تاریخ انتشار : ۲۱ خرداد ۱۳۸۸ - ۰۷:۴۳  ، 
شناسه خبر : ۳۱۴۷۳
ابوالقاسم قاسم‌زاده مقدمه: خوانندگان روزنامه اطلاعات در چند روز گذشته متن گزارش شورای مرکزی اطلاعاتی آمریکا درباره انرژی هسته‌ای ایران را مطالعه کرده‌اند. در این چند روز که اخبار آن در صدر خبرهای بین‌المللی قرار داشت، نوشته‌های تفسیری، تحلیلی درباره آن را نیز دیده‌اند. قصد این نوشته کوتاه، طرح پرسش‌هایی درباره گزارش و برداشت‌های تحلیلی از پی‌آمدهای آنست، پس بدون مقدمه‌نویسی بیشتر وارد متن پرسش‌ها می‌شویم. 1ـ انتشار این گزارش در داخل آمریکا به لحاظ سیاسی چه نتایجی را در پی خواهد داشت؟

سیاستمداران آمریکایی در سال مبارزات انتخاباتی برای انتخاب رئیس جمهور جدید هستند. در آمریکا سال پایانی از دوران ریاست جمهوری، سال انتخابات نامیده می‌شود و محور همه اخبار داخلی از اقتصادی تا اجتماعی و از فرهنگی تا سیاسی در مدار مبارزات انتخاباتی دور می‌زند. دو حزب اصلی و حاکم در آمریکا، دمکرات‌ها و جمهوریخواه، نمایندگان، اعضاء و طرفداران آنها در رقابتی سخت و نفس‌گیر برای کسب آراء مردم و قدرت ریاست جمهوری آمریکا تلاش می‌کنند. موقعیت حزب جمهوریخواه به لحاظ دو دوره از ریاست جمهوری جرج‌بوش که رهبری حزب را نیز به عهده دارد، در مقایسه با حزب رقیب او، حزب دمکرات چندان خوب نیست. اصلی‌ترین محور نقد جرج‌بوش و دولت کنونی آمریکا از حزب جمهوریخواه، به سیاست خارجی این دولت، به‌خصوص در خاورمیانه و علی‌الخصوص درباره عراق دور می‌زد. جرج‌بوش و سیاست دولت او در عراق شکست خورده است و اکنون هیچکس، حتی از حزب جمهوریخواه از این سیاست زیانبار حمایت نمی‌کند. بوش، در فاصله چند ماه گذشته موفق شد تا چرخش خوب تبلیغی ـ سیاسی از موضوع پرونده عراق به موضوع ایران و خطر هسته‌ای شدن دولت جمهوری اسلامی ‌ایران بدهد. تشکیل گروهی به نام کشورهای 1+5، در دست گرفتن شورای امنیت سازمان ملل از این طریق و صدور قطعنامه‌ها و اجرای طرحهای تهدید و تحریم، فضاسازی بین‌المللی و تهاج‌می‌که براساس جنگ روانی موفق پیش می‌رفت دو پدیده را موازی برای جرج‌بوش به ارمغان آورد. اول، در پایان دوران، فضای قدرت‌نمایی را برای دولت او فراهم آورد و مهمتر از آن دوم، پوششی که از طریق پیش کشیدن پرونده هسته‌ای ایران و احتمال ساختن سلاحهای اتمی ‌از سوی جمهوری اسلامی ‌ایران بر مواضع شکست خورده عراق فراهم آورد. همه جا به‌جای عراق از ایران صحبت و گفتگو بود. نامزدهای انتخاباتی مجبور شدند تا از پی فضاسازی تبلیغی دولت جرج‌بوش حرکت کنند. بوش و همراهان او بسیار خوشحال بودند. انتشار گزارش شورای مرکزی اطلاعات در داخل آمریکا، نقطه عطف بزرگی به وجود آورده است که به یکباره چرخش وسیعی ایجاد شده‌است و با دروغگو خواندن جرج‌بوش رئیس جمهور، عملاً هم موضوع کشته شدن سربازان آمریکایی در عراق به صدر اخبار برگشته است و هم سیاست خارجی دولت کنونی تا حد فاجعه برای مردم آمریکا ارزیابی می‌گردد. نقطه عطف بودن این گزارش برای درون آمریکا از آن جهت است که شکست انتخاباتی جمهوریخواهان را در برابر دمکرات‌ها آشکارتر ساخته است، مگر آنکه از اینجا تحول جدیدی در سیاست خاورمیانه‌ای جرج‌ بوش به ‌وجود آید. انتشار این گزارش بسیاری از معادلات سیاسی در داخل آمریکا را آنچنان به‌هم زده که در یک جمله، جرج ‌بوش مستأصل شده‌ است. جمهوری‌خواهان واقعاً بهت‌زده شده‌اند، مجموع دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی در مقابل سیاستمداران و سیاست‌سازان کاخ سفید قرار گرفته‌اند و چنین وانمود می‌سازند که با انتشار این گزارش از بروز یک فاجعه بزرگ، یعنی جنگ دیگری براساس اطلاعات غلط جلوگیری به‌ عمل آورده‌اند. سیستم اطلاعاتی ـ امنیتی آمریکا با انتشار این گزارش با در نظر گرفتن اطلاعات غلط در گذشته و درباره عراق از خود اعاده حیثیت کرده است.

نقطه عطف بودن انتشار این گزارش در داخل آمریکا و در پاسخ به پرسش مطرح شده در این نوشته، آنچنان است که آن را در تاریخ سیاسی آمریکا کم‌نظیر خوانده‌اند. اغلب رسانه‌ها در سراسر آمریکا با انتشار این گزارش به ارزیابی جدید از مجموعه پرونده سیاست خارجی آمریکا در طول هشت سال گذشته و هزینه‌پردازیهای مردم آمریکا برای آن پرداخته‌اند. انواع و اقسام پرسش‌ها دوباره سر برآورده و در یک جمله دولت جرج‌ بوش به‌ قول معروف «کلافه» است. سیاستمداران از حزب جمهوریخواه در پی ترمیم شرایط بد کنونی هستند و برای آن برنامه نیز دارند.          ادامه دارد...