صیانت از کشور و تداوم نظام، تنها وظیفه نهادهای رسمی نیست، بلکه مسئولیتی ملی و جمعی است. مردم با حضور خود نشان دادند که نه تنها پای اصول ملی و ارزشهای جمهوری اسلامی ایستادهاند، بلکه آمادهاند هر تهدیدی را در کنار حکومت دفع کنند.
راهپیمایی چند ده میلیون نفری مردم ایران در ۲۲ بهمن ۱۴۰۴، فراتر از یک مراسم نمادین سالانه، نمادی آشکار از اراده ملی و انسجام اجتماعی بود. این حضور گسترده در شرایطی که کشور تحت فشارهای همهجانبه دشمنان داخلی و خارجی قرار دارد، پیامهای راهبردی مهمی به جهان و به حامیان و مخالفان ایران ارسال کرد.
در شرایطی که دشمنان مصمماند با اعمال فشار اقتصادی، جنگ رسانهای، تهدیدات امنیتی و تضعیف ظرفیتهای راهبردی، اراده عمومی را بشکنند و کشور را به تسلیم بکشانند، حضور میلیونی مردم نشان داد که اراده ملت ایران پایدار و شکستناپذیر است. این امر، به صورت مستقیم در بازدارندگی راهبردی ایران اثرگذار است، زیرا هر اقدام تهدیدآمیز علیه کشور، با مشاهده اتحاد و همبستگی ملی، هزینهبر و پرریسک میشود.
حضور ملی، ابزار بازدارندگی غیرنظامی اما قدرتمند است که میتواند قدرت تصمیمگیری دشمن را محدود کند.
پیام اصلی این حضور، قوتبخشی به جایگاه جمهوری اسلامی در عرصه بینالملل است. دشمنان ایران وقتی میبینند که مردم در شرایط دشوار و پس از موجهای اغتشاش، با حضوری گسترده از نظام حمایت میکنند، نه تنها محاسبات خود برای فشار و تحمیل خواستهها را دشوار میبینند، بلکه هر گونه اقدام عملی علیه کشور را با ریسک شکست و هزینه بالا مواجه ارزیابی میکنند. به بیان ساده، حضور ملی، ابزار بازدارندگی غیرنظامی اما قدرتمند است که میتواند قدرت تصمیمگیری دشمن را محدود کند.
این حضور همچنین پیام داخلی مهمی دارد؛ اینکه صیانت از کشور و تداوم نظام، تنها وظیفه نهادهای رسمی نیست، بلکه مسئولیتی ملی و جمعی است. مردم با حضور خود نشان دادند که نه تنها پای اصول ملی و ارزشهای جمهوری اسلامی ایستادهاند، بلکه آمادهاند هر تهدیدی را در کنار حکومت دفع کنند. این مشارکت، پیوند میان ملت و نظام را مستحکمتر و انسجام اجتماعی را تقویت میکند؛ همان انسجامی که از ارکان مهم بازدارندگی راهبردی در هر کشور است.
در سطح بینالمللی، پیام حضور میلیونی مردم روشن است؛ ایران کشوری متحد، پایدار و مقاوم است که هیچ تهدیدی نمیتواند اراده عمومی آن را تضعیف کند. این پیام به دشمنان داخلی و خارجی هشدار میدهد که تلاش برای تضعیف مردم، فروپاشی اجتماعی یا نابودی ظرفیتهای امنیتی و نظامی ایران، راهی به نتیجه نخواهد برد و هزینههای سنگینی خواهد داشت.
در نهایت، تجربه راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ نشان داد که بازدارندگی واقعی ایران نه فقط بر توان نظامی، بلکه بر اتحاد ملی، حضور فعال مردم و انسجام اجتماعی بنا شده است. هرگونه محاسبه دشمن برای فشار و سلطه، بدون در نظر گرفتن قدرت بازدارنده مردم، بیثمر و پرهزینه خواهد بود. این حضور میلیونی، سرمایهای استراتژیک است که میتواند در هر شرایطی، پایبندی ملت به استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی را به جهانیان نشان دهد و مسیر تداوم و امنیت کشور را تضمین کند.