عباس پازوکی abaspazooki@yahoo.Com
هر چند ممکن است عدهای میان طیفهای مختلف اصولگرایان تفاوت قائل باشند اما اگر بخواهیم عملکرد آنان را مورد ارزیابی قرار دهیم به یقین باید به گروههایی از اصولگرایان اشاره کنیم که عنان قدرت اجرایی و تقنینی را عملاً در دست داشتهاند.
این گروههای اصولگرا در طول سالهای گذشته ویژگی مشترکی داشتهاند که در طول حضورشان در حاکمیت به منصه ظهور رساندهاند. اشارهای به برخی از این ویژگیها خالی از لطف نیست:
1."بیاصول" بودن یکی از ویژگیهای اساسی گروههایی است که در این چند سال به نام اصولگرایی، کرسیهای قدرت را تصاحب کردهاند. این "بیاصول" بودن امروز مورد اعتراف و اعتراض برخی دیگر از گروههای اصولگرا که کمتر به بازی گرفته شدهاند نیز واقع شده است. لذا به نظر میرسد یکی از دلایل رویگردانی شدید افکار عمومی از اصولگرایان و ریزش روزافزون حامیان اندک آنان، این است که اصول مدون و تعریف شدهای ندارند. آنچه که برخی از اصولگرایان به عنوان اصول اساسی اصولگرایی تعریف میکنند نیز اصولی کلی است که شامل حال اکثر قریب به اتفاق گروههای سیاسی کشور حتی اصلاحطلبان نیز میشود. اعتقاد و التزام به نظام جمهوری اسلامی، قانون اساسی، رهبری و خط امام(ره)، مواردی است کلی که تقریباً اکثر اصولگرایان و اصلاحطلبان آنها را قبول دارند. لذا نمیتوانند به عنوان شاخصههای یک جریان سیاسی تعریف شوند.
بنابراین شاید شایسته باشد مردم ایران از نامزدهای مدعی اصولگرایی در انتخابات مجلس هشتم بپرسند، اصولگرایی یعنی چه؟ آیا آنان برنامهای برای اداره کشور دارند؟ آیا خودشان درباره مفهوم اصولگرایی به توافق رسیدهاند؟ یا اینکه اصولگرایی یک دکان است برای کسب پستهای مهم؟
2.ویژگی مهم دیگر اصولگرایان، "ناکارآمدی" است. این ناکارآمدی، هم در عمل برای مردم ایران به اثبات رسیده است و هم خود سران این جناح بدان اعتراف میکنند. سایت خبری الف که با مسئولیت احمد توکلی رئیس مرکز پژوهشهای مجلس منتشر میشود در این باره نوشته است: "نگاهی به عملکرد دو سال اخیر مجلس نشان میدهد، تلاش پرانگیزه ماههای اولیه مجلس هفتم در عملی کردن نهضت خدمترسانی به تدریج به فراموشی سپرده شده است. شاهد مثال روشن برای این مدعا، بینتیجه رها شدن برخی از مهمترین مصوبات مجلس هفتم برای عمل به وعدهها و گرهگشایی از مشکلات ملت است.
مصوبه "رفع موانع تولید و سرمایهگذاری" به دلیل همکاری نکردن دولت در تامین منابع مالی نسبتا اندک آن، به مجمع تشخیص مصلحت ارجاع شده و در کمیسیونهای آن جا خاک میخورد.
قانون "تسهیل ازدواج جوانان"، پس از گذشت 2 سال از تصویب نهایی، عملا روی زمین مانده و فقط بخشی از آن تحت عنوان تسهیلات صندوق مهر امام رضا(ع) در حال اجراست.
مصوبه "مدیریت خدمات کشوری" پس از ساعتها جلسه و نقض مکرر توافقات برای تصویب نهایی و اجرای آن، عملا به فراموشی سپرده شده و ظاهرا در مجلس دیگر کسی امیدی به احیا یا حوصله پیگری آن را ندارد.
طرح "حذف کنکور" با مقاومت بخشی از دولت متوقف مانده است.
مصوله "رسیدگی به اموال مسئولان نظام" پس از رد عجیب آن در شورای نگهبان به مجلس عودت شده و جنازه آن روی دست هیات رئیسه مانده است.
تبصره 13 بودجه" هم به دلیل اهمیت فوقالعاده و حساسیتهای حاشیهاش به شیشه عمر اصولگرایان مجلس و دولت تبدیل شده و در دستان لرزانی قرار گرفته است و اجرای آن هم حال و روز خوشی ندارد..."
این سایت، اصولگرایان را خسرالدنیا و الآخره نامیده است. هر چند چنین یادداشتهایی در آستانه انتخابات مجلس هشتم، فرافکنی محسوب میشود اما واقعیت این است که خود اصولگرایان نیز "ناکارآمدی" خود را پذیرفتهاند و تنها سعی میکنند گناه را به گردن یکدیگر بیندازند.
از این رو شاید مناسبتر باشد رسانههای اصولگرا به جای طراحی جنگ روانی علیه رقبای اصلاحطلب خود و علیه منتقدان دولت نهم و مجلس هفتم، به فکر چارهای باشند برای پاسخگویی نه چندان دور به ملت ایران. آنان باید پاسخ خیلی از پرسشهای مردم را بدهند. درباره افزایش کمرشکن تورم، درباره بحران مسکن، درباره معضلاتی چون بیکاری، افزایش سن ازدواج و...
امروز هیچ کس جز مدعیان اصولگرایی مسئول وضعیت فعلی نیست. درباره اینکه آیا این وضعیت مطلوب است یا ناراحتکننده هم نیازی به بحث نیست. کافی است اصولگرایان کافه را به هم نزنند و قواعد بازی را رعایت کنند تا ببینند در یک انتخابات سالم و رقابتی مردم به کدام گزینه رأی میدهند. بیتردید اگر در چنین انتخاباتی مردم مدعیان به اصولگرایی رأی دادند، میپذیریم که از این وضعیت راضی هستند و اصلاً مشکلی در زمینه مسکن، ازدواج، اشتغال، تورم، گرانی و... در کشور نیست و اگر مردم به گزینهای غیر از اصولگرایان حاکم فعلی رأی دادند باید پذیرفت مردم از آنان ناراضی هستند. هر چند مطمئنیم اگر قواعد بازی رعایت شود، ظرف چند ماه آینده خیلی از کسانی که آن طرف میز نشستهاند و به مردم فخر میفروشند باید بساطشان را جمع کنند و جای خود را به شایستههای اصلاحطلب بدهند.