*برای نخستین بار پس از جنگ جهانی دوم، پایگاههای آمریکا در سطحی گسترده و علنی هدف قرار گرفتهاند تا افول آمریکا سرعت بیشتری پیدا کند و از وجهه ابرقدرتی او کاسته شود.
*بعد از این، ملتهای آزاده جهان خواهند فهمید که به فرموده شهید سلامی، آمریکا یک غول با استخوانهای پوسیده است و میتوان او را به زمین زد.
* میزبانی از نیروهای آمریکا لزوماً به معنای افزایش امنیت نیست، بلکه میتواند آن کشورها را در معرض درگیری و ناامنی بیشتر قرار دهد. فرقی هم نمیکند که اکراین باشی یا امارات. در واقع امنیت، کالایی وارداتی نیست.
* توسعهای که پیوندی با استقلال و مقاومت نداشته باشد، بهجای پشتوانه امنیت، نقطه آسیبپذیری خواهد بود. آنچه به یک ملت وزن و اعتبار واقعی میبخشد، برجهای پر زرق و برق اقتصادی نیست، بلکه توان ایستادگی در برابر تهدیدات میباشد.
*نمونه اکراین را ببینیم که امنیت وارداتی، او را به زانو زدن و التماس کردن در برابر ترامپ و اروپا واداشته است. اما اینجا جوانهای این مملکت با دستان خود، تجهیزاتی ساختهاند که همهی غرب و ناتو را به التماس وا خواهند داشت.
*دولتهای عربی خواهند فهمید که توسعه پایدار بر بستر امنیتی که از بیرون تأمین شود شکل نمیگیرد، بلکه نیازمند اتکا به ظرفیتهای درونی و بومی است. پایگاههای امریکا حتی در برابر رژیم صهیونی هم برای قطر امنیت نیاورد. سال هاست که ایران بر امنیت منطقهای تاکید دارد نه حضور کشورهای بیگانه.