طی سه روز گذشته شهر کازابلانکا در مراکش شاهد یک گردهمائی بزرگ با شرکت هیئتهای نمایندگی دهها کشور جهان از جمله اسرائیل و کشورهای عربی بود.هدف از برگزاری این کنفرانس که به ابتکار آمریکا و روسیه برگزار شد، شتاب بخشیدن به روند لغو تحریمهای اقتصادی رژیم صهیونیستی از سوی اعراب بعنوان راه اصلی رسیدن به آنچه که «صلح» خوانده شده، بوده است. این کنفرانس به عقیده اکثر رژیمهای عرب در آسیا و آفریقا آخرین تیر بر اقدام 43 سال پیش اتحادیه عرب در اعلام تحریم اقتصادی رژیم صهیونیستی محسوب می شود. تحریمی که در نخستین سالها پس از ظهور اسرائیل در منطقه خاورمیانه و در پی اولین جنگ صهیونیستها علیه کشورهای عرب همجوار آنان وضع گردید و علیرغم خیانتهای پنهان و آشکار بعضی از سران کشورهای عرب، کم و بیش تا سالهای اخیر برقرار مانده بود. در این میان دولت مراکش بدلیل امتیاز خاصی که این کنفرانس برای صهیونیستها دارد، مشتاقانه داوطلب میزبانی آن بوده است.
مراکش تحت زعامت شاه حسن، از جمله کشورهایی بوده که در شمال آفریقا، همواره حافظ مصالح و منافع صهیونیستها بوده است. شاه حسن در جریان جنگ 6 روزه اعراب و رژیم صهیونیستی که در پی آن تمامی کشورهای عربی روابط خود را با تل آویو قطع کردند، هیچ کمکی در اختیار دولتهای عربی درگیر درجنگ قرار نداد. او در فاصله سالهای 40 – 1339 به فاصله 13 ماه دو کودتا که عناصر آن ماهیتی ضد صهیونیستی داشتند در کشور خود سرکوب کرد. رژیم شاه حسن در جنگ رمضان در سال 1352 در تلاشهای سیاسی و پنهانی مربوط به سفر سادات به فلسطین اشغالی نقش دلالی صهیونیسم را بر عهده داشت. شاه حسن در سال 1358 از میزبانان شاه مخلوع ایران و در سال 1361، نیز تشکیل دهنده و میزبان کنفرانس «فاس » بود. کنفرانسی که در آن برای اولین بار طرح برسمیت شناختن ضمنی رژیم صهیونیستی به تصویب رسید.
دولت مراکش هیچگاه قدمی بر خلاف مصالح اسرائیل بر نداشته و همواره با دولتهائی که دشمنی و خصومت با غاصبان فلسطین و قدس عزیز داشتهاند، به دیده نفرت نگریسته است رژیم شاه حسن اگر چه ماه گذشته در جهت برقراری روابط دیپلماتیک علنی با صهیونیستها تلاش کرد اما سالهاست که این روابط همچون تماسهای برخی دیگر از رهبران عرب به بهانه های مختلف به صورت پنهانی جریان داشته است.
شاه حسن میزبانی کنفرانس کازابلانکا را که هدف اصلی و اعلام نشده آن تحمیل دیدگاههای آمریکا برای خلع سلاح سیاسی و اقتصادی اعراب در برابر دشمنان آرمان ملت فلسطین یعنی اسرائیل غاصب و ستمگر بوده است برای تقویت وجهه خود نزد رژیمهای خود فروخته جهان عرب یک نقطه قوت میدانست. او در این کنفرانس نیز قصد دلالی برای صهیونیستها را داشت و شاید در این نیت خود توفیق نیز داشت.
در کنفرانس کازابلانکا رهبران دولتی و تجاری از 60 کشور جهان مشتمل بر 1200 شرکت کننده از جمله 720 مقام دولتی حضور یافتند تا طبق طرح کلینتون و یلتسین روسای جمهور آمریکا و روسیه، عامل اقتصادی را بعنوان قویترین انگیزه برای شتاب بخشیدن به روند سازش در خاورمیانه، جائی که 300 میلیون جمعیت را در خود جای داده است بیفزایند. در این اجلاس که صهیونیستها در بالاترین سطح، هیئتی مرکب از نخستوزیر، 9 وزیر از مجموع کابینه 19 نفره اسرائیل و حدود یکصد نفر از صاحبان صنایع، بازرگانان و تجار عمده شرکت داشتند راههای توسعه هر چه بیشتر نفوذ اقتصادی غرب به کشورهای خاورمیانه و مسلط ساختن غرب بر منابع و ثروت کشورهای اسلامی و نیز ترغیب کشورهای عرب منطقه به تحقق اهداف و برنامههای اقتصادی رژیم صهیونیستی مورد بررسی و تبادل نظر اعضاء قرار گرفت. با این حال در این کنفرانس کشورهای سوریه، لیبی، لبنان، عراق و جمهوری اسلامی ایران شرکت نداشتند. علاوه بر این اکثر گروهها و احزاب سیاسی اسلامی در کشورهای عربی برگزاری این کنفرانس را بعنوان تلاش جدیدی برای تحقق بخشیدن به اهداف سیاسی و اقتصادی غرب در منطقه، محکوم ساختند.
کنفرانس کازابلانکا مکمل تمامی مذاکرات ادواری سازش اعراب و رژیم صهیونیستی و شکل بزرگتر آن بود. در این گردهمایی وزرای امور خارجه روسیه، آمریکا و مقامات سیاسی و اقتصادی اروپائی و ژاپن نیز مشارکت فعال داشتند.
به گفته اکثر تحلیلگران سیاسی مسائل خاورمیانه برنده نهائی اجلاس کازابلانکا که به «کنفرانس اقتصادی برای عمران خاورمیانه و شمال آفریقا» معروف شده بود؛ رژیم اشغالگر قدس بود به همین دلیل بود که این رژیم بیشترین تعداد مقامات بلند پایه خود را به این کنفرانس گسیل داشت.
بهر حال بنظر میرسد روند تحولات خاورمیانه و شمال آفریقا در سایه خیانت دولتهای عرب به سرعت به سود منافع اسرائیل غاصب پیش میرود و نظم نوینی که آمریکائیها نقشهاش را برای خاورمیانه کشیدند، گام به گام و روز به روز چهره خود را بهتر عیان میسازد.
نظمی که سهم آسیائی و آفریقائی آن تحقیر، تطمیع و تحمیق دولتهای فریب خورده عربی در برابر استراتژی مملو از خباثت و حیلهگری و حقهبازی صهیونیسم بینالمللی است.