* تهران روزهای پرشکوه و حماسی کم نداشته است. روزهایی که مردم احساس کردهاند نیاز است به خیابان بیایند و با حضور خود نقشههای دشمن را نقش بر آب کرده و متوهّمان را از خواب بیدار کنند. اما آنچه امروز عصر در تهران رخ داد، چیزی فراتر از حماسههای ماندگار پیشین و در یک کلمه، یوماللهی بینظیر بود. مردمی که در یک دست قرآن به دست داشتند و در دست دیگر پرچم مقدّس کشور خود را، از هر کوی و برزن این شهر بزرگ، قطره قطره باریدند و در مرکز شهر سیل شدند، سیلی که غبارها را فرونشاند و دلها را آرام کرد.
این حضور تاریخی و حماسه محدود به پایتخت نبود و میلیونها تن از مردم نجیب و شریف ایران در صدها شهر کوچک و بزرگ دیگر نیز به میدان آمدند تا بگویند: «این صدای ملّت ایران است»، صدایی رسا که سه مخاطب داشت:
* مخاطب نخست تروریستهایی بودند که در چند روز گذشته با سوءاستفاده از فضای به وجود آمده و برخی تجمّعات در کشور، اعتراض را به آشوب تبدیل کردند و آشوب را به تروریسم کور؛ و در این میان چه جنایتها که نکردند. حماسه ۲۲ دی مردم ایران پیامی واضح و روشن به این تروریستهای داعشی داشت، حافظان امنیّت ملّت به پشتیبانی این ملّت شما را بر سر جای خود خواهند نشاند. ماهیّت این تروریستهای داخلی و همدستان خائن و خارجنشین آنها که درپی سوءاستفاده از مصائب و مشکلات تودههای مردم هستند، امروز بیش از همیشه آشکار شده است.
* مخاطب دوم این حماسه که مهمتر از دسته اول است، اربابان خارجی این تروریستها هستند. همان آمریکا و رژیم صهیونی که ۷ ماه پیش بیواسطه وارد میدان شدند و از ایران سیلی خوردند و این بار مزدوران خود را به میدان فرستادند تا طرحی دیگر دراندازند و به اهداف شوم خود ــ از تسلّط بر کشور و غارت منابع آن گرفته تا تکه تکه کردن آن ــ برسند. ملّت ایران به کارگردانان اصلی و خارجی این غائله فهماندند که علیرغم تمام اختلاف سلایق و گلایههای بحق، در معرکههای خطیر پای کار ایرانند و نه با تهدیدها مرعوب میشوند و نه با وعدههای خیالی، خام.
* و، اما سومین مخاطب این سیل خروشان ملّی، مسئولین کشور هستند. مسئولینی که در هر پست و مقامی، باید قدردان حضور دشمنشکن این ملّت شریف و بزرگ باشند و با مدیریّت عالمانه و کار جهادی، در خدمت به آنان و رفع مشکلاتشان بجد بکوشند.
حماسه ۲۲ دی شبیه عصای موسی کلیمالله بود که سحر ساحران را بلعید و فرعون و عمّالش را تا مرز جنون عصبانی خواهد کرد. حماسهای که تنها سه روز پس از این جمله رهبر معظّم انقلاب روی داد: «انشاءالله به زودیِ زود، خداوند احساس پیروزی را در دلهای همهی مردم ایران رواج بدهد.» ۱۴۰۴/۱۰/۱۹