تاریخ انتشار : ۱۲ تير ۱۳۸۷ - ۱۴:۲۹  ، 
شناسه خبر : ۳۴۸۴۶
نگاهی به جنایات نیروهای حافظ صلح در افغانستان

«روزی نمی‌گذرد که خبر کشته شدن تعدادی از شهروندان غیرنظامی افغان در حملات جنگندهای آمریکا منتشر نشود و پس از آن طولی نمی‌کشد که فرماندهان نظامی ناتو با اتخاذ موضع‌گیری اعلام می‌دارند این افراد مظنون به عضویت در گروه طالبان یا شبکه‌ القاعده هستند. امروز دیگر این بهانه‌ها کهنه شده است و تجاوزات صریح جنگنده‌های آمریکایی به مناطق مسکونی مجالی برای این ادعاهای کذایی نگذاشته است. کار ناتو این بار به انجام عذر‌خواهی از ملت افغانستان کشیده شده است اما آیا این عذرخواهی می‌تواند آب رفته را به جوی باز گرداند؟»

به گزارش ایسنا روزنامه الشرق ـ چاپ قطر ـ با ارایه تحلیلی تحت عنوان «ننگ یک جنایت با عذر‌خواهی پاک نمی‌شود» درباره هدف قرار گرفتن غیرنظامیان در حملات ناتو در افغانستان نوشته است: «گویا به جای آن که جنگنده‌های آمریکا از بمب‌های هوشمند برای بالا بردن سطح هدف‌گیری دقیق استفاده کنند، از بمب‌های کودن که هیچ دقتی در هدف‌گیری ندارند استفاده می‌کنند و گرنه چگونه ممکن است که در هر بار حمله نظامی جنگنده‌های آمریکایی به مناطقی که مظنون به فعالیت القاعده هستند بیشتر غیرنظامیان افغانی هدف قرار داده می‌شوند! ابراز تاسف و انجام عذرخواهی از سوی یک طرف نظامی نسبت به اشتباهی که در انجام ماموریت و هدفی که به او داده شده است یک امر معمول و بلکه یک اصل دیپلماتیک کاملا معروف است به طوری که امروزه سیاست عذرخواهی و ابراز تاسف نسبت به اشتباه سیاسی یا نظامی به عنوان یکی از اصول عامه دیپلماسی تعریف می‌شود؛ اما این تاسف هرگز نمی‌تواند از بار مسوولیت قانونی و انسانی مربوط به جنگ‌های نظامی بکاهد، وانگهی تاسف و اشتباه نیز بار معنایی خود را دارد.» در ادامه این تحلیل آمده است: «زمانی که در برهه‌ای از زمان عذرخواهی نسبت به امری انجام می‌گیرد به آن معنا است که آن اشتباه دوباره تکرار نخواهد شد اما این موضوع درباره افغانستان و عراق قابل تطبیق نیست زیرا یک نوع جنایت همیشه در حال تکرار شدن است و همیشه غیرنظامیان مسلح در حملات نیروهای آمریکا در عراق و نیروهای ناتو در افغانستان قربانی می‌شوند.

بنابراین ابراز تاسف و عذرخواهی از اشتباهی که بعضا به یک واقعیت روتین در عراق و افغانستان تبدیل شده است، اصلا قابل قبول نیست. یاپ‌دو‌هوپ‌شفر، دبیرکل ناتو در توضیح کشته شدن بیش از 25 شهروند غیرنظامی افغان که در حملات جنگنده‌های ناتو در جنوب افغانستان هدف قرار داده شدند، به اختصار می‌گوید: «کشته شدن این 25 نظامی افغان امر بسیار تاسف‌باری است.» اما شفر باید بداند برای  تعبیر احساس خود نسبت به این فجایع انسانی در افغانستان که تکراری و مشابه به هم است به کلمه‌ای غیر از «متاسفم» نیاز دارد کلمه‌ای که بتواند عمق فاجعه را بیان کند و باری از هم‌و‌غم باقیماندگان این فجایع انسانی را بر دارد.»

روزنامه الشرق در این تحلیل خود می‌نویسد: «سربازان ناتو نباید فراموش کنند که آن‌ها هزاران کیلومتر راه طی نکرده‌اند تا پیام‌آور قتل و کشتار، هرج ‌و ‌مرج و ویرانی در افغانستان باشند. ناتو اگر نمی‌تواند نیروهای خود را از افغانستان خارج سازد حداقل این نیروها را به عاملی برای هدف قرار دادن غیرنظامیان افغان تبدیل نکند. از زمانی که آمریکا ریاست ناتو در افغانستان را به عهده گرفته است الگوهای عملیات نظامی افغانستان به چیزی کاملا مشابه و برابر با عملیات نظامی آمریکا در عراق تبدیل شده است. در هر عملیات نظامی که در افغانستان یا عراق انجام می‌شود اگر ده غیرنظامی کشته شوند میان آنها دو مظنون دستگیر یا کشته می‌شوند و در برخی اوقات این دو مظنون نیز در میان تلفات انسانی این عملیات‌های نظامی دیده نمی‌شود. در تمامی عملیات‌های نظامی که در عراق توسط نیروهای آمریکایی انجام می‌گیرد و اکثرا در شب واقع می‌شود، کودکان و زنان عراقی هدف قرار داده می‌شوند و برغم آن فرماندهی آمریکا اعلام می‌دارد که در آن منطقه یا آن منزل افراد مظنون به فعالیت تروریستی یا مسلحان شبکه القاعده مستقر بودند در حالی که دوربین‌های رسانه‌های خبری چیز دیگری از این حادثه ضبط می‌کنند، چیزی که حقیقت سیاست‌های وحشیانه و تلخ ارتش آمریکا در عراق را نشان می‌دهد.» در این تحلیل آمده است: «از همان زمان که آمریکا فرماندهی نیروهای ناتو در افغانستان را بر عهده گرفت الگوی سیاست نظامی در عراق و افغانستان کاملا مطابق شده است. روزی نمی‌گذرد که 10 تا 15 تن از غیرنظامیان افغان در عملیات متفرقه ناتو به ریاست آمریکا در افغانستان کشته نشوند، جالب آن که تعداد اشتباهات نیروهای ناتو در هدف‌گیری دقیق محل فعالیت اعضای طالبان روزبه‌روز بیشتر شده است. چندی پیش در یکی از این عملیات‌ها در جنوب افغانستان به گفته حامد کرزای، رییس‌جمهور افغانستان بیش از 52 غیرنظامی افغان کشته شدند در حالی که دبیرکل ناتو تعداد این تلفات را تنها 25 غیرنظامی اعلام کرد و با ابراز تاسف مختصری اعلام داشت: «اعضای طالبان از غیرنظامیان به عنوان سپر انسانی استفاده می‌کنند به همین دلیل است که در هر بار عملیات نظامی تعدادی از غیرنظامیان تلف می‌شوند» اگر بخواهیم موشکافانه این اظهارات شفر را ارزیابی کنیم، می‌بینیم که نیروهای ناتو بر اساس قانون صریح بین‌الملل باید به حق ملتی برای انجام مقاومت مشروع در برابر نیروهای اشغالگر معترف باشند. بنابراین بر اساس این اصل صریح فرماندهی نیروهای ناتو نباید بر اساس بهانه سپرهای انسانی مردم بی‌گناه افغان را هدف توپ و گلوله قرار دهد زیرا این مردم حتی در صورت عدم حضور طالبان در میان خود حق حمل سلاح برای رویارویی با دشمن اشغالگر را دارند.» در پایان این تحلیل آمده است: «اظهارات شفر برای توجیه عملیات اخیر نیروهای ناتو در جنوب افغانستان نه از جنبه نظامی نه از جنبه قانونی و نه حتی از جنبه اطلاعاتی یعنی ارزیابی منطقه حادثه قبل از انجام حملات نظامی قابل توجیه نیست. جنگنده‌های آمریکایی بنا بر اظهارات مسوولان افغان تنها در عملیات نظامی جنوب افغانستان بیش از 60 تن از غیرنظامیان را کشته که بسیاری از این افراد متعلق به یک خانواده بودند و بر اساس اطلاعات بدست آمده سه خانواده هجده نفره در این حملات کشته شدند.

گویا سیاست ‌هرج‌ومرج و بحران آمریکا دیگر نیازی به رسوایی ندارد زیرا عملکرد و سیاست‌های دولت بوش به حد و مرزی از رسوایی رسیده است که دیگر هیچ ‌کس را یارای تحمل این رسوایی‌ها نیست.»