روحالله حسنی
شرکت بعضی از سران کشورهای عرب در کنفرانس آناپولیس نه تنها مشکل فلسطین را حل نخواهد کرد بلکه باعث به رسمیت شناختن رژیم اشغالگر صهیونیستی و به تبع آن تقسیم کیک قدرت بین اسرائیلیها و صاحبان اصلی قدس شریف خواهد شد.
رژیمیکه سالهای سال تلاش کرده است تا در جامعه جهانی آنهم روی سرزمین دیگران قد علم کند با این اقدام اعراب توانست تا حدودی به اهداف خود دست یابد و به نوعی برای خود مشروعیت دست و پا نماید. اگر چه سران کشورهای عرب به صورت شفاف اظهار کرده اند که شرکت کردن آنها در این نشست به ضرر فلسطین نیست و برای احقاق حق آنان است اما باید گفت که جز مقاومت هیچ راهی برای رسیدن به حقوق فلسطینیان درست به نظر نمیرسد زیرا بر سر حق کسی نمیتوان زیرا بر سر حق کسی نمیتوان با دشمنان آن معامله کرد و آنها را به داشتن سهمیدلخوش نمود. بگذارید داستانی را برایتان تعریف کنم که خالی از لطف نیست.
روزی بر کنار ساحل دریا قورباغهای در حال آفتاب گرفتن بود. این کار را تقریبا همیشه انجام میداد تا اینکه روزی عقربی به نزدیک او آمد و گفت: سلام دوست عزیز، میتوانی زحمت بکشی و مرا به آن سوی ساحل برسانی؟ قورباقه پس از احوالپرسی در جواب عقرب گفت میشود از شما بپرسم برای چه میخواهی به آن سوی ساحل بروی؟ عقرب با یک لبخند ملیح که بر لب داشت جواب داد که حقیقت امر این است که در آن طرف ساحل بین آقا ماره و آقا موشه کدورتی پیش آمده و چند سال است با هم درگیرند، حالا من میخواهم بروم پیش آنها و بین آنها صلح و دوستی برقرار کنم. قورباغه که این حرف را شنید گفت که تو خیلی خوبی در حالی که من همیشه نظر متفاوتی نسبت به تو داشتم. حالا که اینطور شد باشد بیا و وری پشتم بنشین تا تو را به آنسوی ساحل ببرم، شاید توانستی کار آن بندههای خدا را حل و فصل کنی.
عقرب سوار بر پشت قورباغه شد و هر دو راهی آنسوی ساحل شدند. قورباغه با توجه به بار سنگینی که بر پشتش بود به سختی تلاش میکرد تا عقرب سیاه و خوش قلب! را به سلامتی به مقصدش برساند. هر دوی آنها به نیمه راه رسیده بودند و قورباغه همچنان در افکارش غرق بود که نکند خسته شود و نه ادامه دهد، نکند که هر دو غرق شوند. فکر میکرد که اگر خودش غرق شود مسئلهای نیست اما اگر عقرب خوش قلبش! غرق شود چه باید بکند؟ بیچاره در این فکرها بود که ناگهان احساس سوزشی عمیق در پشتش کرد و فهمید عقرب او را نیش زده است.
قورباغه که در حال مرگ بود و کم کم داشت غرق میشد از عقرب پرسید یک سئوال از تو دارم، چرا با این که میدانستی خودت هم غرق خواهی شد به من نیش زدی؟ عقرب در حالی که دست و پامیزد تا غرق نشود گفت: به خاطر دو چیز: اول این که اینجا خاورمیانه است دوم اینکه نیش عقرب نه از ره کین است اقتضای طبیعتش اینست.
حال باید گفت که کنفرانس پیشنهادی به اصطلاح صلح آمریکایی در واقع عادی سازی روابط اعراب با اسراییل را مورد هدف خود دارد نه حل و فصل قضیه فلسطینیان. این کنفرانس زاییده فضای پس از شکست "اسراییل" از مقاومت لبنان به عنوان کشوری عربی در تابستان سال 2006 است. شکستنی سنگین که توانست اتحاد بین اعراب محکم کرده و اعتماد به نفس آنان علیه رژیم تلآویو را افزایش دهد. در چنین شرایطی آمریکا با وعده حل و فصل موضوع فلسطین کنفرانسی را پیشنهاد کرد تا از همبستگی اعراب علیه اسراییل بکاهد و کشورهای عربی را مجاب سازد تا رژیم اسراییل را به رسمیت بشناسد و کنار خود نگهدارند. در واقع تنها چیزی که در این کنفرانس توجه نشده قضیه فلسطین و جدایی بین جریان مقاومت در منطقه از دیگر کشورهای عربی است. این اقدام به آمریکا و اسراییل فرصتی داد تا وضعیت خود در ابعاد بینالملل و منطقه را بهبود ببخشد و دست کم روابط رژیم صهیونیستی با کشورهای عربی را عادی سازند.
اما طرفی که از جانب فلسطین در این کنفرانس شرکت کرده و بخشی از جریان فتح به نمایندگی از تشکیلات خودگردان است، نه مشروعیت ملی و جمعی بین فلسطینیان را دارد و نه دارای قدرت چانهزنی و ضمانت اجرایی کامل برای اجرای تصمیمات احتمالی کنفرانس به اصطلاح صلح پاییز است. آمریکاییها بدون تردید نمیتوانند تصمیماتی کلیدی برای موضوعات مهمی همچون بیتالمقدس، آوارگان، دیوار جدایی، مرزها و حق بازگشت فلسطینیان اتخاذ کنند.
حضور نداشتن دولت قانونی فلسطین (حماس) در این کنفرانس و همچنین نادیده گرفتن کشورهای بزرگی همچون ایران و لبنان این فرضیه را تداعی میکند که آمریکاییها با علم به جدی نبودن موضوع فلسطین در این کنفرانس پیشنهادی، خود خواسته فتح را علیه حماس در رویدادهای اخیر غزه تحریک کردهاند تا فتح با خروج از غزه و عدم پذیرش مذاکره با حماس خود به عنوان نماینده فلسطینیها در این کنفرانس شرکت نماید تا بدین وسیله از حضور حماس و طرح مطالبات قانونی ملت فلسطین در این کنفرانس جلوگیری شود.
لازم است بدانیم که آمریکا هرگونه بحث و تبادل نظر در مورد موضوعات نهایی فلسطین را به شش ماه پس از برگزاری این کنفرانس و در قالب کمیتههای کارشناسی موکول کرده است. این زمان درست همزمان است با آغاز انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و نشانگر این حقیقت است که کنفرانس کنونی در صورت برگزاری تنها ابرازی برای خرید زمان برای آمریکا و رژیم صهیونیستی است و بهرهبرداران اصلی آن همین کشورها هستند، نه فلسطینیان و اعراب!