دکتر علی اصغر زارعی، کارشناس مسائل خاورمیانه در گفتگو با «جام جم»
بر این باور است که با توجه به شرایط بوجود آمده برای دولت بوش در فضای داخلی آمریکا به عنوان متحد استراتژیک اسرائیل، احتمال تشدید سیاستهای افراطی این رژیم بعید به نظر میرسد.
*دلایل استعفای دان حالوتس، رئیس ستاد مشترک ارتش اسرائیل را چگونه ارزیابی میکنید؟
**همانطور که انتظار میرفت، پس از شکست فضاحت بار اسرائیل در جنگ 33 روزه و عدم دستیابی به اهداف تعیین شده و نمایش قدرتی که نیروهای مقاومت در برابر تجاوزگری و خشونتهای اسرائیل به نمایش گذاشتند، کنار رفتن مقامات ارشد نظامی و سیاسی این رژیم امری بدیهی بود که با استعفای دان حالوتس این روند شروع شده است. شکست تلآویو در این جنگ در حالی صورت گرفت که تلاشهای آمریکا برای ایجاد پل هوایی با اسرائیل برای تامین و تجهیز ارتش زمین گیر شده اسرائیل به تجهیزات پیشرفته و لیزری نیز موثر واقع نشد و مقاومت سرسختانه ملت لبنان و حمایت همه گروههای سیاسی این کشور از جنبش مقاومت حزبالله باعث شد تلآویو به هدف خود یعنی شکست حزبالله دست پیدا نکند. در واقع برای اولین بار بود که اسرائیل در یک تهاجم گسترده نظامی، طعم تلخ شکست را احساس کرد و اسطوره شکست نا پذیری و اقتدار این رژیم به یکباره فرو ریخت و بر این اساس انتظار میرفت علاوه بر رئیس ستاد مشترک ارتش چهرههای دیگری از جمله عمر پرتز وزیر دفاع و ایهود اولمرت، نخست وزیر اسرائیل نیز به دلیل این شکست از قدرت کنار روند.
*جنابعالی شکست اسرائیل در لبنان را مهمترین عامل استعفاء برشمردید. با این توصیف آیا سیاستهای تلآویو در جهت مبارزه با تفکرات و اقدامات ضد اشغال با خشونت بیشتری همراه خواهد شد؟
**سیاستهای خشونتطلبانه رژیم صهیونیستی که از زمان آریل شارون و پس از انتفاضه اقصی در سال 2000 اوج گرفت از ماه ژوئن سال 2005 نیز با ملاقات میان شارون و جورج بوش در واشنگتن که نتیجه آن منجر به عقبنشینی یکجانبه نیروهای اسرائیل از نوار غزه گردید، این سیاست اینگونه القاء میشد که اسرائیل با دادن امتیازاتی به جناح سازشکار فلسطینیها به رهبری محمود عباس به دنبال نوعی تفاهم وسازش با طرفهای فلسطینی و کاهش تنش بوده است، اما با اوج گرفتن حمایت از حماس و پیروزی این جنبش در انتخابات 25 ژانویه سال 2006 و تشکیل دولت، اسرائیل به این نتیجه رسید که سیاستهای آنان موثر نبوده، و به زعم آنان گروههای رادیکال در فلسطین و لبنان از مواضع قویتری برخوردار شده و تمام اقدامات مشترک اسرائیل با آمریکا و برخی کشورهای اروپایی برای اعمال فشارها بر جنبش حماس از جمله قطع کمکهای مالی و اقتصادی و تصویب قطعنامههای 1559 و 1595 علیه ملت لبنان و حزبالله، آن چرا که مطلوب اسرائیل بود محقق نشد. به همین دلیل با ناکامی ابزارهای دیپلماتیک و فشارهای منطقهای و بینالمللی، اسرائیل به اقدامات خشونتآمیز علیه مردم فلسطین در نوار غزه و اشغال مجدد این منطقه و همینطور تهاجم گسترده به لبنان متوسل شد.
اما شکست نیروهای متجاوز و خشونتطلب در برابر جنبش حزبالله و عدم نتیجهگیری در غزه منجر به این خواهد شد که با توجه به شرایط منطقه و وضعیت دولت بوش به تبع اسرائیل نیز نمیتواند همچنان بر سیاستهای افراطی رادیکال اصرار ورزد.
*به نظر جنابعالی، در شرایط بروز این استعفاء چه تاثیری بر موقعیت عمیر پرتز و ایهود اولمرت در اسرائیل خواهد داشت؟
**دولت اولمرت از دو جهت در شرایط دشواری به سر میبرد. از یک سو سنگینی مسوولیت شکست در لبنان و در نوار غزه و از سوی دیگر فساد مالی گسترده در پروندههای وی و برخی همکارانش، از جمله مسائلی است که موضوع باقی مانده اولمرت در راس قدرت را به شدت تحتالشعاع قرار داده است و جریانات افراطی در درون حاکمیت سیاسی اسرائیل، به دنبال تغییرات وسیع و جبران شکستهای دولت اولمرت میباشند.
اما از طرف دیگر بخشی از مهاجرین شهرکنشینان به علت سیاستهای خشونتطلبانه و جنگافروزی برخی مقامات سیاسی و فشارهای بینالمللی نسبت به اقدامات خشونتبار مقامات تلآویو، تمایل چندان از خود برای حمایت از اقتدار گرایان و جناحهای افراطی نشان نمیدهند.