گروه سیاسی: در شرایطی که صدور سه قطعنامه علیه ایران تحریمهای سازمان ملل را در پی داشته است، اما همچنان ایران از سیاست وقتکشی بهره برده و تاکنون فعالیتهای هستهیی خود را متوقف نساخته است. صرفنظر از اینکه این تحریمها تا چه اندازه میتواند ایران را در برنامههای هستهیی وادار به عقبنشینی سازد، اما برخی بر این باورند که بالاخره اعمال تحریمها میتواند در کند ساختن و یا حتی توقف غنیسازی اورانیوم تاثیرگذار باشد.
آمریکا به موازات تشدید تحریمهای اقتصادی در قبال ایران درصدد تسلیح هر چه بیشتر عربستان و سایر کشورهای منطقه برای رویارویی با تهدیدهای ایران است، اما اینکه این فشارها سرانجام به انزوای ایران در منطقه یا احساس خطر مسئولان جمهوری اسلامی خواهد انجامید پرسشی است که هوشنگ امیر احمدی تحلیلگر سیاسی در گفتوگو با دویچهوله در این خصوص عنوان کرد: «سیاست آمریکا در قبال ایران در تحلیل نهایی ایجاد وضعیتی در جهت کاهش قدرت ایران است.» او در خصوص اظهارات معاون خزانهداری آمریکا مبنی بر اینکه تحریمها علیه ایران موثر است و میتواند سرکشیهای ایران در برابر خواستهای جامعه بینالمللی را تغییر دهد، گفت: من فکر میکنم این فشارها ادامه پیدا میکنند و دامنهشان در آینده وسیعتر میشود. از طرف دیگر آمریکا فقط در چارچوب تحریم با ایران جلو نمیرود، بلکه سیاستی چند وجهی را دنبال میکند که یک بخش آن تحریم است. کسب اجماع بینالمللی علیه ایران در شورای امنیت، ایجاد اتحاد در دنیای عرب و در منطقه علیه ایران یا ایجاد جنبشهای قوی در کشور و کمک به نیروهای دموکراسیخواه مخالف حکومت سایر جنبههای این سیاست هستند. آمریکا همزمان گزینه نظامی را هم روی میز نگه داشته است. این سیاست چند وجهی آمریکا علیه ایران را باید در تحلیل نهایی، ایجاد وضعیتی دید که به کاهش قدرت ایران منتهی میشود. بسیاری فکر میکنند آمریکا فقط با قدرت راهبردی ایران و با غنیسازی و موشکهای ایران مشکل دارد، در حالی که به اعتقاد من، آمریکا با قدرت قراردادی ایران هم مساله دارد و این را نمیپذیرد. امیر احمدی در خصوص اینکه با توجه به تلاش کنگره آمریکا برای قطع وامهای توسعهیی بانک جهانی به ایران آیا اینگونه فشارهای مالی، واقعاً میتوانند فشارهای سیاسی به دولت ایران وارد کنند یا دودشان تنها به چشم مردم ایران میرود، اظهار داشت: متأسفانه مخالفان ایران اینگونه به مسائل نگاه نمیکنند. من الان در آتن در کنفرانسی هستم که در رابطه با مسائل امنیتی خلیجفارس تشکیل شده است. تعداد زیادی از دنیای عرب، اسرائیل، اروپا و آمریکا اینجا جمع هستند. در این نشست مسائل مختلف بررسی میشود اما تکیهشان روی ایران و عراق است. به عنوان دو کشور مسالهدار (به اصطلاح خودشان). هدف آنها تنها این است که یک وضعیت نظامی به ایران تحمیل کنند. این نیرو قدرت دارد و هم در منطقه است و هم در خارج منطقه. من فکر میکنم دولت ایران باید با هوشیاری بیشتر وضعیت موجود را نگاه کند و سعی کند هدف اصلیاش رفع خطر از کشور و ملت باشد. اگر از من بپرسند در حال حاضر مهمترین وظیفه دولت و رهبری در این تاریخ چیست، میگویم: رفع خطر!
او در خصوص مبانی خبر تجهیز تسلیحاتی عربستان سعودی توسط آمریکا برای مقابله با تهدیدهای ایران توضیح داد: یکی از جنبههای سیاست آمریکا در قبال ایران، ایجاد اتحاد در دنیای عرب علیه ایران است. این سیاست با تجهیز آنها با سلاحهای به قول خودشان دفاعی و در اصل تهاجمی پیش میرود. آمریکا الان دارد با عربهای ثروتمند خلیجفارس کار میکند. دارد به اینها میلیاردها دلار اسلحه و مهمات میفروشد و بعد آن پول را به اسرائیل و مصر میدهد. در واقع توزیع ثروتی در منطقه صورت میگیرد که هدف اصلیاش ایجاد وضعیت متوازنتری در قبال ایران است. ایران البته کشور قوی و قدرتمندی است اما در عین حال قوه مجریه ایران در این مقطع دارد به این قدرت بیش از آنچه هست، بها میدهد. بنابراین خطر یک دید غلط از قدرت در ایران، میتواند باعث حرکتهایی شود که در تحلیل نهایی، احتمال درگیری با آمریکا را هر چه بیشتر کند. الان این دولت باید چنین فکر کند که نباید به هیچ ترتیب با آمریکا درگیر شد. باید سعی کرد در چارچوب حفظ عزت ایران، سازشی در این مقطع کرد تا دید بعد چه میتوان کرد.