کشتن احزاب، آزادکردن غول پوپولیسم است

عضو شورای سردبیری روزنامه‌ی رسالت گفت: معتقدم دولت استراتژی روشن و دقیقی درباره رسانه‌ها ندارد و نباید کاری کند که مطبوعات را در مقابل خود قرار دهد.

امیر محبیان در ادامه گفت که آن‌چه آن را سنگربندی دولت در مقابل رسانه‌ها خواند، مقبول نمی‌داند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، امیر محبیان که در نشست تعامل دولت و رسانه‌ها که از سوی انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان برگزار ‌شد، سخن می‌گفت، با بیان این که شاید نتوان تعریف واحدی درباره رسانه‌ها بیان کرد، افزود: نمی‌توان گفت رسانه زمانی رسانه است که به گروه‌های سیاسی تعلق نداشته باشد؛ البته وظیفه‌ی اصلی رسانه، اطلاع‌رسانی و ایجاد شفافیت در فضای سیاسی است که باید در تمام عرصه‌ها شکل بگیرد؛ از این رو این تلاش خجسته‌ای نیست اگر اصرار کنیم رسانه‌ها نباید هیچ تعلق و گرایشی داشته باشند.

این فعال مطبوعاتی ادامه داد: همان‌طور که انسان‌ها دارای گرایش هستند، رسانه‌هایی هم که از سوی انسان‌ها هدایت می‌شوند، به طور قطع گرایش‌ دارند؛ اما تردیدی وجود ندارد که رسانه‌ای خوب است که در بیان اطلاعات، گرایشش را انتقال ندهند و به نحوی عمل کند که واقعیت‌ها را بر اساس دیدگاه خود تغییر ندهد.

مدیرمسوول خبرگزاری آریا با بیان این‌که رسانه‌ای که دارای گرایش نیست، اثرگذاری کمتری دارد، خاطر نشان کرد: اگر مشکلی هم از سوی رسانه‌ها در بیان حقیقت وجود دارد، حکومت وظیفه‌ی اصلاح آن را ندارد، این مردم هستند که می‌توانند از طریق اقبال یا عدم اقبال خود به یک رسانه آن را به سمت بیان واقعیت‌ها ببرند؛ چون اگر رسانه‌ای واقعیت را بیان نکند، مورد اقبال مردم قرار نمی‌گیرد.

محبیان افزود: زمانی که دفاع از حقوق مردم را مطرح می‌کنیم در کلیت حرف خوبی است، ولی تفسیرهای زیادی می‌توان از این مقوله داشت. شاید دولت تلقی کند که دفاع از حقوق مردم یعنی دفاع از دولت و شاید دیدگاه دیگری به این امر معتقد نباشد؛ به همین جهت معتقدم نباید در کلیات باقی ماند؛ بلکه باید به جزئیات پرداخت. رسانه‌ها نیز باید این دعواها و اختلافات را به جزئیات ببرند تا تعاریف روشنی مشخص شود.

وی با تاکید بر این که محیط رسانه‌یی امروز ما دچار مشکلاتی است، خاطرنشان کرد: البته این مشکلات رسانه‌ها ارتباطی به دولت فعلی یا قبلی ندارد. هر نظامی باید نظام مطبوعاتی و حزبی را شکل بدهد که هر دو آنها در کشور ما نابالغ هستند.

عضو شورای سردبیری روزنامه‌ی رسالت، خاطرنشان کرد: در برخی کشورها به طور کامل مشخص شده که رسانه‌ها می‌توانند به چه عرصه‌هایی وارد شوند؛ ولی در این مساله در ایران مشخص نیست. نویسندگان مطبوعات نمی‌دانند آیا می‌توانند وارد فلان حوزه شوند یا خیر و آیا فلان حوزه نقطه‌ی ممنوعه است یا خیر؟.

محبیان با بیان این که نبود نظام حزبی باعث شده فشار سیاسی به دو حوزه‌ی دانشجویی و رسانه وارد شود، خاطرنشان کرد: این مساله حتی باعث شده نقش اساسی‌ این دو حوزه تغییر کند. در حال حاضر نیز حتی بخشی از فعالیت رسانه‌ها تغییر کرده است که این امر موجب صدمه‌خوردن تفکر حزبی در جامعه است و یکی از انتقادهای اصلی به دولت نیز آن است که در حوزه تحزب، گام‌های مثبتی برنداشته است.

عضو موسس حزب نواندیشان ایران اسلامی افزود: البته برخی روزنامه‌ها به سمت حرکت‌های حزبی رفتند که هزینه‌های بسیاری را پرداختند.

وی با بیان این‌که هر چه نقش سیاسی رسانه‌ها بالاتر می‌رود، وضعیت رسانه‌ها نیز خراب‌تر می‌شود، افزود: به دلیل نبود احزاب بالغ، امروز رسانه‌ها نقش آنها را بازی می‌کنند و همین امر موجب شده تا آسیب ببینند.

عضو شورای سردبیری روزنامه‌ی رسالت، پایین‌آمدن آستانه‌ی تحمل مسوولان را نیز از عوامل فشار بر رسانه‌ها و مطبوعات دانست و گفت: قرار نیست مطبوعات و دولت در یک مسیر حرکت کنند. در حوزه کلان، هدف، ایفای حقوق مردم است؛ اما نباید فراموش کرد که رسانه‌ها وظیفه‌ی شفاف‌سازی دارند. مسوولان نیز می‌خواهند شفاف‌سازی کنند؛ ولی در عمل نیز اجازه‌ی این کار را نمی‌دهند که این مساله به نفع دولت‌ها نیست.

محبیان با بیان این‌که فشارهای خارجی و ایجاد محیط بحران بر رسانه‌ها اثر می‌گذارد، خاطرنشان کرد: هر چه محیط بحران ایجاد شود، فضا امنیتی می‌شود، نباید مطبوعات به سمتی حرکت کنند که امنیت ملی مخدوش شود.

وی در عین حال گفت: رفتاری که برخی رسانه‌ها در یک دوره‌ی خاص انجام دادند نه تنها عملکردی حزبی بود، بلکه به سمت ماجراجویی سیاسی می‌رفت که تنش‌های مختلفی را در جامعه ایجاد کرد، و متاسفانه برخی از این نشریات حتی نقش گروه‌های فشار را ایفا کردند.

عضو شورای سردبیری روزنامه‌ی رسالت، ادامه داد: رسانه‌ها باید به هر شکلی که شده مسوولان را وادار کنند در مقابل اعمال‌شان پاسخگو باشند. امروز فضای رسانه‌یی ما یک فضای خاص است که البته ارتباط چندانی به دولت فعلی ندارد. فشارهای خارجی نیز زیاد شده که این مساله بر رسانه‌ها فشارهای مضاعفی را وارد می‌کند.

این فعال مطبوعاتی در عین حال تصریح کرد: از سوی دیگر شاهد کاهش تنش‌های سیاسی هستیم و همین مساله موجب شده است تا محیط مطبوعاتی ما آرام‌تر شده باشد و فشار بر رسانه‌ها کاهش پیدا کند.

وی افزود: در اوایل کار دولت، با ایجاد یک فضاسازی احساس می‌شد که تحمل مسوولان دولتی کمتر شده باشد ولی امروز شاهد هستیم دولت تحمل بیشتری از خود نشان داده است؛ البته از سوی دیگر در مطبوعات ما نیز شجاعت کمتری دیده می‌شود.

عضو شورای سردبیری روزنامه‌ی رسالت، با طرح این پرسش که آیا وابستگی و گرایش رسانه‌ها به احزاب بد است؟ خاطرنشان کرد: نشریات می‌توانند بگویند « من وابسته به فلان ارگان هستم»، رسانه‌ها می‌توانند گرایش جناحی داشته باشند، مگر می‌شود انسانی را بی‌طرف دانست. اگر بگوییم گرایش داشتن بد است، باید نشریات اصول‌گرا و اصلاح‌طلب را دور بریزیم.

محبیان هم‌چنین با بیان این که حوزه‌ خبر باید از حوزه‌ تحلیل جدا شود، تصریح کرد: این که در خبر نباید گرایش خود را دخالت داد، حرف درستی است؛ اما انسان بی‌گرایش نداریم؛ حتی در گزینش اخبار نیز عامل انسانی وجود دارد و اولویت و اهمیت یک خبر را افراد تعیین می‌کنند.

وی ادامه داد: ایراد من به دولت نهم اینجاست که برداشت برخی در دولت این است که حزب لانه‌ی دروغ‌گویان است و عده‌ای مخالف منافع ملی، در یک حزب جمع می‌شوند.

عضو شورای سردبیری روزنامه‌ی رسالت، هم‌چنین با تاکید بر این که کشتن احزاب، آزادکردن غول پوپولیسم است، خاطرنشان کرد: اگر احزاب را بکشیم، فشار بر دانشجویان و رسانه‌ها وارد و محیط جامعه پر تنش می‌شود. احزاب نسبت به توده‌های مردم و مطالبات آنها قابل کنترل‌تر هستند. نمی‌توان مردم‌سالاری را مطرح کرد، در حالی که احزاب در آن مقتول باشند.

محبیان تصریح کرد: نگاه منفی به تحزب باعث شده تا فشار بر دوش مطبوعات و رسانه‌ها بیاید؛ البته این تنها به دولت باز نمی‌گردد، بلکه نشان‌دهنده‌ی عدم بلوغ احزاب در کشور نیز هست.

وی در ادامه با بیان این که مسوولان مطبوعاتی و وزیر ارشاد محیط رسانه‌یی را معقول و بی‌عیب اداره کرده‌اند، خاطرنشان کرد: فعالیت‌های دولت بسیار فراوان است و نباید دولتمردان انتظار داشته باشند که خبرنگاران در همه جا حضور داشته باشند.

عضو شورای سردبیری روزنامه‌ی رسالت، تعامل دولت با رسانه‌ها را خوب دانست و گفت: نباید از موضع طلب‌کاری با رسانه‌ها برخورد شود، باید بگذاریم تا کسانی که مخالف دولت هستند به بیان دیدگاه‌های خود بپردازند.

محبیان هم‌چنین با تاکید بر این که شجاعت روزنامه‌نگار یعنی بیان واقعیت با پذیرش هزینه‌های آن، گفت: البته نباید منافع مردم را بر منافع گروه‌ها ترجیح داد. دولت نیز قرار نیست محیط مصونیت ایجاد کند. این خبرنگاران هستند که باید قسمت‌هایی را که در کار یک دولت پنهان مانده، بیان کنند.

وی با بیان این که می‌توان در یک محیط سیاسی آرام و معتدل به بیان دیدگاه‌ها پرداخت، اظهار داشت: متاسفانه در دوره‌ای هرج و مرج به وجود آمده بود و امکان ظهور و بروز دیدگاه‌ها وجود نداشت؛ اما امروز در محیط منطقی و آزاد می‌توان به بیان دیدگاه‌ها پرداخت و من در این رابطه نمره‌ی منفی به دولت نمی‌دهم.

عضو شورای سردبیری روزنامه‌ی رسالت افزود: دولت باید مراقب باشد تا بیان اطلاعات اضافی اثرات عکس در جامعه نگذارد. تاکید بر روی یک‌سری اخبار خاص به جای تاثیرات مثبت، اثرات منفی می‌گذارد.

محبیان هم‌چنین با تاکید بر این که صدا و سیما باید به سمت کیفیت اطلاع‌رسانی برود، خاطرنشان کرد: باید استراتژی انتقال درست اطلاعات وجود داشته باشد تا این که حجم اطلاعات را بیشتر کنند.

وی درباره آنچه در برخی محافل کودتای مطبوعاتی خوانده شده نیز گفت: به کار بردن الفاظی مانند کودتا خوب نیست و فضای رسانه‌ها را تحریک می‌کند. شاید معتقد باشیم که رسانه‌ها اخبار را به خوبی انتقال نمی‌دهند، ولی عقل سیاسی اجازه نمی‌دهد این گونه الفاظ به کار برده شود.

مدیرمسوول خبرگزاری آریا افزود: باید این عبارات را حذف کنیم؛ به ویژه این که دولت نگاه منفی نسبت به رسانه‌ها ندارد.

محبیان با تاکید بر این که رسانه‌ها باید آسیب‌شناسی شوند، گفت: فارغ از این که چه دولتی حاکم است، ما به عنوان یک نهاد مرتبط با مردم در برابر تاریخ و خون شهدا مسوول هستیم و باید سه مثلث عقلانیت، اعتدال و کارآمدی را تقویت کنیم.

وی با بیان این که تردیدی وجود ندارد که دولت پرتلاش است، خاطرنشان کرد: وقتی در جهت کارآمدی حرکت می‌کنیم، نتیجه‌ی آن برای مردم مشخص است. انصاف و اخلاق رسانه‌ای به ما می‌گوید حرکت‌های کارآمد را تقویت کنیم. نباید هر چه دولت تعیین می‌کند، ما همان کار را انجام دهیم؛ بلکه منافع مردم اصل است.

عضو شورای سردبیری روزنامه‌ی رسالت، هم‌چنین با اشاره به این که نمره‌ی خوبی به دولت درباره سیاست‌های مطبوعاتی‌اش می‌دهد، گفت: البته به استراتژی مطبوعاتی دولت نمی‌توان نمره‌ی خوبی داد. دولت نمی‌داند که از این ظرفیت عظیم چگونه استفاده کند و چه کاری می‌خواهد انجام دهد. یک دولت زحمات خود را از طریق رسانه‌های دوست بهتر می‌تواند انتقال دهد تا از طریق تحت فشار قراردادن رسانه‌‌ها.