خانم "سگولن روایال" سرانجام به عنوان نامزد حزب سوسیالیست به دور عملى مبارزات انتخابات ریاست جمهورى سال ۲۰۰۷ فرانسه معرفى شد و به این ترتیب به بخشى از مانورهاى تبلیغاتى درون این حزب خاتمه داده شد.
حزب سوسیالیست فرانسه که در دور پیشین انتخابات ریاست جمهورى فرانسه قافیه را به حزب دست راستى به رهبرى "ژاک شیراک" واگذار کرده بود، این دوره تمامىتلاش خود را بر این گذاشته تا از تنشهاى درون حزبى کاسته و انرژى و آرزوهاى حزب و هواداران آن را فداى جاهطلبىهاى رهبران نسازند.
با وجود سایه سنگین برخى شخصیتهاى مشهور حزب سوسیالیست براى معرفى نامزد این حزب در انتخابات ریاست جمهورى فرانسه، خانم روایال با قابلیت فزونترى در بین طرفداران سوسیالیستها، توانست اعتماد اعضاى حزب را جلب کند و به عنوان نامزد نهایى به مبارزات انتخاباتى قدم بگذارد.
تجربه انشعاب "ژان پى یر شونمان" این بار براى رهبران چپ کافى بود تا با توصیه به رهبران حزبى از آنها بخواهند تا اختلافات را کنار گذاشته، متحد و پیوسته به صف سوسیالیستها بپیوندند وآنها را با نامزدى واحد یارى رسانند.
اختلافهاى رهبران حزب سوسیالیستها تا آنجا ادامه پیدا کرد که "فرانسوا اولاند" دبیر اول حزب و همسر خانم روایال و دو نفر دیگر براى نامزدى ریاست جمهورى فرانسه پیش قدم شدند.
همین مساله ماهها وقت حزب سوسیالیست را گرفت و رقابتها منجر به کدورتهاى سیاسى و حزبى شد.
این روزها خانم روایال ناگزیر است تا براى جلب آرا شهروندان هر چه بیشتر از طرحها و ایدههاى نو سخن بگوید و طبیعى است که در این گفتهها مرتکب خطا شود و یا برخى مصالح کلى نظام سیاسى فرانسه را نادیده بگیرد.
هر چند که وى از وجود مشاورینى براى تنظیم این مواضع و نطقها برخوردار است ولى با این وجود نمىتواند خود را از لبه تیز انتقاد مخالفان و رقبا دوربدارد، از همین روى بیشترین انتقاد رقباى هم حزبى او در این مناظرات تلویزیونى متوجه اشتباهاتى بوده که از نظر آنها نتیجه بىتجربگى روایال است.
دو نامزد دیگر حزب سوسیالیستها بر انتخابات ریاست جمهورى آینده فرانسه (فابیوس و استروس کان) تجارب سیاسى بیشترى از روایال دارند و این تجارب را مىتوان از خلال انتقاداتى که به او وارد مىسازند، دریافت. با این همه روایال اصرار دارد که این بحثها درون حزبى است و نباید از آنها به عنوان زمینه اختلافات سوءاستفاده کرد.
طرحهاى مراجع محلى و مردمى، مساله مدارس خصوصى و کمک به مدارس دولتى که به کارت تحصیلى مشهور شده است، دوران خدمت وظیفه، مهاجرت، خانواده و حقوق همجنسگایانه و از جمله مسایلى است که در سخنان روایال به آن اشاره شده و او از بدیع بودن طرحهاى خود انتظار استفاده دارد.
انتقاد رقباى روایال این بوده که وى بیش از اندازه به مسایل جنبه پوپولیستى مىدهد و بیم آن مىرود از مسایلى که او طرح مىکند اگر نتواند در اقناع افکار عمومى سرفراز خارج شود، راست افراطى سوءاستفاده کرده و سوسیالیستها را باز به آستانه شکست بکشاند. همچنان که رقباى روایال نیز گفتهاند فقط بیان طرح و ابراز عقاید در زمان تبلیغات انتخاباتى کافى نیست و باید بتوان این طرحها را در وقت لازم به مرحله عمل درآورد.
فعالیت روایال به عنوان نماینده در مجلس فرانسه محدود به سه سوال از هیات دولت و همکارى براى طرح ۳۰۰ سوال از وزیران بوده و عمده این سوالها نیز مربوط به تسهیلات اعطایى به دانشآموزان، خانوادهها و طرح تمرکززدایى دولت بود (روایال به خاطر ریاست بر شوراى استان "پواتو شارانت" به این طرح دولت حساس است).
بنابراین با وجود اینکه امروز روایال گرایشى به مسایل خانوادگى و اجتماعى حقوقبشرى دارد ولى نمىتوان در این کارنامه دفاع پرحرارتى از مهاجرین و یا مسایل حومههاى شهرى دید.
گرایش انتخاباتى و تبلیغاتى او چنان است که برخى با دیدن برنامههاى روایال به یاد "مائو" مىافتند و برنامه او را به کتابچه سرخ تشبیه مىکنند (یکى از اتهامات محافل سیاسى به رهبران سوسیالیست در این سالها تاثیر پذیرى آنها از دکترین مائو رهبر فقید چین است).
برخى از راستها نیز چون "هورتفو" وزیر امور مناطق محلى، طرح "ژورى شهروندان" (مشارکت مردم در تصمیمگیریهاى دولتى) روایال را حملهاى به جمهورى فرانسه و تهدید آن بشمار آوردهاند و معتقدند، ایراد این سخنان ارزشهاى جمهورى را زیر سووال مىبرد.
روایال در این طرح به انواع دمکراسى متوسل مىشود و معتقد است که دمکراسى سه جنبه دارد و علاوه بر جنبه نمایندگى آن نباید از جنبههاى مشارکتى و اجتماعى غافل شد.
"داوریهاى محلى" و یا "مراجع شهروندى" در واقع الگوبرداریهایى از یونان باستان است.
الگوى دموکراسى مشارکتى در برابر دمکراسى انتخابى شهروندان است و راهى است تا شهروندان هر جامعه را به میدانهاى تصمیم گیرى مردان سیاسى وارد سازد.
همین عقیده تا جایى روایال را پیش برده که او طرح مشارکت مردم در تصمیمهاى هیات دولت فرانسه و حضور موردى آنها را در کابینه مطرح ساخته است، طرحى که با نیشخند و انتقاد مخالفان وى روبرو شد.
صاحبنظران و کارشناسان سیاسى این طرح روایال را فقط نوعى عوام فریبى براى جلب آراى انتخابات عنوان کردند و با منفى و بىمعنى دانستن شرکت یک شهروند عادى در هیات وزیران طرح او را فاقد وجاهت سیاسى دانستهاند.
روایال این طرح را براى برملا ساختن دروغهاى دمکراسى و فعال کردن بخشى از مردم که نسبت به تحولات جامعه خود بىتفاوتند ضرورى مىداند. بنابر این طرح، مردم هر محله به تدریج امور محل خود را از نظافت تا بهداشت و آموزش و پست در دست گرفته و با انتخاب نمایندگان خود آنها را با نمایندگان مجلس در ارتباط مستقیم قرار مىدهند.
پیشنهاد اصلى را البته روایال نداده و این مطلب را کارشناسان به او ارایه کردهاند. "ایو سینتومر" محقق مرکز "مارک بلوخ" در برلین طراح اصلى آن است، کسى که گرداننده سیاستهاى تیم روایال است و به آنها خطوط ابتکارى مىدهد.سینتومر معتقد است: این طرح در واقع ریشه در انقلاب فرانسه و آمریکا دارد و حتى پس از انقلاب دانشجویى ماه مه سال ۱۹۶۸ بطور بخشى در فرانسه اجرا شده است.
پس از این در دهه ۷۰ میلادى و در جریان "کنفرانسهاى شهروندان" در کشور آنگلوساکسون مطمع نظر قرار گرفت و پس از آن در جریان جنبش کارگرى در برزیل از سال ۱۹۸۸ تکرار شده است.
به اعتقاد او، جنبش ضدسرمایهدارى در چند سال گذشته اولین نتیجه و محصول این نوع دمکراسى مشارکتى است و از ۲۰ سال پیش تاکنون حدود ۲۰۰ شهر بودجههاى مشارکتى براى دخالت مستقیم شهروندان در سرنوشتشان دارند.
جداى از برخى رهبران سوسیالیست که با طرح روایال مخالفت کردهاند این طرح در میان راستها نیز تحرکى ایجاد کرده و از نمایندگان مجلس گرفته تا رهبران حزبى و شهرداران درباره موثر بودن این طرح و کارایى آن اظهارنظر مىکنند.
بسیارى از جمله شهرداران طرفدار احزاب راست گفتهاند که آنها این طرح را عوامانه مىدانند و راه مشارکت شهروندان همان انتخابات است که عصاره آن نمایندگان مجلس و شهرداران محلى هستند که با راى مستقیم مردم انتخاب مىشوند.
سینتومر نظریهپرداز سوسیالیستها معتقد است که این طرح برخلاف آنچه مخالفان آن مىگویند پوپولیسم نیست و ضد آن است چرا که شما با وارد کردن مردم به جریان اجرایى امور به آنها فرصت مىدهید تا از نزدیک و به طور شفاف مسایل را زیر ذره بین گذاشته، مسوولیت پذیرفته و در سرنوشت خویش سهیم باشند.
به گفته سینتومر، اتفاقا این دمکراسى انتخابى و نمایندگى است که عوام فریب است، چرا که با نظرسنجىهاى دروغ سیاسى و انتشار آنها افکارعمومى را گمراه کرده و به سوى انتخاب هدفمند از پیش تعیین شده پیش مىبرند.
از دیگر عبارات انتخاباتى روایال "نظم عادلانه" است. نظم عادلانه بسیار دهان پرکن است و استروس کان یکى از رهبران سوسیالستهاى فرانسه معتقد است که نه نظم و نه عدالت کافى نیست، چپ باید پیش رود و از مردم حمایت کند.
روایال معتقد است: این شعار براى آن انتخاب شده که بخش پایین جامعه فرانسه از مباحث رهبران آن بدور است و در واقع دموکراسى به زمین پر از مینى بدل شده که مینهاى آن را باید دروغهاى رهبران به حساب آورد. به گزارش ایرنا روایال مىگوید: مردم به هیچ انگاشته شدهاند و در میان دو انتخابات هیچ کارهاند، فقط زمان انتخابات به آنها نیاز پیدا مىشود از همین رو است که علاقهاى به سیاست ندارند.
وى با دفاع از طرح ژورى شهروندان بر این باور است که این طرح حس مشارکت در شهروندان را تقویت کرده و به منتخبین ملت نیز اجازه خواهد داد تا با قوت بیشترى سیاستهاى مورد نظر مردم را عملى کنند.با همه مخالفتهاى صورت گرفته، نظرسنجىها نشان مىدهد که طرح روایال اثر خود را برافکار عمومى گذاشته و همه جا در میان مردم سخن از جدى گرفتن شهروندان توسط این نامزد نوگراى سوسیالیست است.
در مورد مسایل آموزشى که یکى از ارکان مورد بحث در میزگردهاى رهبران سوسیالیستها بوده نیز سخنان زیادى رد و بدل شده است. مسایل حوزههاى آموزشى فرانسه نه کم اند و نه کم اهمیت، از این رو هر نامزدى اگر هم نخواهد مجبور است که به این حوزه پرداخته و آموزش ابتدایى تا دانشگاهها و حوزههاى تحقیقاتى را بررسى کند.
از جمله مسایل پر جنجال ماههاى اخیر مساله فضاهاى ویژه و خصوصى آموزشى است که با عنوان "کارت یا نقشه تحصیلى" شناخته مىشود. این مساله موضوع تبعیضهاى طبقاتى در حوزههاى آموزشى را به چالش مىگیرد و به امتیازاتى مىپردازد که فقط در برخى از مدارس توزیع شده و خانوادههاى بهره مند از آن استفاده مىکنند.
روایال که پیش از این به عنوان وزیر امور خانواده در کابینه فرانسه حضور داشته، خوب به این حوزه آشنا است و مىداند که خانوادهها از این ناحیه چه انتظاراتى دارند.
وى از اینکه همه خانوادهها نمىتوانند مدرسه مورد نیاز خود را براى آموزش فرزندانشان انتخاب کنند گلهمند است و معتقد است که آزادى انتخاب باید براى همه فرانسویان باشد.
روایال میگوید: پیش از انجام یک اصلاحات بنیادین که ترکیب کامل همه طبقات را در فضای آموزشی به همراه داشته باشد باید کاری کرد که دستکم هر خانواده بتواند از میان دو مکان امئزشی یکی را برای فرزندش انتخاب کند نه اینکه ناگزیر از ثبتنام فقط در یک مدرسه باشد. باز هم در این مساله میتوان شعارهای مردمپسند روایال را بیشتر از دیگران دید رهبران سوسیالیستها معتقدند که وعدههای انتخاباتی ممکن است رای بیاورد ولی نمیتوان پس از ختم انتخابات از عهده عملی کردن آنها سربلند بیرون آمد.
در حوزه مسایل خانواده هر سه نامزد مواضعی کمابیش مشابه دارند مدتی است که جامعه فرانسه نیز چون سایر جوامع غربی درگیر اشکال جدید خانواده و ظهور همزیستیها همجنسگرایانه است و نامزد سوسیالیست درگیر این بحث است.
روایال که مدتها احتیاط پیشه کرده بود و تلاش میکرد تا به عنوان وزیر پیشین خانواده موضعی صریح و شفاف در این زمینه نگیرد در این بازی قافیه را باخت و دست خود را رو کرد.
وی برای اینکه از رقبای خود عقب نیفتد و رای همجنسگرایان جامعه فرانسه را نیز داشته باشد؛ گفته است که به عنوان وزیر امرخانواده اولین کسی بوده است که در زمان مدیریتش خانوادههای همجنسگرا و والدین همجنس با فرزند خانوادههای آنان را به حضور پذیرفته است.
به اعتقاد روایال در این زمانه باید از مرز محرمات و ممنوعات عبور کرد و به فرزندان و نوجوانان اجازه داد تا راه خود را انتخاب کنند.
در مورد "مهاجرت و پناهندگان غیرقانونى" به فرانسه روایال به سیاستهاى "نیکلا سارکوزى" وزیر کشور تاخته و از اینکه بطور انبوه به خارجیان اجازه اقامت داده شود، اظهار نگرانى کرده است.
روایال از سیاست اعطاى اقامت قانونى به کسانى دفاع کرده که ۱۰سال مقیم فرانسه بودهاند.
وى از سیاستهایى که مهاجرین را به شهرکهاى پر مساله مىراند، انتقاد کرده است.
در مورد حاشیهنشینان شهرکها، روایال مخالف اعزام دستههاى جوانان و نوجوانان به زندان است و معتقد است که این کار سودى ندارد و از قضا کار مهار این شهرکها و آشوبها را سختتر مىکند و بجاى آن پیشنهاد مىکند که افراد آشوب طلب زیر نظر نیروهاى امنیتى و انتظامى به کار گماشته شوند.
روایال همراه با شدت عمل، ایجاد اشتغال و بها دادن به جوانان حومههاى شهرهاى فرانسه را موثر مىداند و معتقد است که باید کارى کرد که جوانان احساس حقارت نکنند.
شیوه پوشش روایال و رنگ لباس، سخن گفتن، خندیدن، عکس گرفتن، ایستادن و خلاصه همه حرکات او زیر نظر تیمىاز برجستهترین طراحان مد و ژست فرانسه در نشریاتى چون "ال" تنظیم مىشود و براساس همین برنامهریزىها بطور مدام نظر سنجى صورت مىگیرد تا نشان دهد کار انجام شده بر روى نامزد موردنظر سوسیالیستها از چه میزان مقبولیت و مطلوبیت در افکار عمومى برخوردار بوده است.
در مورد امنیت و محافظان نیز جنگى میان پلیسها در جریان است، هر یک از دو سندیکاى بزرگ پلیس فرانسه که گرایش به راست و چپ دارند در حفاظت از نامزدهاى مورد علاقه خود (روایال و سارکوزى نامزد جناح راست فرانسه) سنگ تمام مىگذارند و گاه در جریان مراعات مسایل امنیتى برخوردهایى با یکدیگر نیز پیدا مىکنند.