شیما خیری
مقدمه:
روز 29 آگوست و اندکی پس از ساعت 9 صبح بود که گروهی از پرسنل نیروی هوایی ارتش ایالات متحده وارد سنگری خاک گرفته در پایگاه هوایی میوت در داکوتای شمالی شدند. آنان دستور داشتند تعدادی موشک کروز قدیمی که کلاهکهایشان غیرفعال شده بود را به قبرستان تسلیحات ارسال کنند. آنان در کوتاهترین زمان ممکن موشکها را روی چهار چرخهای مخصوص حمل بمب قرار دادند و برای نصب روی یک فروند بمبافکن سنگین B52 که روی باند پرواز منتظر بود به سوی سکوی نصب هدایت کردند.
موشکها در ظاهر همگی شبیه هم بودند. خدمه زمینی موشکهای خاکستری رنگ را زیر بالهای B52 نصب کردند. روی هر بال شش فروند موشک نصب شد. پس از پایان کار مسئول کنترل در حالی که فهرستی از تسلیحاتی که قرار بود از پایگاه خارج شوند را چک میکرد برگه خروج موشکها را که از مدل AMG129 بودند، امضا کرد.
">شیما خیری
مقدمه:
روز 29 آگوست و اندکی پس از ساعت 9 صبح بود که گروهی از پرسنل نیروی هوایی ارتش ایالات متحده وارد سنگری خاک گرفته در پایگاه هوایی میوت در داکوتای شمالی شدند. آنان دستور داشتند تعدادی موشک کروز قدیمی که کلاهکهایشان غیرفعال شده بود را به قبرستان تسلیحات ارسال کنند. آنان در کوتاهترین زمان ممکن موشکها را روی چهار چرخهای مخصوص حمل بمب قرار دادند و برای نصب روی یک فروند بمبافکن سنگین B52 که روی باند پرواز منتظر بود به سوی سکوی نصب هدایت کردند.
موشکها در ظاهر همگی شبیه هم بودند. خدمه زمینی موشکهای خاکستری رنگ را زیر بالهای B52 نصب کردند. روی هر بال شش فروند موشک نصب شد. پس از پایان کار مسئول کنترل در حالی که فهرستی از تسلیحاتی که قرار بود از پایگاه خارج شوند را چک میکرد برگه خروج موشکها را که از مدل AMG129 بودند، امضا کرد.
">شیما خیری
مقدمه:
روز 29 آگوست و اندکی پس از ساعت 9 صبح بود که گروهی از پرسنل نیروی هوایی ارتش ایالات متحده وارد سنگری خاک گرفته در پایگاه هوایی میوت در داکوتای شمالی شدند. آنان دستور داشتند تعدادی موشک کروز قدیمی که کلاهکهایشان غیرفعال شده بود را به قبرستان تسلیحات ارسال کنند. آنان در کوتاهترین زمان ممکن موشکها را روی چهار چرخهای مخصوص حمل بمب قرار دادند و برای نصب روی یک فروند بمبافکن سنگین B52 که روی باند پرواز منتظر بود به سوی سکوی نصب هدایت کردند.
موشکها در ظاهر همگی شبیه هم بودند. خدمه زمینی موشکهای خاکستری رنگ را زیر بالهای B52 نصب کردند. روی هر بال شش فروند موشک نصب شد. پس از پایان کار مسئول کنترل در حالی که فهرستی از تسلیحاتی که قرار بود از پایگاه خارج شوند را چک میکرد برگه خروج موشکها را که از مدل AMG129 بودند، امضا کرد.
">شیما خیری
مقدمه:
روز 29 آگوست و اندکی پس از ساعت 9 صبح بود که گروهی از پرسنل نیروی هوایی ارتش ایالات متحده وارد سنگری خاک گرفته در پایگاه هوایی میوت در داکوتای شمالی شدند. آنان دستور داشتند تعدادی موشک کروز قدیمی که کلاهکهایشان غیرفعال شده بود را به قبرستان تسلیحات ارسال کنند. آنان در کوتاهترین زمان ممکن موشکها را روی چهار چرخهای مخصوص حمل بمب قرار دادند و برای نصب روی یک فروند بمبافکن سنگین B52 که روی باند پرواز منتظر بود به سوی سکوی نصب هدایت کردند.
موشکها در ظاهر همگی شبیه هم بودند. خدمه زمینی موشکهای خاکستری رنگ را زیر بالهای B52 نصب کردند. روی هر بال شش فروند موشک نصب شد. پس از پایان کار مسئول کنترل در حالی که فهرستی از تسلیحاتی که قرار بود از پایگاه خارج شوند را چک میکرد برگه خروج موشکها را که از مدل AMG129 بودند، امضا کرد.
">شیما خیری
مقدمه:
روز 29 آگوست و اندکی پس از ساعت 9 صبح بود که گروهی از پرسنل نیروی هوایی ارتش ایالات متحده وارد سنگری خاک گرفته در پایگاه هوایی میوت در داکوتای شمالی شدند. آنان دستور داشتند تعدادی موشک کروز قدیمی که کلاهکهایشان غیرفعال شده بود را به قبرستان تسلیحات ارسال کنند. آنان در کوتاهترین زمان ممکن موشکها را روی چهار چرخهای مخصوص حمل بمب قرار دادند و برای نصب روی یک فروند بمبافکن سنگین B52 که روی باند پرواز منتظر بود به سوی سکوی نصب هدایت کردند.
موشکها در ظاهر همگی شبیه هم بودند. خدمه زمینی موشکهای خاکستری رنگ را زیر بالهای B52 نصب کردند. روی هر بال شش فروند موشک نصب شد. پس از پایان کار مسئول کنترل در حالی که فهرستی از تسلیحاتی که قرار بود از پایگاه خارج شوند را چک میکرد برگه خروج موشکها را که از مدل AMG129 بودند، امضا کرد.
">شیما خیری
مقدمه:
روز 29 آگوست و اندکی پس از ساعت 9 صبح بود که گروهی از پرسنل نیروی هوایی ارتش ایالات متحده وارد سنگری خاک گرفته در پایگاه هوایی میوت در داکوتای شمالی شدند. آنان دستور داشتند تعدادی موشک کروز قدیمی که کلاهکهایشان غیرفعال شده بود را به قبرستان تسلیحات ارسال کنند. آنان در کوتاهترین زمان ممکن موشکها را روی چهار چرخهای مخصوص حمل بمب قرار دادند و برای نصب روی یک فروند بمبافکن سنگین B52 که روی باند پرواز منتظر بود به سوی سکوی نصب هدایت کردند.
موشکها در ظاهر همگی شبیه هم بودند. خدمه زمینی موشکهای خاکستری رنگ را زیر بالهای B52 نصب کردند. روی هر بال شش فروند موشک نصب شد. پس از پایان کار مسئول کنترل در حالی که فهرستی از تسلیحاتی که قرار بود از پایگاه خارج شوند را چک میکرد برگه خروج موشکها را که از مدل AMG129 بودند، امضا کرد.
">شیما خیری
مقدمه:
روز 29 آگوست و اندکی پس از ساعت 9 صبح بود که گروهی از پرسنل نیروی هوایی ارتش ایالات متحده وارد سنگری خاک گرفته در پایگاه هوایی میوت در داکوتای شمالی شدند. آنان دستور داشتند تعدادی موشک کروز قدیمی که کلاهکهایشان غیرفعال شده بود را به قبرستان تسلیحات ارسال کنند. آنان در کوتاهترین زمان ممکن موشکها را روی چهار چرخهای مخصوص حمل بمب قرار دادند و برای نصب روی یک فروند بمبافکن سنگین B52 که روی باند پرواز منتظر بود به سوی سکوی نصب هدایت کردند.
موشکها در ظاهر همگی شبیه هم بودند. خدمه زمینی موشکهای خاکستری رنگ را زیر بالهای B52 نصب کردند. روی هر بال شش فروند موشک نصب شد. پس از پایان کار مسئول کنترل در حالی که فهرستی از تسلیحاتی که قرار بود از پایگاه خارج شوند را چک میکرد برگه خروج موشکها را که از مدل AMG129 بودند، امضا کرد.
موضوعی که هیچ کس متوجه نشد آن که 6 فروند از موشکها حامل کلاهکهای هستهای بودند که هر یک از معادل 10 برابر قدرت بمبی که در پایان جنگ دوم جهانی در هیروشیما منفجر شد توان تخریبی داشتند. جزییات بعدی که مربوط به انتقال این موشک به فراسوی قلمرو و آمریکا و انتقال آنها به پایگاه هوایی لوئیزیانا بود و نزدیک به 36 ساعت طول کشید هنوز هم نامشخص است.
این اولین مورد پرواز بمبافکن حامل بمب اتمی بر فراز خاک ایالات متحده طی 40 سال گذشته بود. تنها پس از فرود آمدن این B52 بود که کارکنان پایگاه هوایی لوئیزیانا متوجه ماجرا شدند. موضوع به حدی اهمیت داشت که بلافاصله گزارشهایی برای رابرت گیتس، وزیر دفاع و جورجبوش، رئیسجمهور ارسال شد.
وقوع این حادثه موجب شد سوالات زیادی پیرامون امنیت زرادخانه هستهای ایالات متحده آن هم در زمانی که تمامی امکانات پنتاگون معطوف جنگ در عراق و افغانستان شده است، به وجود آید. سه هفته پس از آن که گزارشاتی پیرامون این حادثه به رسانهها درز کرد واشنگتنپست با انتشار گزارشی به این واقعیت اشاره کرد که 6 موشک حامل کلاهکهای هستهای بدون کسب هیچ گونه مجوز از مقامات ارشد ایالات متحده یا در نظر گرفتن تمهیدات امنیتی برای 24 ساعت در پایگاه هوایی لوئیزیانا در فضایی آزاد نگاهداری شده بود.
این ماجرا تهدیداتی چند بعدی را به تصویر میکشید. مساله فقط این نبود که کلاهکهای هستهای امکان داشت اشتباها و بر اثر ضربه فعال شوند بلکه احتمال به سرقت رفتن کلاهکها یا ایراد صدمه تعمدی به آنها که میتوانست موجب انتشار مواد رادیواکتیو آلاینده شود نیز وجود داشته است.
اشتباهاتی در سنگر
پایگاهی که بمبها از آن خارج شد یکی از دور افتادهترین پایگاههای هوایی ارتش ایالات متحده است. این پایگاه در منطقهای عاری از پوشش گیاهی و بسیار سرد در شمال آمریکا و در نزدیکی مرزهای کانادا قرار گرفته جایی که دمای هوا در زمستان گاه به 20 درجه زیر صفر میرسد.
کار روزانه کارکنان پایگاه عملیات نگاهداری 35 فروند B52H هشت موتوره غولپیکر را شامل میشود که جدیدترین آنها 45 سال پیش از خطوط مونتاژ خارج شدهاند.
علاوه بر آن نگهداری 150 فروند موشک قارهپیمایی که در سیلوهای زیرزمینی مناطق اطراف پایگاه آماده شلیک هستند از دیگر مسئولیتهای کارکنان پایگاه است. صدها موشک هستهای موشک هستهای کوچک از جمله موشکهای کروز حامل کلاهکهای هستهای نیز در سنگرهای زیرزمینی میوت ذخیره شده است.
در بین تسلیحات متعددی که در سنگرهای میوت نگهداری میشود موشکهای کروز AMG129 با قابلیت حمل کلاهک هستهای که از امکان نصب روی بمبافکنهای B52 برخوردار است، سلاحی شناخته شده و متعارف تلقی میشود. این موشک به دلیل شکل و طراحی منحصر به فرد براحتی از سایر مدلها قابل تشخیص است.
پاییز گذشته بود که دونالد رامسفلد، وزیر دفاع وقت ایالات متحده با امضای دستورالعملی فرمان خروج 400 فروند موشک AMG129 که بالای 17 سال عمر دارند را از فهرست سلاحهای عملیاتی ارتش صادر کرد. قرار بود پایگاههایی که این موشک را در اختیار دارند پس از جداسازی و غیرعملیاتی کردن کلاهک، موشکها را برای نابودی به پایگاه هوایی مارکزدیل واقع در نزدیکی شروپودی لوئیزیانا ارسال کنند.
ساعت 9 صبح 29 آگوست به وقت محلی بود که خدمه زمینی پایگاه میوت وارد منطقهای حفاظت شده در مرکز پایگاه شدند که سنگرهای نگهداری موشکهای کروز در آن قرار دارد. موشکهای 7 متری در کمتر از نیم ساعت روی تجهیزات پرتابی خاصی که زیر بالهای B52 نصب میشود، سوار شدند.
موشکهای AMG129 با حامل کلاهکهای W801 است که هر یک قدرتی در حدود 150 کیلو تن دارند (هر کیلو تن معادل قدرت انفجاری هزار تن TNT است). قرار بود کلاهکها از موشکها جدا شوند و جای آنها کلاهکهای فلزی تو خالی که وزنی معادل کلاهک اصلی دارند روی موشکها نصب شود تا امکان نصب درست موشکها روی بال هواپیما فراهم شود.
اشتباه مسئول کنترل موشکها به علاوه اهمال خدمه زمینی در خارج کردن کلاهکهای هستهای و جایگزینی آنها با کلاهکهای فلزی توخالی شکلگیری ماجرایی را رقم زد که میتوانست به بزرگترین فاجعه هستهای تاریخ تبدیل شود.
اگرچه B52 حامل این محموله از حوالی ظهر آماده پرواز به پایگاه لوئیزیانا بود عدم آمادگی پایگاه مقصد برای تحویل گرفتن محموله موجب شد پرواز این بمبافکن تا ساعت 10 ظهر روز بعد به تاخیر بیفتد.
وقتی بمبافکن حامل موشکها ساعت یازده و نیم روز بعد در پایگاه مارکزدیل به زمین نشست عملیات تخلیه موشکها قرار بود بلافاصله انجام شود اما این عملیات به دلیل نامعلومی تا ساعت 8 شب به تاخیر افتاد. با آغاز عملیات تخلیه موشکها بود که یکی از خدمه زمینی متوجه چیزی نامعمول در مورد موشکها شد و دقایقی بعد با حضور افسر ناظر در محل و تشخیص اشتباه صورت گرفته دستور حفاظت ویژه از موشکها صادر شد.
نیروی هوایی در ابتدا تصمیم گرفت با استناد به قانون منع انتشار اخبار مربوط به جابهجایی سلاحهای تاکتیکی از افشای این ماجرا خودداری کند اما درز اطلاعاتی در این رابطه به نشریه داخلی ارتش موجب شد رسانهها نیز از این اطلاع یابند. خبر مربوط به این ماجرا در شماره 5 سپتامبر نشریه داخلی ارتش منتشر شد و تنها یک روز بعد نیویورک تایمز اولین بار به آن اشاره کرد.