با وجود آنکه اتحادیه اروپا سعی دارد اتخاذ یک موضع واحد را در مورد سیستمهای موشکی ایالات متحده وانمود کند مقاصد واشنگتن از راهاندازی سیستم ضدموشکی در لهستان و جمهوری چک عامل فشار بر گفتگوهای سیاسی و استراتژیک روسیه و غرب است. برخی رسانهها در روزهای قبل اعلام کردند روسیه ممکن است بزودی پیشنهادی را به ایالات متحده بدهد که طی آن خواسته میشود آمریکا برخی از سیستمهای دفاعی موشکی را به جای استقرار در کشورهای اروپای مرکزی بطور مستقیم در قلمرو روسیه قرار دهد. با وجود این در اواخر ماه مارس ریانوستی آژانس خبری روس گزارش داد که سخنگوی وزارت خارجه مسکو وجود این قبیل طرحها را تکذیب میکند و میگوید اینگونه گزارشها با واقعیت تطبیق ندارد و منعکسکننده موضع روسیه در مورد سیستم ضدموشکی نیست. دلایل ارائه چنین پیشنهادی بسیار ساده بنظر میرسد. از آنجاییکه کرملین بیم آن دارد که پروژههای موشکی ایالات متحده موجب بر هم خوردن تعادل استراتژیک اروپا شود بنابراین میتواند با پیشنهاد مشارکت در توسعه سیستمهای موشکی این سیستم را علیه تهدیدهای متوجه خود و کشورهای مزاحم بکار بگیرد. برای مثال در حالیکه ایجاد یک سیستم دفاع ضد موشکی در لهستان و جمهوری چک برای مسکو غیرقابل کنترل و تهدیدزا بنظر میرسد یک سیستم دفاع ضد موشکی چند جانبه با مشارکت روسیه میتواند قابل پذیرشتر باشد. با وجود انکار روسیه در مورد ارائه چنین پیشنهادی برای میزبانی برخی از عناصر سیستم دفاع ضد موشکی علایمی وجود دارد که حاکی از تلاشهای جدی مسکو برای کاستن تنش و همچنین شروع تازه یک گفتگوی استراتژیک است.
در 29 مارس سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه بر مذاکره ایالات متحده اتحادیه اروپا و روسیه در خصوص مسئله دفاع موشکی تاکید کرد ولی بنظر میرسد واشنگتن امکان گفتگوهای بیشتر را در این مورد به نشست بعدی روسیه و ناتو واگذار کرد. رئیس آلمانی اتحادیه اروپا به چند دلیل مهم از پیوستن روسیه به طرحهای واشنگتن جهت بروزرسانی تکنولوژی ضدبالستیک خوشحال است. اول آنکه برلین درپی آن است تا نقش اتحادیه اروپا را در روابط بین آتلانتیکی ارتقاء بخشد در سالهای اخیر بخاطر تنش موجود در اروپا ـ آتلانتیک بر سر عراق روابط بین واشنگتن و بروکسل روبه کاهش گذاشته است که خود این امر باعث شد ایالات متحده بصورت گزینشی روابط خود با برخی از کشورهای اروپایی دنبال کند که در نتیجه موجب کم شدن اهمیت و نفوذ بروکسل میشود. دوم آنکه برلین خواهان آن است که روابط عالی خودش را با روسیه حفظ کند چرا که روسیه یک شریک تجاری صنعتی و انرژیکی قطعی برای آلمان و دیگر اعضای اتحادیه اروپا بشمار میرود. سوم آنکه با وجود برگزاری جشن پنجاهمین سال تشکیل اتحادیه اروپا در روزهای اخیر انگلامرکل صدراعظم آلمان بطور آشکار اعلام کرد اروپا باید تلاش خود را برای بکارگیری سیاست دفاعی و امنیتی بلند پروازانهاش بکار بگیرد. شگفتآور نیست که هم فرانک والتراشتاین مایر وزیر خارجه آلمان و هم خاویرسولانا رییس کمیسیون خارجی اتحادیه اروپا از طرفداران اصلی دخالت ناتو در پروژه سیستمهای ضد موشکی و در پی آن افزایش نقش مذاکرهایی اتحادیه اروپایی بر سر این موضوع هستند. بهر حال برای آلمان و دیگر اعضای اتحادیه اروپایی که در این موضوع درگیرند حل این مسئله به چند دلیل آسان نخواهد بود. اول آنکه ایالات متحده و روسیه در حال گذراندن یک دوره بیاعتمادی متقابل میباشند. دوم آنکه از آنجاییکه ایالات متحده درصدد است سریعا سیستم دفاع ضدموشکی خودش را به روز کند در نتیجه با افزایش توانایی موشکهای بالستیک ایران روابط بین روسیه و ایران را یک خطر برای خود قلمداد میکند.
سوم آنکه ناتو در حال جستجو برای یک هویت جدید است چرا که جنگ افغانستان در سال 2001 و جنگ عراق در سال 2003 اختلاف بین واشنگتن و بروکسل را بر سر نقش ناتو آشکار کرد. در نهایت آنکه ایالات متحده برای انجام مذاکره با روسیه و ناتو بر سر سیستمهای موشکی راضی بنظر میرسد ولی در عین حال نگران آن است که چند جانبهگرایی در این موضوع موجب کند شدن تکمیل سیستمهای دفاع موشکی و کاهش آزادی واشنگتن برای انجام آنچه خود میخواهد شود. واضح است که تلاشهای ایالات متحده جهت وارد کردن اوکراین گرجستان و آذربایجان در این طرح امنیتی غربی موجب ادامه تیرگی روابط واشنگتن و مسکو میشود و در نتیجه ادامه انجام گفتگو بین این دو کشور را مشکل خواهد ساخت. با این حال هدف آلمان جهت بازسازی روابط امنیتی اروپا روسیه آمریکا از طریق قراردادن اتحادیه اروپا در مرکز این روابط استراتژیک که ناتو ابزار اصلی آن به حساب میآید مشکل بنظر میرسد. بهر حال مرکل و قانونگذاران آلمانی بر چنین راهحلی تاکید دارند. اتخاذ تصمیم در مورد این مسئله در شش ماه آینده قطعی خواهد بود که اساسا شانس اروپا را برای ایجاد یک سیاست امنیتی منسجم و واحد تحت تاثیر قرار میدهد. دولتهای اتحادیه اروپایی جهت افزایش نقش خویش در آینده نیاز به اتخاذ یک موضع واحد و تصمیمات درون اتحادیهایی خواهند داشت.