نهروان الجنابى که ناخنهاى لاک زده اى دارد خشابى برمى دارد و اسلحه را مسلح مى کند. وقتى خشاب را در جایش مى گذاشت گفت: «ببین، مثل این» و با یک حرکت ماهرانه و پرصدا اسلحه را پر کرد، «یاد گرفتى؟»
اکرم عبدالزهرا هم اکنون در کافى نت خود مسلح به یک هفت تیر است. حیدر حسین که صاحب کتاب فروشى است به تازگى یک تفنگ جنگى اتوماتیک خریده و به همسرش تیراندازى آموخته است.
عراق لبریز از اسلحه است و از اسلحه اشباع شده. اما از وقتى که به حرمین در سامرا در ماه فوریه حمله شد و درگیرىهاى داخلى به شدت افزایش یافت، عراقىها بیش از هر وقت دیگر به خرید اسلحه روى آوردهاند و بیش از همیشه بابت این کالا پول مى دهند. این چنین شده که عراقىها با خود اسلحه حمل و در خانه نیز اسلحه انبار مى کنند و میزان خشونتها و تیراندازىها در خیابانهاى این کشور افزایش یافته است.
در یک ماه گذشته قیمت یک اسلحه کلاشینکف که در این کشور کاملاً قانونى است از 112 دلار به290 دلار افزایش یافته است و به گفته چندین دلال اسلحه، قیمت هر گلوله این تفنگ نیز طى این مدت از 24 سنت به 33 سنت افزایش پیدا کرده است.
نارنجک نیز در حال حاضر 95 دلار قیمت دارد. نارنجک در عراق غیرقانونى است اما خیلى راحت پیدا مى شود و در دسترس همگان است. نکته قابل توجه این است که قیمت نارنجک نیز پیش از حمله سامرا در حدود نصف قیمت کنونى بوده است.
قیمت انواع اسلحه در عراق روز به روز افزایش مى یابد و این حاکى از آن است که بازار این کالا به شدت رونق یافته و تقاضا روند صعودى دارد. تعداد شبه نظامیان نیز همزمان با افزایش تقاضا براى اسلحه، روند صعودى در پیش گرفته و هر روز تعداد بیشترى از جوانان، افراد مذهبى و عموماً افراد کم سواد به این گروهها مى پیوندند و مى توانید آنها را در حالى که اسلحههاى نیمه سنگین بر دوش دارند در خیابانهاى عراق مشاهده کنید. حسین عبدالخلیق، یکى از سربازان ارتش مهدى یکى از گروههاى شبه نظامى شیعه است که به راحتى و جلوى چشم نیروهاى پلیس اسلحه حمل مى کند و بسیارى از قوانین را زیرپا مى گذارد. او مجوز حمل کلاشینکف را که از سوى ارتش مهدى در اختیارش قرار گرفته ندارد. اما او بیش از حد مجاز اسلحه و گلوله با خود حمل مى کند،50 قبضه. نکته قابل توجه این است که او خیلى کمتر از 25 سال که حداقل سن براى دریافت مجوز اسلحه است، سن دارد. خلیق که یک پسر 17 ساله عضلانى است مى گوید: «بگذارید بیایند سراغ من و تلاش کنند که اینها را از من بگیرند.»
این در حالى است که ارتش آمریکا نیز با هدف تجهیز ارتش و نیروهاى امنیتى عراق و زمینه سازى براى خروج از این کشور، هزاران قبضه اسلحه و میلیونها فشنگ و گلوله وارد عراق کرده و تحویل سازمانهاى مربوطه داده است. مقامات دولت عراق و رهبران این کشور در حال حاضر به شدت نگران این مسئله هستند و معتقدند که وضعیت در حال وخیم تر شدن است. حیدر العبدى، یکى از دستیاران نخست وزیر عراق در این مورد مى گوید: «ما اکثر سلاحهاى سنگین را جمع آورى کردهایم، اما باید سلاحهاى سبک را جمع مى کردیم. وضعیت بسیار بدى داریم.»
واقعیت این است که سیاستمداران عراقى علاقه اى به خلع سلاح مردم یا مبارزه با شبه نظامیان ندارند. سیاستمداران شیعه به شبه نظامیان به عنوان نیروهایى که قدرت آنها را تضمین مى کنند، مى نگرند. اینگونه است که تفنگ به کالایى بسیار عادى در زندگى روزانه مردم عراق، چیزى شبیه به نخل خرما، تبدیل شده است.
در دوران حکومت صدام حسین، عراق یکى از مسلحترین جوامع جهان بود. صدام حسین سلاح و مجوز حمل سلاح در اختیار وفاداران و اعضاى حزب بعث قرار مى داد و تابستانها پسرهاى آنان را به اردوگاههاى آموزشى مى برد و تیراندازى و اصول جنگ به آنها مى آموخت. یکى از عکسهاى محبوب صدام حسین، عکس معروف او به هنگام تیراندازى با یک اسلحه آنتیک آن هم با یک دست است. بعد از سقوط دولت صدام و فروپاشى سازمانهاى امنیتى و نظامى زمینه کار غارتگران، آدم ربایان، ماشین دزدها و دزدها فراهم شد. بغداد شهرى شد که آدمهاى خوب نقاب به چهره بزنند و آدمهاى بد لباس پلیس بپوشند. شاهد این ماجرا حداقل این است که پلیسها در بغداد براى اینکه در امان باشند، چهره خود را مى پوشانند و آدم ربایان نیز عموماً در لباس پلیس دست به عملیات مى زنند و آدم ربایى مى کنند. به همین دلیل بسیارى از شهروندان تفنگ خریدهاند و مسلح شدهاند.
حیدر حسین کتابفروشى که تفنگ دارد و به همسرش هم تیراندازى آموخته در مورد این اقدام خود مى گوید: «شاید خودم را دارم گول مى زنم، اما داشتن یک تفنگ باعث شده تا احساس امنیت بیشترى کنم.»
پل برمر حاکم آمریکایى عراق که پس از سقوط دولت صدام مشغول به کار شد، به خلع سلاح مردم عراق نپرداخت و در عوض فرمانى اینچنینى صادر کرد: تمام افراد که حداقل 25سال سن و شخصیت خوبى داشته باشند مى توانند یک اسلحه از جمله کلاشینکف که محبوبترین ماشین کشتن جهان است، در اختیار داشته باشند. در حالى که میزان جنایت در عراق رو به افزایش بود فعالیت شبه نظامیان نیز افزایش یافت و بى قانونى و هرج و مرج به شدت در سراسر کشور رواج یافت و مردم خود را مسلح کردند. کارمندان ادارات و دفاتر خصوصى و واحدهاى صنفى بندهاى چرمى مخصوص حمل اسلحه کمرى بر دوش خودانداختند و مسلح شدند و افراد سالخورده زیر تخت خود کلاشینکف گذاشتند و زنان نیز زیر چادرهایشان کلاشینکف پنهان کردند.
حمله به حرمین در سامرا در ماه فوریه نقطه شروعى براى به راه افتادن نوع دیگرى از ناآرامى و خون ریزى و وحشت محسوب مى شود. نقطه اى که از آن به بعد فروش اسلحه به مردم به شدت افزایش یافت و تقاضا و قیمت آن روند صعودى در پیش گرفت. شیعیان به کشتن اهل سنت غیرنظامى پرداختند و سنىها نیز به کشتن شیعیان پرداختند. درگیرىهاى قومى هم اکنون به نوع جدید خشونت رایج در عراق تبدیل شده است.
میزان آدم کشى در بغداد از زمان حمله به حرمین به شدت افزایش یافته و روزانه به طور متوسط33 نفر در این شهر کشته مى شوند. ژنرال لینچ سخنگوى ارتش آمریکا در عراق مى گوید: بغداد جبهه جنگ است.
تحقیق در مورد بسیارى از قتلها حاکى از ناتوانى قانون است و این در حالى است که تعداد مظنونان به قتل که در ادارات پلیس مشغول به کار هستند رو به افزایش است. خانم جنابى که یک اسلحه همراه خود دارد، مى گوید: «باور ندارم که کسى بتواند از من حفاظت کند، نه آمریکایىها و نه دولت کشورم.» او که 27سال سن دارد، گزارشگر تلویزیون است. خانواده او شیعه و بسیار مذهبى اما نوگرا و دنیادیده هستند. این گزارشگر جوان که ظاهرى مدرن و شلوار جین بر تن دارد معتقد است که زنان باید همیشه با خود اسلحه حمل کنند. وى که از یکى از دوستانش در وزارت کشور عراق تیراندازى و کار کردن با تفنگ را آموخته است مى گوید: «وقتى سلاح حمل مى کنم، احساس مى کنم که مرد هستم.»
او تا چند وقت پیش از خرید اسلحه پرهیز و احساس امنیت مى کرد. وى که با پدر و مادرش زندگى مى کند در مورد علت خرید اسلحه مى گوید: «انفجار سامرا جرقهاى بود که قومها را به جان یکدیگر انداخت و جنگ قومى را آغاز کرد. این روزها وقتى صبح از خانه بیرون میآیم نگران آن هستم که مبادا شب برنگردم. وقتى با اتوبوس رفت و آمد مى کنم تفنگم را روى زانویم مى گذارم.» نکته قابل توجه این است که تمام کسانى که تفنگ حمل مى کنند، احساس امنیت بیشترى نمى کنند و باز هم مى ترسند. آنها مى دانند که اسلحه در مقابل بمب گذاران انتحارى کارکردى ندارد، نه هفت تیر و سلاح کمرى و نه تفنگهاى جنگى اتوماتیک. سلاحهاى موجود در عراق از همه جا به این کشور مى آیند. دلالان اسلحه مى گویند که مهمات خوب و ارزان از سوریه به عراق مى آید و تفنگها نیز از بازار دیگر کشورهاى همسایه. بسیارى از دلالان نیز معتقدند که سربازان ارتش عراق منبع قابل اتکایى براى تامین اسلحه و مهمات هستند.