه‌ای باشد تا فعالان دانشجویی از صحنه خارج شوند. سازوکارهای قضایی و قهر‌آمیز از برخوردهای نادرست است که متاسفانه ما گاهی شاهد آن بوده‌ایم. باید این موضوع درک شود که سلیقه‌ها مختلف است، اما در مجموع تجربه به دست آمده من این است که وجود تشکل‌های متنوع دانشجویی از نظر اعتقادات و عقاید لازم و به نفع نظام است.»

وزیر علوم سابق ابراز عقیده کرد: «در زمان فعالیت‌ بنده هم نگرانی وجود داشت اما نگرانی‌ها در حدی نبود و نیست که به قیمت از دست دادن تشکل‌ها و حاکمیت رکود در دانشگاه تمام شود و دانشجویان به حاشیه بروند. نگرانی‌ها را باید تحمل کرد زیرا تجربه نشان می‌دهد فضای متحرک همراه با نقد، در مجموع به نفع نظام است و به نظر من این موضوع به فهم سیاسی دامن می‌زند و در بلندمدت تشکل‌های دانشجویی را به تعادل و پایداری می‌رساند. شاید مسوولان در کوتاه مدت تحت فشار قرار گیرند اما به عقیده من باید مشکلات را تحمل کنند چرا که تشکل‌های دانشجویی چه موافق و چه مخالف در بلندمدت به نفع نظام هستند.»

توفیقی تصریح کرد: «همه ما ادعا می‌کنیم پیرو آزادی افکار، بیان و اندیشه هستیم، بنابراین باید تفسیر درستی از این شعارها داشته باشیم. متاسفانه بعضی‌ها تصور می‌کنند آزادی بیان به این معناست که آنچه آنان می‌پسندند، بیان شود. به عقیده من یا نباید شعار طرفداری آزادی بیان و اندیشه داده شود یا اگر چنین شعارهایی داده شد باید پای تبعات آن بایستیم. نظام‌هایی که به آزادی بیان اعتقاد دارند دیگر نمی‌توانند به هر دلیلی جلوی فعالیت تشکل‌ها را بگیرند یا با آن‌ها برخورد کنند. برخوردهای خشن در محیط دانشگاه قابل قبول نیست. دانشگاه نمونه‌ای از یک جامعه مدنی است و همچنین جایی است که دانشجویان می‌توانند تمرین گفت‌و‌گو تعامل و شنیدن نقدها را داشته باشند.»

وی ادامه داد: «آماده کردن محیط مناسب برای فعالیت تشکل‌ها لازم است چرا که دانشگاه یک فرصت طلایی است، دانشجویان می‌توانند درون دانشگاه تمرین دموکراسی کنند. ما نباید فضای ایده‌آل دانشگاه را با برخوردهای انضباطی و قضایی مخدوش کنیم.»

دکتر توفیقی با بیان اینکه نقد از درون تشکل‌های دانشجویی اجتناب‌ناپذیر و اصل بدیهی است، ابراز عقیده کرد:‌ «همانطور که هیچ انسانی بدون نقد خود نمی‌‌تواند پیشرفت کند، تشکل‌های دانشجویی نیز بدون نقد از درون محکوم به فنا هستند و این مخصوص تشکل‌های دانشجویی نیست.»

وزیر علوم سابق اظهار داشت: «امروز در مدیریت سازمان‌ها مبحث نقد از درون یک اصل پذیرفته شده است. نقد از درون دارای مکانیزم است که هر کس بخواهد رو به جلو حرکت کند باید مکانیزم نقد از درون داشته باشد تا مسیر اصلی خود را درست طی کند. تشکل‌های دانشجویی یک جریان سیال هستند و باید دائما خود را ارزیابی و نقد از درون داشته باشند.»

وی با تاکید بر ضرورت بازنگری جنبش‌های دانشجویی در گذشته خود بیان کرد: «مرور گذشته، چراغ راه آینده است. مطمئنا سازمانی که نتواند گذشته‌اش را نقد کند نمی‌تواند آینده خوبی را برای خود ترسیم کند.