«کنفرانس آناپولیس در راه است و شمارش معکوس براى برگزارى آن آغاز شده است، بدون آن که اهداف، برنامه کارى و حتى شرکتکنندگان در آن مشخص باشند. دیدارها و مذاکرات بىنتیجه و بىحاصل طرفین فلسطینى و اسرائیلى همچنان در حال برگزارى است و در این میان نه تنها پیشنهادى دال بر حمایت و یا احقاق حقوق فلسطینیان مطرح نشده بلکه خواستههاى جدیدى از سوى رهبران صهیونیسم مطرح شده که حق به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان کشور یهودى است.»
به گزارش ایسنا روزنامه البیان ـ چاپ امارات ـ در تحلیلى به بررسى این موضوع پرداخته است. در این تحلیل آمده است: «شمارش معکوس براى برگزارى کنفرانس بینالمللی صلح خاورمیانه در شهر آناپولیس آمریکا بنا به درخواست جورج بوش، رئیسجمهور این کشور آغاز شده و اسرائیل نیز همزمان با نزدیک شدن به زمان برگزارى آن اهداف طمعکارانهاش را افزایش داده است، بدون آن که حتى یک گام عملى و جدى و در راستاى تحقق صلح عادلانه و فراگیر در منطقه اتخاذ کند. اسرائیل سعى دارد کنفرانس بینالمللی صلح را به عرصهاى جهت بهرهبردارىهاى هر چه بیشتر و چشمپوشىهاى بیشتر فلسطین از خواستههایش تبدیل کند و با سیطره بر دیگر اراضى باقىمانده فلسطینى از تشکیل کشور مستقل فلسطین در آینده جلوگیرى کند.»
این تحلیل میافزاید: «افزایش طمع و حرص اسرائیل راه موفقیت کنفرانس آناپولیس را به بنبست میکشاند و طرف فلسطینى را در شرایطى قرار میدهد که نمیتواند از حقوق غصب شدهاش چشمپوشى کند و چارهاى جز مبارزه با این اهداف طمعکارانه و حمایت از اصول ملىاش ندارد. اظهارات ایهود اولمرت نخستوزیر اسرائیل و درخواست وى از فلسطینیان مبنى بر به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان کشور یهودى تنها به معناى از بین بردن حق بازگشت پنج میلیون آواره فلسطینى به سرزمین غصب شده شان نیست بلکه به معناى چشمپوشى از حقوق مشروع و تاریخى آنها در مبارزه با رژیم اشغالگر است که با استفاده از ابزارهاى قانونى، مسالمتآمیز و نظامی جهت بازگرداندن سرزمین غصب شدهشان صورت گرفته. اولمرت با این درخواستش در واقع به روى تمامی قطعنامههاى بینالمللی سرپوش گذاشته است. این کلام اولمرت از تفکرات اسرائیلىاى نشأت گرفته که از زمان اشغال فلسطین تا به امروز مقابل هر صدایى که این رژیم را به دلیل سیطره بر سرزمین اشغال شده فلسطین سرزنش میکند، نادیده میگیرد و بزرگترین فرضیه دروغ را در تاریخ مطرح سازد که اسرائیل اشغالگر صاحب سرزمینهاى فلسطینى است.»
در ادامه این تحلیل آمده است: «هدف اصلى اسرائیل از این درخواست ادامه اهداف جنبش جهانى صهیونیسم است و به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان یک کشور یهودى نه تنها فلسطینىها را از حقوق تاریخى شان محروم میسازد بلکه سالها مبارزات تاریخى آنها و شهدایى را که براى مسأله فلسطین اهدا کردهاند، زیر سؤال میبرد و اسرائیلىها از این مسأله جهت اثبات حق شان در اخراج فلسطینىهاى ۱۹۴۸ از سرزمین شان استفاده خواهند کرد، در حالى که مفهوم کشور یهودى در اصل و ریشه مغایر با حقوق بشر و به مثابه به رسمیت شناختن عدم مساوات و نژادپرستى است.» «مذاکره کنندههاى فلسطینى پیش از رفتن به آناپولیس باید خودشان را براى رویارویى با این قبیل تلاشهاى اسرائیل که با هدف چشمپوشى فلسطینیان از حقوق مشروعشان صورت میگیرد آماده سازد و تنها راه براى آمادگى در برابر این اقدامات اسرائیل بازگرداندن وحدت ملى به فلسطین است زیرا اختلاف و تنش بین دو برادر از مشکلات با دشمن اشغالگر به مراتب بدتر و دردآورتر است. فلسطینیان باید بدانند بدون وحدت ملى وهماهنگى در خصوص برنامه ملى نه تنها کنفرانس آناپولیس هیچ گونه دستاورد مثبتى را براى آنها به ارمغان نمیآورد بلکه به دیگر توطئههایى اضافه میشود که بار دیگر شکست در روند صلح را به دنبال خواهد داشت و مسلما به دوش کشیدن این شکست براى هیچ کس در منطقه امکانپذیر نیست.»
در پایان این تحلیل آمده است: «شکست آناپولیس، خاورمیانه را به درگیرىها و بحرانهاى شدیدترى میکشاند و این منطقه مهم را در دام بازىهاى بینالمللی کشورهایى گرفتار میسازد که از این طریق سعى دارند بر شکست مفتضحانه شان در عراق و افغانستان سرپوش بگذارند؛ لذا اتخاذ یک موضعگیرى متحد از سوى کشورهاى عربى بر اساس تأکید بر ضرورت ایجاد جدول زمانى براى تحقق صلح نهایى از طریق کنفرانس صلح خاورمیانه و مخالفت با هر گونه تلاش که بخواهد پیش از تشکیل کشور مستقل فلسطین به پایتختى قدس شریف عربها را به دام عادىسازى روابط با اسرائیل بکشاند، امرى ضرورى است.
از سوى دیگر از آنجا که اسرائیل تا به امروز هیچ گونه طرح صلح عادلانهاى ارائه نداده است بلکه به اقدامات خصمانه و تجاوزگرانهاش اعم از حفارى در اطراف مسجدالاقصى و ساخت شهرکهاى یهودىنشین و حملات علیه غزه و کرانه باخترى ادامه میدهد، ما نیز باید هوشیار باشیم و در تأیید و تصدیق توهمات بینالمللی درخصوص کنفرانس آناپولیس زیادهروى نکنیم بلکه به حقیقت روى آوریم و بدانیم که آناپولیس پایان این پرونده نیست بلکه ایستگاهى گذرى براى یک مرحله موقتى است.»