کابوس عراق

مترجم: سیدمحسن روحانی  

چندی پیش جرج بوش در سخنرانی خود در تلویزیون، خطاب به مردم آمریکا هشدار داد که خروج نیروهای آمریکایی از عراق باعث بروز فاجعه انسانی در آن کشور می‌شود، در حالی که فاجعه انسانی که بوش از آن صحبت می‌کند مدت‌ها پیش در این کشور به وقوع پیوسته است.

هنگامی که در مارس 2003 ایالات متحده به عراق حمله کرد جمعیت عراق در حدود 26 میلیون نفر بود. با شروع تجاوز تقریبا دو میلیون و 200 هزار نفر از مردم مجبور به ترک کشور شدند یعنی در حدود 10 درصد از کل جمعیت کشور، برخی از این افراد استادان دانشگاهی بودند که تهدید به مرگ شده بودند. پزشکان، وکلاء، دانشگاهیان همگی جزء افرادی هستند که برای ساخت یک جامعه با دوام و سالم، به مهارت آنها نیاز است.

وزرات بهداشت عراق گزارش داده است که از آوریل 2003 تا می 2006 تعداد 102 پزشک و 164 پرستار کشته شده‌اند. هم اکنون بیش از نیمی از پزشکان از کشور گریخته‌اند. مهاجرت متخصصین، سلامت مردم را در این مقیاس وسیع آن هم در کشوری که خونریزی و خشونت در بدترین شکل ممکن در جریان است تهدید می‌کند و چیزی کمک از کابوس نیست.

اکثر افرادی که خانه‌های خود را ترک کرده‌اند. در کنار بستگان خود در مساجد، ساختمان‌های خالی یا داخل چادر در اردوگاه‌ها زندگی می‌کنند. شرایط زندگی آنها واقعا سخت و دشوار است. ساختمان‌های عمومی اکثرا غیربهداشتی و بیش از حد ظرفیت شلوغ هستند امکان دسترسی به آب تمیز برای آنها وجود ندارد. فاقد سیستم تخلیه فاضلات و یا خدمات اولیه لازم برای زندگی هستند که این شرایط باعث شیوع بیماری‌های واگیردار می‌شود.

مردم عراق در حالی چنین رنجی را تحمل می‌کنند که مصیبت‌های وارده بر آنها کاملا به دور از چشم جامعه جهانی صورت می‌گیرد. اخبار ارسال شده توسط رسانه‌ها و سازمان‌های امدادی جهانی فاصله‌ای بسیار زیاد با میزان واقعیت خشونت‌ها در عراق دارند.

تقریبا در تمام کشور دسترسی به آب آشامیدنی سالم یک مشکل بزرگ می‌باشد (سازمان بهداشت جهانی به خاطر شیوع وبا در عراق که عامل اصلی آن آب آلوده می‌باشد از جامعه جهانی تقاضای کمک کرده است.)

سیستم‌های دفع فاضلاب به علت درگیری‌ها و عملیات‌های خرابکارانه کاملا از کار افتاده‌اند.

اقتصاد کشور علی‌الخصوص زیرساخت‌های اقتصادی فلج شده است.

بدترین جنبه این کابوس آمار تصادعی کشته‌شدگان است که در پی حمله آمریکا به عراق افزایش پیدا کرده است.

وسعت درگیری‌ها به حدی است که کار تخمین دقیق آمار کشته‌شدگان را غیرممکن ساخته است اما هیچ کس شکی در میزان بالای آن ندارد.

دولت آمریکا طوری رفتار می‌کند که گویا کشته‌شدگان عراقی حتی ارزش حساب کردن ندارند برای مثال جرج بوش در دسامبر 2005 تعداد کشته‌شدگان عراقی را این گونه اعلام می‌کند: «30 هزار نفر یا بیشتر یا کمتر.»

کاخ سفید در توجیه این سخن بوش اعلام کرد که هنوز هیچ آمار رسمی از تخمین تعداد کشته‌شدگان عراقی وجود ندارد.

بر طبق شواهد موجود به نظر می‌رسد هیچ دلیلی وجود ندارد که تعداد غیرنظامیان کشته شده در عراق کمتر از 100 هزار نفر باشد. البته بسیاری از کارشناسان بر این عقیده‌اند که آمار واقعی بسیار بیشتر از این است.

نه تنها هیچ آمار دقیقی از تعداد مجروحین، معلولین، مردان، زنان و کودکانی که برای همیشه زمین‌گیر شده‌اند و یا اعضای بدنشان را بر اثر بمب‌گذاری‌ها و یا حملات موشکی از دست داده‌اند - وجود ندارد. بلکه هیچ کس نمی‌تواند حتی وسعت مسئله را درک کند.

«جیمز پائول» مدیر اجرایی سازمان سیاست جهانی که اخیرا تحقیقات گسترده‌ای را در مورد جنگ و اشغال انجام داده می‌گوید: ‌«تنها با بررسی تعداد کشته‌شدگان و تعداد افرادی که مجبور به ترک خانه خود شده‌اند می‌توان گفت که احتمالا این بزرگترین بحران مربوط به بشریت در جهان می‌باشد. در خاورمیانه از سال‌های بسیار دور شاهد چنین حجم وسیعی از آوارگان نبودیم.»

این قتل عام‌ها و آوارگی‌ها و کیفیت رو به زوال زندگی در عراق بیشتر از همه روی کودکان تأثیر داشته است شرایط زندگی برای کودکان در عراق حتی قبل از وقوع جنگ هم وخیم و تأسف‌بار بود هم‌اکنون از هر 8 کودک عراقی یکی بر اثر سوء تغذیه، آلودگی آب و شرایط بهداشتی قبل از سن 5 سالگی می‌میرد.

هم‌اکنون که بیش از 4 سال از تجاوز به عراق می‌گذرد، آمار کودکان عراقی که یتیم و یا بی‌خانمان شده‌اند یا از سوء تغذیه رنج می‌برند بسیار وسیع است.

بر اساس گزارش «یونیسف» تعداد زیادی از کودکان از خانواده‌های خود جدا شده‌اند و در خیابان‌ها به سر می‌برند. که در معرض انواع خطرات از جمله سوءاستفاده قرار دارند.

اکثر کودکان دچار آسیب‌های روحی شده‌اند اما فقط تعداد کمی از آنها تحت درمان و حمایت قرار می‌گیرند. آنها نیاز به حمایت دارند تا بتوانند از عهده‌ چنین هرج و مرج و تلفاتی برآیند.

اینها فقط مثال‌های اندکی است از آنچه که مردم آمریکا هرگز در اظهارنظرهای مقامات رسمی واشنگتن که همواره ادعای حمایت از مردم عراق را دارند نمی‌شنوند.