م. اردبیلی
انتخابات با تمام دستاوردهای مثبتی که بر آن مترتب است و عرصه خلق حماسه و مشارکت و نشاط سیاسی است، متأسفانه بعضاً مظاهری از اخلاق ناشایست سیاسی و انتخاباتی نیز در این بستر مشاهده میشود. شعارهای جوراجور و شیک بدون پشتوانه استدلالی و منطقی و عقلانیت و برنامه عملیاتی، پوپولیزم و عوامفریبی، تهمت و افترا، زیر سوال بردن اساس و ساختارها و بعضاً تعدی به ارزشهای اعتقادی مردم از جمله مصادیقی است که در زیر چتر تساهل و تسامح مسؤولین اجرایی و نظارت انتخابات و همچنین ضعف انتظامی و قضایی در برخی حوزهها مشاهده میشود.
جست و خیزها و تحرکات احزاب و گروهها و فعالان سیاسی و رسانهای در آستانه انتخابات 24 آذر ماه نشان می دهد معابر و خیابانهای انتخابات شاهد ترافیک سنگین و جنب و جوش نفسگیری خواهد بود. به ویژه این رقابت برای انتخاب اعضای شوراها و لیست گروهها از دشت بیشتری برخوردار خواهد بود.
شورایی که با هستههای مدیریت دولتی در تعارضی یا با آن زاویه داشته باشد شورایی موفق نخواهد بود چون مدیریت شهری بدون همکاری و هماهنگی عنصر دولت مانند وزارت صنایع، سازمان محیط زیست، وزارت نیرو و شوک دولتی خدمترسان مانند آب و برق و گاز که در بستر شهر فعالیت میمنند یا وزارت مسکن و شهرسازی و شورای عالی شهرسازی و وزارت کشور و غیره نمیتواند به تنهایی مسائل شهرها به ویژه شهر بزرگ تهران را حل و فصل کند.
نکته دوم این است که شورای آتی باید بتواند گفتمان و مشی مدیریتی تجربه شده در مقطع دو سال اول عملکرد شورای دوم یعنی شهرداری زمان احمدینژاد را مجدداً احیاء کند؛ چیزی که نهایتاً به اشاره مقام معظم رهبری منجر شد: «امروز رایحه خوش خدمت در شهرداری استشمام میشود.»
راستی تکلیف دینی و. انقلابی شهروندان که از ورای ظواهر و شعارها به مقوله شوراها نگاه میکنند چیست؟ ما چه نوع شورای میخواهیم با چه ویژگیهایی؟ و چگونه ویژگیهای موردنظر را با متقاضیانی که خود را در معرض دید و انتخاب مردم قرار دادهاند تطبیق دهیم؟
بنابراین سوال این است که از مدیریت شهری چه میخواهیم و مدیریت شهری مطلوب را چه میدانیم و آیا چنین مدیریتی را در گذشته تجربه کردهایم؟
شهر بستر زندگی، کار، تفریح، عبادت و بندگی و استراحت انسانهاست. امروز غالب فعالیتهای فردی و اجتماعی و اقتصادی و سیاسی انسانها در بستر شهرها انجام میگیرد. مسائل و معضلات و پیچیدگیهای مدیریت شهری، با مسائل اجتماعی، سیاسی، اقتصادی در هم تنیده شده. شورای شهر آتی باید برای حل شکل شهرها از ظرفیت و امکانات و فرصت دولت نیز استفاده کند. بنابراین شکی نیست که میشود؛ چون در پس اذهان توده مردم ما قبل از آن چنین شکل گفته بود که مناسبات مالی شهرداریها و مدیریتهای آن ضابطهمند نیست و شهرداری یک بنگاه اقتصادی است و همه چیز را با پول میسنجد. بنابراین نباید اجازه داد بوی تعفن، رشوه و فساد مالی اداری مدیریتی، جای آن رایحه را بگیرد.
مدیریت مدیری مردمگرا، مدیریت شهری عدالتجو، مدیریت شهری پیگیر برای از بین بردن شکافهای اجتماعی و خدماتی شمال شهر و جنوب شهر از جمله مشخصات اداره شهرداری احمدینژاد بود و انتظار میرود مدیریت شهری آتی بتواند آن خاطرات را زنده کرده و به عنوان نرمافزار مدیریت شهری وارد ساختار مدیریت بکند.
خوشبختانه در طول تاریخ کوتاه اجرای قانون شوراها در همین تهران شاهد شکلگیری دو شورا بودیم که یکی از آنها (اولی) مصداق شر بود. و دومی به ویژه در مقطع دو سال اول مظهر (شعور) بود.
عملکرد این دو مقطع تراز خوبی برای انتخاب خواهد بود.