حسین شریعتمداری
تعطیلی 14روزه مطبوعات در ایام نوروز که همه ساله نیز تکرار می شود، اگرچه در عرف روزنامه نگاری، پدیده قابل قبول و پسندیده ای نیست ولی انتشار یک روزنامه به دهها عامل نیاز دارد که فقدان هریک از آنها می تواند انتشار روزنامه را ناممکن و یا دستکم، بسیار دشوار کند و از آنجا که برخی از این عوامل در حوزه اختیار مدیران و اهالی مطبوعات نیست، تعطیلات غیرموجه 14روزه برای آنان اجتناب ناپذیر است. کیهان طی سال های گذشته در فاصله 5 یا 6روزه کاری میان تعطیلات با 8صفحه در اختیار خوانندگان گرامی بود ولی اکنون 2 سال پیاپی است که برخی عوامل بیرون از اراده ما، این توفیق را سلب کرده است و امیدواریم با چاره جویی مشترک اهالی مطبوعات و دست اندرکاران غیرمطبوعاتی، اما دخیل در حلقه انتشار، این نقیصه به نقطه پایان برسد.
در اولین یادداشت روز بعد از تعطیلات 14روزه مروری گذرا داریم بر چند رخداد بااهمیت طی دو هفته گذشته و ...
1- در میان القاب فراوان رسول خدا(ص)، لقب «پیامبر اعظم»، کمتر شنیده شده و مانند سایر القاب آن بزرگوار، نظیر پیامبر اکرم، پیامبر رحمت، پیامبر خاتم، پیامبر... پرتکرار و جاری بر زبان ها و قلم ها نبوده است ، اما رهبر معظم انقلاب از میان تمامی القاب و صفات برجسته و روح نواز رسول خدا(ص)، نام «پیامبر اعظم» را برگزیده و در طلیعه بهار این «نشانه» را بر تارک سال 1385 نشاندند.
این نام، اگرچه از سایر نام ها جدا نیست و به قول هاتف اصفهانی در ترجیع بند معروفش؛
«سه نگردد بریشم ار او را پرنیان خوانی و حریر و پرند»
ولی در لقب «اعظم» رازی نهفته است که هرچند «سر به مهر» نیست ولی دنیایی از زیبایی و زیبندگی را در خود دارد و با توجه به حال و هوای امروز جهان اسلام و چالش های پیش روی ایران اسلامی، این نام، شایسته ترین نام برای سالی است که نخستین روزهای آن را سپری می کنیم.
پیامبر خدا، «اکرم» یعنی باکرامت ترین، گرامی ترین، آزاده ترین، جوانمردترین و مورد تکریم ترین بندگان خداست، او پیامبر رحمت و در میان تمامی بندگان خدا، از آغاز تا پایان هیچکس چون او نسبت به خلق خدا مهربان تر و دلسوزتر نبوده و نخواهد بود و...
اما، پیامبر اعظم، به معنای آن است که رسول خدا(ص) در همه خوبی ها، زیبایی ها و تمامی صفات پسندیده عظیم تر، برجسته تر، والاتر و بالاتر از دیگران است به بیان دیگر، پیامبر اعظم، پیامبر اکرم نیز هست و پیامبر رحمت و... نیز.
رهبر معظم انقلاب با انتخاب این نام- حداقل به نظر نگارنده- از یک سو بر این واقعیت غیرقابل انکار که امروزه اسلام، به عنوان یک قطب قدرتمند در معادلات جهانی حضور دارد، تاکید ورزیده اند و از سوی دیگر در چالش گسترده این روزها میان اسلام و نظام سلطه جهانی، شکست ناپذیری اسلام را به جهانیان گوشزد کرده و با اشاره به این حقیقت ملکوتی، ملت های مسلمان و تمامی دین باوران صادق را به پیروزی نهایی بشارت داده اند... و بدیهی است که در این میان، برخی از اقدامات مشمئزکننده نظام سلطه جهانی علیه اسلام و مسلمانان، نظیر انتشار کاریکاتورهای اهانت آمیز نسبت به ساحت مقدس رسول خدا(ص) نیز، به گونه ای خردمندانه و حکیمانه تحقیر شده اند. با این توضیح روشن که ساحت قدسی پیامبر اسلام عظیم تر از آن است که اهانت چند موجود حقیر، گردی بر دامن ملکوتی آن بزرگوار بنشاند و به قول ملای رومی:
چون تو خفاشان بسی بینند خواب کاین جهان ماند یتیم از آفتاب
مظهر عشق است و محبوب به حق از همه کروبیّان برده سبق
کی شود دریا ز پوز سگ نجس کی شود خورشید از پف منطمس
شبروان و همرهان مه به تگ ترک رفتن کی کنند از بیم سگ
موج های تیز دریاهای روح هست صد چندان که بد طوفان نوح
2- در آخرین ساعات روز سه شنبه 9 فروردین ماه 85- 28 مارس 2006- شورای امنیت سازمان ملل متحد، در پی چند جلسه متوالی، سرانجام بیانیه ای علیه فعالیت هسته ای کشورمان صادر کرد. در این بیانیه که با نقض آشکار قوانین بین المللی و نادیده گرفتن روال حقوقی شورای امنیت صادر شده از ایران خواسته ظرف یک ماه آینده، تمامی فعالیت های هسته ای خود را به تعلیق درآورد و مدیرکل آژانس را موظف کرده است که در پایان مهلت یک ماهه به طور همزمان، گزارشی از چگونگی برخورد ایران با این بیانیه به شورای امنیت سازمان ملل و شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی ارائه دهد.
بیانیه های شورای امنیت، اگرچه به لحاظ حقوقی، الزام آور نیست و تنها در حد و اندازه یک یا چند توصیه تلقی می شود ولی آمریکا و متحدانش با همراهی موذیانه و ناجوانمردانه چین و روسیه، به بیانیه، حالتی شبیه «قطعنامه» داده اند. توضیح آن که، بیانیه ها به علت آن که الزام آور نیستند، نمی توانند قید، مدت و یا ضرب الاجل داشته باشند ولی در بیانیه اخیر برخلاف روال قانونی و حقوقی شورای امنیت، مدیرکل آژانس موظف شده است ظرف مدت 30 روز، نتیجه اقدامات ایران را به شورا گزارش کند و به نظر می رسد که تهیه کنندگان بیانیه به غیرقانونی بودن تعیین مدت توجه داشته اند و برای فرار از این ایراد قانونی وظیفه ارائه گزارش در پایان مهلت یک ماهه را به مدیر واگذار کرده اند که در هر دو صورت، نقض قانون تلقی می شود.
در این میان، نباید از برخورد موذیانه روسیه و چین نیز غفلت کرد. چرا که این دو کشور در جریان مذاکرات فشرده و چند روزه اعضای دائمی شورای امنیت، به گونه ای که انگار، شعور ملت بزرگ ایران و مسئولان محترم نظام اسلامی را دستکم گرفته اند، اعلام می کردند که با دو یا سه هفته مهلت مخالفند و خواستار مهلت بیشتری برای ایران بودند. این درحالی بود که اساساً تعیین مهلت غیرقانونی و باج خواهانه بود، بنابراین بحث درباره میزان و مدت این مهلت، یک بحث انحرافی و فریبکارانه تلقی می گردید.
بنابراین، روسیه و چین، از یکسو علیه ایران اسلامی به میدان همراهی با آمریکا و اروپا آمدند و از سوی دیگر وانمود کردند که مخالفت آنها با میزان مهلت شورای امنیت، همراهی با ایران بوده است.
خوشبختانه مسئولان کشورمان، همانگونه که انتظار می رود، قرار است در مقابل این باج خواهی آمریکا نیز بایستند و ذلت تن دادن به زورگویی آمریکا و متحدان غربی و شرقی آن را نپذیرند. اما، در این میان، آنچه باعث تأسف است، زمزمه برخی از مسئولان است که تا چند هفته قبل و بعد از گزارش پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت، با صراحت اعلام کرده بودند «طرح مسکو» را از میدان بحث و مذاکره خارج ساخته اند ولی اخیراً از قابل بررسی بودن این طرح سخن می گویند.
از شورای امنیت سازمان ملل که مدتهاست چارچوب قانونی و حقوقی خود را زیر پا گذاشته و در اختیار منافع آمریکا قرار گرفته است، صدور بیانیه اخیر دور از انتظار نبود ولی آنچه تعجب آور است ادامه حضور ایران در معاهده لغوشده NPT است و کم توجهی مسئولان هسته ای کشورمان به این نکته که «آزموده را آزمودن خطاست» و اگر امروز از NPT خارج شویم، بهتر و شایسته تر از فرداست.
3- اعلام مذاکره با آمریکا درباره امنیت عراق، از جمله مسائلی بود که در روزهای پایانی سال گذشته مطرح شد و تعجب و حیرت همراه با نگرانی بسیاری از دلسوزان را به دنبال داشت. کیهان بلافاصله بعد از طرح این موضوع طی یادداشتی با عنوان «این گام و آن دام»، ضمن اعتراض به پذیرش پیشنهاد مذاکره با آمریکا، به عواقب سوء و خطرناک آن اشاره داشت. چند روز بعد، رهبر معظم انقلاب طی سخنانی در مشهد مقدس، با تفسیری حکیمانه از تقابل ریشه دار ایران اسلامی با آمریکا، هرگونه مذاکره ای با این قدرت شیطانی و خونریز را منتفی دانسته و تاکید کردند که قرار است مسئولان کشورمان، دیدگاه و نظر خود درباره امنیت عراق را اعلام کنند و با سخنان حکیمانه ایشان، دغدغه ای که به جان و روح دلسوزان افتاده بود از میان رفت.
در این باره گفتنی است که اولین شرط لازم برای مذاکره میان دو کشور، آن است که طرفین مذاکره درباره موضوع مورد مذاکره از حداقل اشتراک نظر برخوردار باشند که اصطلاحاً به آن «اشتراک در کف» گفته می شود و سپس با برخورداری از «اشتراک کف» درباره اهداف بعدی و خواسته های دیگر خود که طبعاً با یکدیگر متفاوت خواهد بود به بحث و چانه زنی بنشینند. اما در مورد «امنیت عراق» این حداقل اشتراک نظر نیز وجود ندارد. چرا که از نگاه ایران اسلامی- همانگونه که رهبر معظم انقلاب اشاره داشتند- عامل اصلی ناامنی عراق، اشغال این کشور از سوی آمریکاست، بنابراین چگونه می توانیم با اشغال کننده عراق درباره امنیت این کشور به بحث و مذاکره بنشینیم؟!... به بیان دیگر، بر فرض که آمریکا را قابل مذاکره بدانیم -که نمی دانیم و حق داریم که ندانیم- مذاکره با آمریکا درباره «امنیت عراق»، از پایه و اساس غیرممکن و نامعقول است.
4- در روزهای نخستین سال جدید، وقوع یک واقعه در عراق، از واقعیت تلخی پرده برداشت که آمریکایی ها و برخی از ساده اندیشان خوش باور، علی رغم شواهد و قرائن بسیار، درباره آن تردید داشتند و آن واقعیت برملا شده، دخالت مستقیم آمریکا در عملیات تروریستی، انفجارها و قتل عام مردم بی گناه و مظلوم عراق بود.
در یکی از روزهای اولیه سال جدید نظامیان آمریکایی به یک مسجد متعلق به شیعیان حمله کرده و تعدادی از نمازگزاران را به خاک و خون کشیدند.
سؤال این است چرا آمریکایی ها در حالی که برخی از گروه های تروریستی را در اختیار دارند و سازمان امنیت رژیم بعثی عراق - استخبارات- بدون تغییرات چندان- در اعضا و ساختار آن- در اختیار آنان است، این بار مستقیماً به این حرکت تروریستی علیه شیعیان روی آورده و آدم کشی و قتل عام را رأساً برعهده گرفته اند؟!
در این باره اگرچه گفتنی ها بسیار است ولی اشاره به این نکته ضروری است که سازمان های اطلاعاتی و امنیتی غرب در موارد دیگری نیز از جمله در ویتنام، کره، الجزایر و... به اینگونه اقدامات دست زده و از این طریق، مزدورانی را که در آستانه پیوستن به گروه های تروریستی بوده اند، از حمایت خود مطمئن کرده اند و این قصه سر دراز دارد...
5- دو روز پیش، موشک رادار گریز ایران به عنوان یکی از آخرین دستاوردهای صنایع نظامی کشورمان با موفقیت کامل آزمایش شد و موفقیت بزرگ ایران در تولید این سلاح که در صنایع تسلیحاتی از جمله سلاح های استراتژیک و صدرنشین است به کابوس تازه ای برای آمریکا، اروپا و رژیم صهیونیستی تبدیل شد. در میان عکس العمل های جداگانه و حاکی از وحشت و اضطراب محافل غربی در مقابل این موفقیت تحسین برانگیز دانشمندان تسلیحاتی کشورمان، تفسیر خبرگزاری آمریکایی آسوشیتدپرس از آن روی که اعتراف توأم با خشم و ناامیدی دشمنان است، روح نوازتر و افتخارآفرین تر به نظر می رسد. خبرگزاری آسوشیتدپرس، طی یک تفسیر خبری نوشت: موفقیت بزرگ ایران نتیجه تحریم این کشور در جریان جنگ 8 ساله با عراق است...