انتخابات پرسرو صدای ایتالیا با پیروزی «رومانو پرودی» پایان یافت و این سیاستمدار کهنه کار با گرایش چپ میانه توانست بر لوسکونی راست گرا و ثروتمند و یکی از متحدین اصلی آمریکا در اروپا را از اریکه قدرت به پائین بکشد. اگرچه برلوسکونی اعلام کرده نتیجه را نمیپذیرد و درخواست برگزاری مجدد انتخابات را نموده است ولی به نظر می رسد این تحرکات نمی تواند تغییری کلی در نتیجه انتخابات ایجاد کند و از هم اکنون می توان پرودی را نخست وزیر آینده ایتالیا تلقی کرد.
در جریان مبارزات نه چندان دوستانه انتخاباتی، برلوسکونی، ائتلاف چپ به رهبری رومانو پرودی را به تلاش جهت استقرار نظام کمونیستی متهم کرد و این درحالی بود که پرودی، برلوسکونی را که از جمله ثروتمندترین افراد ایتالیاست به بی کفایتی و ناتوانی در بهبود وضعیت معیشتی و اقتصادی مردم معرفی می کرد.
برلوسکونی که از 5 سال قبل نخست وزیری ایتالیا را در اختیار داشته است به عنوان رکوردار طولانی ترین دوره حکومت در این کشور تلقی می شود چرا که معمولا دولتهای ایتالیا بیش تر از دو یا سه سال دوام نمی آورند.
برلوسکونی، نخست وزیر کنونی ایتالیا با بیش از 5/7 میلیارد یورو ثروت، قدرتمندترین مرد رسانه ای اروپاست و در کارنامه نخست وزیری خود اتهامات متعدد فساد مالی و اختلاس را دارد که تاکنون مجبور شده است چندین بار در دادگاه حضور یابد ولی در همه این دادگاهها تبرئه شده است. مخالفان نخست وزیر ایتالیا معتقدند وی با سواستفاده از نفوذ سیاسی و ارتباط های پنهانی خود توانسته است روند پرونده های قضایی را منحرف سازد.
از سوی دیگر برلوسکونی یکی از متحدین نزدیک واشنگتن در اروپا محسوب می شود و نقش مهمی در حفظ موازنه و دفاع از نفوذ آمریکا در اروپا داشته است. وی در تهاجم به عراق، جز حامیان بوش بود و به همین جهت نیروهای ایتالیایی را برای شرکت در ائتلاف تحت رهبری آمریکا به عراق اعزام کرد. این موضع سیاسی برلوسکونی طبعا مورد نارضایتی طرفداران استقلال اروپا و در عین حال مورد عنایت آمریکا قرار گرفت.
از اینرو باید کنار گذاشته شدن برلوسکونی از قدرت را ضربه سنگینی به کاخ سفید تلقی کرد. این ناخشنودی آمریکا در واکنش دیرهنگام به انتخابات و عدم تبریک به پرودی قابل مشاهده بود. برلوسکونی در عین حال روابط بسیار نزدیکی نیز با اسرائیل داشت. وی چندین بار شارون را به ایتالیا دعوت کرد و بارها از این رژیم به عنوان «دوست نزدیک» خود نامبرده بود.
این در حالی است که رومانو پرودی مواضع خارجی نسبتا متفاوتی با برلوسکونی دارد. وی که چند سال تجربه ریاست کمیسیون اروپا را برعهده داشته است مدافع قدرت یابی و استقلال اتحادیه اروپا در برابر آمریکاست.
وی از مخالفان حمله به عراق بود و همچنین مخالف ادامه حضور سربازان ایتالیایی در عراق است و صریحا اعلام کرده است درصورت به قدرت رسیدن نظامیان ایتالیایی را از عراق خارج خواهد ساخت، امری که قطعا مایه نگرانی واشنگتن است.
با اینحال به نظر می رسد با توجه به برتری کمرنگ پرودی در انتخابات، وی در آینده روزهای دشواری را پیش رو خواهد داشت به ویژه اینکه برلوسکونی تشکیلات قدرتمندی را در مراکز سیاسی و اقتصادی در ایتالیا در اختیار دارد و می تواند با استفاده از این اهرم ها، پرودی را به شدت تحت فشار قرار دهد.