گروه سیاسی ـ آرش خلیلخانه: نشست چهارجانبه در شرمالشیخ برای ایجاد آشتی میان اسراییل و فتح به رهبری ابومازن علیه دولت مردمی حماس در غزه، توطئهای جدید با مشارکت مصر و اردن علیه مقاومت اسلامی در سرزمینهای اشغالی خوانده شده است که ماهیت طرفهای حاضر در این سوداگری را بیش از گذشته آشکار میسازد.
خبرنگار سیاسی قدس برخی از ابعاد این نشست را در گفتگو با حسین رویوران به بحث گذاشته است.
* نشست چهارجانبه شرمالشیخ در حالی و با دستور کاری برگزار میشود که به تحلیل بیشتر کارشناسان، نتیجه و توافق محتمل در آن هر آنچه که باشد، در عرصه عمل قابلیت تحقق ندارد. با این وصف برگزارکنندگان به ویژه مصر و اردن از این مسیر چه چیز را دنبال میکنند؟
** این نشست یک سری اهداف اعلامی دارد و برخی اهداف واقعی و البته پنهانی. اگرچه اعلام شده این نشست ایجاد تحرکی جدید در گفتگو برای حل بحران فلسطین را دنبال میکند و من تصور میکنم ایدهای غیرقابل تحقق است، زیرا طرف اسراییل آمادگی و پذیرش انجام چنین کاری را ندارد و اراده این رژیم نیز بر حل بحران نیست، اما هدف اعمالی و حقیقی نشست ایجاد مشروعیت برای ابومازن باید قلمداد شود.
به هر حال در فلسطین یک کابینه با عبور از مجلس و رأی اعتماد نمایندگان ملت فلسطین تشکیل شده که از لحاظ قانونی فاقد مشروعیت است و به همین دلیل ابومازن و حامیان منطقهای و بینالمللی او در برابر حماس تلاش میکنند با حمایتهای مختلف، کابینه اضطراری غیرقانونی فتح را قانونی جلوه دهند.
آنچه در شرمالشیخ اتفاق افتاده یک تلاش منطقهای از سوی برخی کشورها با هدف رسمیت بخشیدن به دولت سلام فیاض و اقدامهای ابومازن و فراهم کردن بستر مناسب برای ادامه حیات آنها و حذف سیاسی حماس است.
* تأثیر این اجلاس بر شرایط داخلی فلسطین از جمله نوار غزه و کرانه باختری چگونه خواهد بود؟
** تردیدی نیست که این اجلاس نوعی دخالت در امور داخلی فلسطین و غیرقابل قبول است. مسأله فلسطین توسط مردم آن و در چارچوب رأی اکثریت جامعه فلسطینی در قالب ساختارهای انتخاباتی باید روشن شود و مشروعیت همواره از داخل و از سوی خود یک ملت تعیین میشود، اما اینکه برخی از طرفها یا کشورهای عربی سعی میکنند با دخالت در بحران فلسطین این کار را انجام دهند، تصور میکنم نه تأثیرگذار است و نه مشروعیتساز.
بحث دوم اینکه وضعیت داخلی فلسطین با این اجلاس خیلی تغییر نخواهد کرد، زیرا واقعیتهای میدانی قابل انکار نیستند. حماس در صحنه حضور دارد و در کرانه باختری هم شرایط متفاوتی از گذشته حاکم شده و این وضعیت با اینگونه اجلاسها قابل تغییر نیست و دخالت عنصر خارجی نه تنها وضع را تغییر نمیدهد که بحران را پیچیدهتر هم خواهد کرد. راهحل تنها گفتگوی گروههای فلسطینی و آشتی ملی است که با یک حرکت داخلی ممکن میشود.
* خبرهای رسیده حاکی از پیشنهاد 10 میلیارد دلاری برخی کشورهای عربی به اسراییل در قبال پذیرش طرح صلح آنهاست. این سوداگری و معامله با رژیم صهیونیستی از سوی کشورهای عربی چه بازخوردی خواهد داشت؟
** پذیرش صلح به صورت مشروط به مسایل مالی یا مسایل سیاسی نمیتواند صلحی پایدار رابه وجود بیاورد.
به طور کلی مشکلی که بر سر راه صلح وجود دارد این است که اسراییل همچنان نتوانسته تفکر توسعهطلبانه خود را تغییر دهد و حتی پذیرش یک دولت مستقل فلسطینی در کنار اسراییل را که در طرح اعراب هست، در اسراییل وجود ندارد به همین دلیل اساسا بحث صلح مطرح نیست و دادن جایزه موقعیت اسراییل را بالا میبرد و نمیتواند در خدمت حل بحران باشد.
اسراییل تاکنون بیش از صد میلیارد دلار از آمریکا کمک گرفته و رقم ده میلیاردی اعراب برایش ارزشی ندارد و این ناشی از یک فهم نادرست و اشتباه در مدیریت بحران محسوب میشود.