ابراهیم حاجی محمدزاده
«بگو ای اهل کتاب، بیائید به سوی کلمهای یکسان میان ما و شما، که جز خدا را نپرستیم و چیزی را شریک او قرار ندهیم و بعضی از ما بعضی دیگر را به جای خدا فرمانروای خود نگیرند. پس اگر روی برتافتند، بگویید: شاهد باشید که ما تسلیم امر خدا هستیم» (قرآن کریم آلعمران 64)
امام خمینی مانند هر موحد ناب خود را وارث انبیاء و متعهد به ادامه راه آنان در رسیدن به مقصد ولایت جهانی و انبیائی بخصوص در عصر غیبت و انتظار دانسته و بر خود واجب میداند تا غبار هرگونه تحریف از راه سرتاسر مبارزه عدالتخواهانه انبیاء و اولیاء را بزداید و بر روحانیون متعهد و منادی روش انبیاء فرض میداند تا به همراه تمامیمحرومان و پابرهنگان و سیلی خوردگان تاریخ بر علیه اتحاد شوم خدایان زر و زور و تزویر بیاشوبند:
«... من وقتی با روحانیین مسیح مواجه میشوم باید مسائلی که مربوط به روحانیت است عرض کنم و مسائل مربوط به شما این است که مسائل دنیا را آنطور که هست بررسی کنید، و ببینید به ملتها از دست مدعیان مسیحیت چه میگذرد. شما آمدید ایران و معلوم نیست بتوانید در ایران آن قدر بمانید که شهدای ما را ببینید، قبور شهدای ما را ببینید، شما در بهشت زهرا رفتید و قبور یک عده از شهدا را دیدید. هر جای ایران بروید از این قبور هست. شما معلولین ما را ندیدید. هر جای ایران بروید کسانی که دست و پای خودشان را از دست دادند و مجروح شدند، معلول شدند و از زندگی ساقط شدند خواهید دید چه خوب بود که شما مسیحین و شما روحانیین یک مدتی میماندید در ایران و به شهرهای مختلف ایران به دهات و روستاهای مختلف ایران میرفتید و مشاهده میکردید آثار جرم آن کسی را (شاه) که طرفدار او رؤسای جمهور آمریکا بودند. آن کسانی که آمریکا به ما تحمیل کرد و رؤسایجمهور آمریکا تحمیل میکردند... من اگر بخواهم برای شما کلیات مسائل را هم بگویم وقت ضیق است. لکن بدانید با این ملت همچو رفتار کردند که هیچ وحشیای با هیچ وحشی عمل نمیکند. پاهای بعضی از جوانهای ما را با اره بریدند بعضی از جوانهای ما را روی تابه گذاشتند و سرخ کردند. در حضور پدرها پسرها را دست بریدند. پسرهای کوچک را برای اقرار گرفتن از پدر کارهائی کردند که خجالتآور است گفتنش. کارهائی کردند به استناد اینکه ما مأمور هستیم از طرف دولتهای بزرگ و مأمور برای وطنمان هستیم و مستند میشد همه اینها به رؤسای جمهور آمریکا و امثال آنها، کارهایی شده است که ملت مسیح را اگر مطلع بشوند سرافکنده میکند. کارهایی کردهاند که روحانیت مسیح را در نظر مردم شاید به آن قداستی که هستند برخلاف آن جلوه دهند.» (1)
حضرت امام (ره) با اظهار شگفتی از سکوت پاپ در مقابل جنایات و وحشیگریهای دولتمردان و مزدوران آمریکا و احساس بیدردی و عدم حساسیت پاپ نسبت به هر آنچه که بر مظلومان و پابرهنگان میگذرد و غفلت از نتایج سوء همراهی روحانیت مسیحی با استکبار جهانی میفرمایند:
«... شما روحانیت مسیح باید مسیح را از این تنگنائی که ایجاد کردهاند رؤسای جمهور شما، نجات بدهید. مسیح چشمش به علمای مسیحین و سایر قشرها روشن است. مسیح چشمش این است، مطالعه میکند. تحت نظر قرار داده است شما را، که شما با این ظالمهایی که با بشر اینطور کردند چه رفتار میکنید. آیا در کلیساهای شما هیچوقت راجع به این جرایم صحبتی شده است؟ آیا از پاپ انکاری راجع به این مصائب شده است؟ آیا پاپ که ما را به حسب آن چیزی که در روزنامه بود محکوم کرده است که این گروگانها را نگه داشتیم، پاپ مطلع هست از اینکه اینها چه بودند و چه هستند؟ آیا محکوم کردن یک ملت ضعیف درخور شأن یک روحانی است که خود را روحانیت بزرگ مسیح میداند؟ آیا محکوم کردن آنهایی که پنجاه سال در زیر یوغ این قدرتهای بزرگی که با طرفداری حکومتهائی که خودشان را به مسیح نسبت میدهند و میگویند مسیحی هستیم، آیا به اینها انکار شده است؟ آیا روحانیین مسیح انکار این اعمال ظالمانهای را که برخلاف دستورات عیسی مسیح ـ سلامالله علیه ـ است، هیچوقت انکار این مسائل را کردهاند... آیا روحانیت مسیح اطلاع ندارند که برخلاف گفته همه انبیاء و برخلاف گفته مسیح دارائیهای ایران را آقای کارتر حبس کرده است. سد کرده است در همه بانکها؟ آیا عیسی که برای عدالت آمده است و مردم را به عدالت میخواهد وادارد، و شما موظفید که عمل کنید به آن چیزی که عیسی مسیح (ع) فرموده است و ظالمها را وادار کنید به عمل کردن... آیا آقای پاپ مطلع از این مسائل هست و ما را محکوم میکند؟ یا به او بد مسائل را میرسانند؟ اگر مطلع هست وای به حال ما و وای به حال مسیحیت و وای به حال علمای مسیح و اگر مطلع نیست وای به حال واتیکان، چرا باید شما آقایان که آمدید اینجا مسائل را آن طور که هست ادراک نکنید و به واتیکان چرا نباید برسانید؟ آیا واتیکان از شما قبول نمیکند؟ آیا واتیکان از اشخاصی که طرفدار ابرقدرتها هستند و طرفدار ظالمها هستند قبول میکند مسائل را، از مظلومین قبول نمیکند؟ آیا مظالم این ابرقدرتهایی که خودشان را به مسیحیت زدند و میچسبانند به حضرت مسیح، این مظالمی که اینها کردند، به کجا باید گفت؟ باکی باید در میان گذاشت؟ با شما روحانیون باید در میان گذاشت؟ با آقای پاپ باید در میان گذاشت؟ آیا صدای ما به آقای پاپ میرسد؟ میگذارند برسد؟ اگر رسید ترتیب اثر به صدای مظلوم میدهد ایشان؟ بنای ایشان هست که با مظلومها، با آن اشخاصی که تحت ظلم هستند و برخلاف دستورات حضرت مسیح با آنها عمل میشود یک معارضه بکند؟ ایشان از این مظالمیکه الان در دنیا واقع میشود و با دست رئیسجمهور آمریکا واقع میشود و قبلا شد و به دست روسای جمهوری واقع شده ایشان بیاطلاع هستند؟ ایشان نمیدانند در فلسطین و لبنان و ویتنام و سایر جاها چه میگذرد و از کی این مظالم واقع میشود؟ به آقای پاپ این مسائل اصلا نمیرسد؟ ایشان در محاصره هست و کسی با او نمیتواند صحبت بکند؟ یا میدانند، مطلع اند، مسائل را میدانند و ساکت نشستند؟ ما این سؤال را داریم که چرا سکوت در مقابل ظلم؟ این دستور حضرت مسیح است؟! چرا واگذار کردند ابرقدرتها را به حال خود تا هرچه جنایت میخواهند بکنند و هرچه مظلومان را میخواهند از بین ببرند؟»(2)