ساعت از 14 گذشته و خیابانهای اطراف مصلا ترافیک متفاوتتری را نسبت به روزهای قبل تجربه میکند. قرار است تا دقایقی دیگر مراسم چهلم شهدا و جانباختگان اغتشاشات 17 و 18 دی در شبستان همین مصلا برگزار شود.
جمعیت کم کم در حالی که پرچم ایران بر دستانشان هست وارد میشوند. در بدو ورود تابلویی قرار داده شده تا حاضرین جملهای از حال و هوایشان در این مراسم بنویسند. جملات را مرور میکنم: «مرگ بر وطن فروش خائن»، «این همه لشگر آماده به عشق رهبر آمده»،«تا پای جان برای ایران» به چشم میخورد.
شبستان در حال پر شدن است و پرچمی غیر از ایران، در دست کسی دیده نمیشود. دخترهای جوان زیر لب همراه صدای محسن چاووشی که فضای شبستان را پر کرده، میخوانند: «کودک کشان ورطه نیست بزدل تر از شما چه کسیست؟»
خانواده شهدا اغلب تصویری از عزیزشان را به دست گرفتهاند. سمت خانمی میانسال میروم که تصویری از یک شهید در آغوش دارد: میگوید برادر و همسر من در هشت سال جنگ تحمیلی شهید شدند، امروز آمدم تا تسلی دل داغدار خانواده شهدایی باشم که 40 روز پیش عزیز خود را از دست دادند.
در همین حین بعد از تلاوت قرآن مراسم با پخش سرود ملی کشور آغاز میشود. همه ایستادهاند و پرچمها را با قوت تکان میدهند. شعارها آغاز میشود: مرگ بر اسرائیل و مرگ بر آمریکا سر داده میشود.
در ردیفهای ابتدایی خانم جوانی نظرم را جلب کرد. او بسیار جوان است و تصویر پسری نوجوان را در دست دارد. میپرسم نسبتش با این عکس چیست: با طمأنینه میگوید: «علیرضا پسرم هست. در محله اقدسیه از فوتبال بر میگشت که تیری به او شلیک شد و جانش را از دست داد.»
او میگوید: «این روزها شنیدهام که دشمنان میگویند خانواده جانباختگان به اجبار حکومت جلوی دوربین مینشینند، به آنها میگویم من خودم آن شب در زمان شلوغیها بیرون بودم و با چشم خودم دیدم که این جنایت جز از طرف دشمنان ایران رخ نداده است.»
مسئولان کشور یکی یکی وارد مراسم میشوند. اما عکسالعمل مردم هنگام حضور سردار اسماعیل قاآنی متفاوت است و انگار شور بیشتری به مراسم میدهد.
خانمی تصویر دانیال برکتی را در دست دارد. دانیال بسبجی و دانشجو بوده و او نیز توسط اغتشاشگران به شهادت رسیده است.
خانم دیگری که حجاب متفاوتی دارد میگوید: «این روزها عدهای خارج از کشور بیرون گود نشستند و جوانان داخل را تحریک به کشته شدن میکنند. دنیا ببیند، مردم واقعی ما همینها هستند که اینجا حضور دارند. اینکه بعضیها از مزدوری مثل ترامپ کمک میخواهند خیلی خنده دار است.
خانم دیگری نیز میگوید: به موساد و سازمان سیا که متوهمانه با سلاحهای کودک کش وارد کشور شدند میگویم: ما تا آخرین قطره خونه پای کشورمان و پشت رهبرمان خواهیم بود.
و بالاخره مراسم با همخوانی «از خون جوانان وطن لاله دمیده» تمام میشود.