ترجمه: فاطمه موثقنژاد
وزارت کشور ایالات متحده با انتشار مطلب «منافع امنیت ملی» و نقش استراتژیک کشور اندونزی در آسیای جنوب شرقی و نیز «آوای اعتدال در جهان اسلام»، با شتاب، طرح لغو تحریم نظامی علیه این کشور را به تصویب کنگره رساند.
اکنون که با استقلال تیمور شرقی و آچه، دیگر صحنه جنگی وجود ندارد، نیاز فوری اندونزی عبارت از ارتقای نیروی نظامی برای حفظ امنیت داخلی، جنگ با تروریسم، حمایت از خطوط حساس ساحلی، حفاظت از سکوهای بیشمار نفت و گاز از حمله تروریستها و تقویت مرزهای ساحلی در مقابل نیروهای خارجی است.
برای مهار قاچاق و ماهیگیری غیرقانونی و بهرهبرداری غیرمجاز از آبهای اندونزی که اکنون با افزوده شدن کشتیهای پیشرفته رایج شده، راه درازی در پیش است.
یک هفته پیش از این، کنگره، لایحهای تصویب کرد که به کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه مسؤولیت می داد تا حضور باقیمانده نیروهای ناظر در اندونزی را لغو کند، اما تصور می رفت که کاخ سفید از این لایحه به عنوان یک اهرم فشار برای لغو امتیازاتی مانند رعایت حقوق بشر از اندونزی، استفاده کند.
اما واشنگتن روابط کامل خود را با ارتش اندونزی دوباره از سر خواهد گرفت و بودجه دفاعی و کمک بیشتر علیه تروریسم را در اختیار «جاکارتا» قرار خواهد داد.
مک کورمک سخنگوی وزارت خارجه گفت: «اندونزی آوای اعتدال در جهان اسلام است.» پیوند نظامی ایالات متحده در سال ۱۹۹۲ پس از قتل عام شهروندان تیمور شرقی کاهش یافته بود. در طول انتخابات استقلال تیمور شرقی در سال ۱۹۹۲ و پس از کشتار هزاران نفر از مردم توسط شبه نظامیان طرفدار جاکارتا و نیروهای امنیتی ، این روابط سردتر شد.این حرکت که موجب شگفتی قانونگذاران و نمایندگان کنگره شد، تنها چند روز پس از دیدار سوسیلو بمبانگ بوجیونو رئیسجمهوری اندونزی با ریاست جمهورهای ایالات متحده و روسیه در اجلاس سالانه همکاریهای اقتصادی آسیا ـ اقیانوس آرام در کره جنوبی، اتفاق افتاد.
یوجیونو ژنرال سابق پس از مذاکره با «جورج دبلیو بوش»، در یک کنفرانس خبری اظهار داشت: « من در مورد از سرگیری روابط چانهزنی نمی کنم. ما سزاوار آن هستیم، زیرا اصلاحاتی را در نیروهای نظامی خود با تأکید بر احترام به حقوق بشر و دموکراسی از سر گذراندهایم.»
بخش اعظم سختافزارهای اندونزی، ساخته ایالات متحده است و ارتش به دلیل آنکه قادر به تهیه لوازم یدکی نیست، از این نظر دچار کمبود است.
در نتیجه، جاکارتا به طور روزافزونی به سوی مسکو متمایل شد. پس از گفتوگوهای یوجیونو با «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهوری ، رهبران هر دو کشور اعلام کردند که برای شروع مذاکرات فشرده در مورد تولید مشترک تجهیزات پیچیده نظامی ویژه و نیز توسعه صنعت دفاع ملی که اندونزی در مورد آن در مضیقه مالی قرار دارد، اقدام کردهاند. معامله سلف یوجیونو، یعنی «مگاواتی سوکارنو پوتری» با غول سابق کمونیسم، اقدامی به سوی ایجاد روابط نزدیکتر با روسیه بود. دولت مگاواتی با خرید ۱۹۲ میلیون دلاری دو فروند هواپیمای جنگی «سوخوی ۲۷» و دو فروند «سوخوی ۳۰» و نیز دو هلی کوپتر تهاجمی موافقت کرد. در آن زمان، فرمانده نیروی هوایی اندونزی، از قصد خرید ۴۸ فروند سوخو در طول چهار سال آینده صحبت کرد.
اندونزی براساس قرارداد، پیشاپیش 5/13 درصد قیمت را نقداً پرداخت کرد و قرار شد بقیه را براساس یک طرح تجاری از طریق اجناسی از قبیل لاستیک، روغن خرما، کاکائو، چای، قهوه، منسوجات، بوکسیت، دستگاههای الکترونیکی، پلاستیک، قلع، میوه و انواع ماهی پرداخت کند. در ماه سپتامبر ، مارشال «پیتر واتیمنا» جانشین فرمانده نیروی هوایی و رئیس کل تدارکات وزارت دفاع، به عنوان رهبری گروه مذاکره کننده متشکل از ۱۶ مقام رسمی راهی مسکو شد. این گروه خواستار جایگزینی روسیه به جای ایالات متحده به عنوان تهیه کننده اصلی تسلیحات ارتش شد. پس می توان گفت که تصمیم شگفتانگیز ایالات متحده باید از این امر متأثر شده باشد. در اوایل این ماه ، «جوانو سودار سونو» وزیر دفاع پیشنهاد افزایش بودجه نظامی در رابطه با «افزایش تهدیدات علیه حاکمیت و یکپارچگی کشور» را داد و اظهار عقیده کرد که «قدرت ما در حفظ قلمرو و یکپارچگی کشور از خطر تجزیه، با توجه به شرایط نیروی نظامی ما که از نظر تعداد و تجهیزات دچار کمبود هستند، یک معجزه است.» به گفته وی، ۱۱۷ فروند کشتی ناوگان دریایی، یا قدیمی و یا ازکار افتاده هستند، زیرا منابع موردنیاز برای اینکه آنها را به روز نگهداریم وجود ندارد. این ناوگان شامل دو زیردریایی از رده «۲۰۹» و «۱۳ فریگت» نیز می شود . دراین میان، تنها ۶ فروند از ناوگان دریایی از رده کشتیهای «احمدیانی » و جدید هستند (حامل موشکهای زمین به هوای «سی کت» و موشکهای ضد کشتی «هارپون»).
هفت فریگت دیگر (سه فروند از رده «تریبال» و چهار فروند از رده «کلودجونز») تنها مجهز به اسلحه و فاقد سیستمهای مدرن اطفای حریق هستند. ۴ فریگت سبک (مسلح به موشکهای ضدکشتی «اگزوست») و ۱۶ ناوچه «پرچیم» رده یک و نیز تعداد زیادی قایق گشتی و کشتیهای پشتیبان نیز موجود هستند. نیروی هوایی در اصل به جنگنده قدیمیتر «اف ـ ۵» و هواپیماهای جنگی « آ ـ ۴» مجهز است. تجهیزات جنگی مدرن آن از ۱۶ فروند «اف ۱۶ آ»، ۲ فروند «زو ۲۷ اس کا » و دو فروند «زو ۳۰ ام کا» (یک زو ۲۷ که برای تجهیزات جنگی نیروی دریایی تقویت شده است) به اضافه ۱۶ جت جنگنده «هاوک ۲۰۹» تشکیل می شود. دو واحد ارشد نظامی، یگان ذخیره استراتژی ارتش (کاستراد) و نیروی ویژه ارتش (کوپاسوز) در نهایت، موقعیت ماهوارهای جهانی خواهند یافت.
یوجیونو همچنین سعی در عقد قراردادهای همکاری دفاعی با دیگر کشورها برای کاهش وابستگی به سلاحهای اروپا و ایالات متحده داشته است. وی پس از سفر به کره جنوبی، برای دیداری سه روزه از هندوستان به آن کشور پرواز کرد. اولین توقف وی و همراهانش در «بنگلور »، در کارخانه تجهیزات نظامی نیروی هوایی (HAL) بود.
مارشال «جوکو سویانتو» رئیس هیأت نیروی دریایی گفت: دولت قصد خرید لوازم یدکی و موشک از HAL برای هواپیماهای سوخو را داشت.
یوجیونو و «هوجین تائو» رئیسجمهوری چین در یک دیدار رسمی از پکن در پایان جولای، یک بیانیه مشترک منتشر کردند که در آن با تشدید همکاریهای دوجانبه در حوزههای نظامی و دفاعی موافقت شده بود.