انقلاب اسلامی با اسلحه آغاز نشد؛ با روشنگری امام و یارانش پیش رفت و سپس پیروز شد. امام خمینی از ابتدا با مبارزات مسلحانه و چریکبازی مخالف بود، چون میدانست خشونت پیش از آگاهی، مردم را هزینه میکند و عقل جمعی را میسوزاند. او نه قهرمان مسلح، بلکه ملت عاقل ساخت
در روایتی نورانی امام باقر علیهالسلام میگوید: «إِذَا قَامَ قَائِمُنَا، وَضَعَ اللّهُ يَدَهُ عَلى رُؤُوسِ الْعِبَادِ، فَجَمَعَ بِهَا عُقُولَهُمْ وَكَمَلَتْ بِهِ أَحْلامُهُمْ. وقتی قائم ما قیام کند، خداوند دستش را بر سر بندگان میگذارد، عقلهایشان را جمع میکند و خردهایشان کامل میشود.» این «وضع ید» الهی، اشاره به توجه و تدبیر خداوند به کانون فهم و اراده انسانهاست، نه لمس فیزیکی، و نشان میدهد که قدرت واقعی در عقل جمعی و حلم جامعه است.
بر این اساس، جنگ نرم تنها زمانی کار میکند که عقلها پراکنده، هیجانها مهار نشده و تشخیصها آشفته باشد. جامعهای که عقل جمعیاش سامان یافته، نه با شایعه میلغزد و نه با تحریک عصبانی میشود. به همین دلیل در منطق مهدوی، جنگ نرم از ریشه بیاثر است؛ نه بهخاطر نبود دشمن، بلکه بهخاطر نبود «مخاطب فریبپذیر».
این الگو به معنای نفی قاطعیت نیست. امام زمان(عج) اهل خشونت و خونریزی عمومی نیست، اما در برابر سران ظلم، توحش و جنایت، مماشات هم نمیکند. برخورد، محدود، هدفمند و متوجه سردمداران لجوج و اصلاحناپذیر است.
در طول تاریخ، اهل بیت با روشهای مختلف، عقل و حلم مردم را پرورش دادند: امام حسین(ع) با ایستادگی و شهادت، وجدان جمعی و مرز حق و باطل را نشان داد؛ امام صادق(ع) با شاگردان و حلقه معرفتی، فهم و استدلال مردم را رشد داد؛ امام رضا(ع) با مناظراتش، قدرت تحلیل جامعه را تقویت کرد؛ امام هادی(ع) با شبکه وکلا، دانش دینی و شبکههای اجتماعی هدایت را گسترده کرد ...
به بیان رهبری معظم، امیرالمؤمنین(ع) در تمامی نبردهای سخت شکست نخورد، اما جایی محدود شد که جنگ نرم پیش آمد؛ تبلیغات معاویه و تردید خواص، موفق شدند ذهنها را فریب دهند، و از این رو پیروزی نظامی علی علیهالسلام به نتیجه کامل سیاسی تبدیل نشد.
در طول تاریخ، اهل بیت با روشهای مختلف، عقل و حلم مردم را پرورش دادند: امام حسین(ع) با ایستادگی و شهادت، وجدان جمعی و مرز حق و باطل را نشان داد؛ امام صادق(ع) با شاگردان و حلقه معرفتی، فهم و استدلال مردم را رشد داد؛ امام رضا(ع) با مناظراتش، قدرت تحلیل جامعه را تقویت کرد؛ امام هادی(ع) با شبکه وکلا، دانش دینی و شبکههای اجتماعی هدایت را گسترده کرد ...
این منطق، در تاریخ معاصر ایران یکبار بهصورت عینی تمرین شد. انقلاب اسلامی ایران نمونهای تاریخی از همین منطق مهدوی بود؛ امام خمینی قبل از هر مقابله مسلحانه، روی روشنگری، آگاهی عمومی و رشد فهم مردم کار کرد و وقتی زمان مقابله رسید، ملت عاقل و بیدار پیروزی را با حداقل خشونت به دست آورد.
انقلاب اسلامی با اسلحه آغاز نشد؛ با روشنگری امام و یارانش پیش رفت و سپس پیروز شد. امام خمینی از ابتدا با مبارزات مسلحانه و چریکبازی مخالف بود، چون میدانست خشونت پیش از آگاهی، مردم را هزینه میکند و عقل جمعی را میسوزاند. او نه قهرمان مسلح، بلکه ملت عاقل ساخت.
این رشد و بصیرت ملت ایران در طول انقلاب بارها بروز داشت و موجب پیشبرد آرمانهای انقلاب شد.
اکنون، با تکمیل حجتها و پرورش عقل توسط اهل بیت و پیشینیان، امام زمان علیهالسلام حجت آخر است؛ دوران آزمایش گذشته، خداوند از طریق او دست خود را بر سر جامعه گذاشته و دوران رفاه، آزادی، عدالت و امنیت واقعی آغاز شده است، زیرا هرگونه حربه و فریب دشمن را ناکام میگذارد. ظهور امام زمان، نقطه تکمیل همه تلاشهای پیشینیان و تحقق وعدههای الهی است، جایی که نه تنها ابزار قدرت نظامی و خشونت بلکه جنگ نرم و تبلیغات دشمن، دیگر هیچ تأثیری بر جامعه نمیگذارد و جامعه آماده دریافت عدالت، آزادی و رفاه واقعی است.
مردم ایران در فرایند آمادهترین ملت برای دوران حکومت مهدوی هستند.