در آن زمان دست ایران خیلی خالی بود، آمریکا حتی حاضر نشده بود به نوکر و ژاندارم خودش در منطقه یعنی شاه، موشکهای دوربرد زمین به زمین بدهد! از همین روی ملت و نیروهای نظامی ایران تنها دندان بر جگر خشم میفشردند و از طریق جبههها میجنگیدند.
تا اینکه به همت برخی جوانان مخلص و با ایمان و دانشمند امثال شهید تهرانی مقدم و شهید حاجی زاده و ... و با خون دل خوردنهای بسیار (که شرح اندکی از آنها در سریال و فیلم "داستان بی پایان" به کارگردانی شهریار بحرانی و همچنین فیلم "خدای جنگ" ساخته حسین دارابی آمد) قادر به ساخت و پرتاب موشک شدند.
اولین موشکهای زمین به زمین که رزمندگان اسلام از طریق مهندسی معکوس نمونههای لیبیایی ساخته و در همین روزهای اسفند و در سال ۱۳۶۳ پرتاب کردند (به پالایشگاه کرکوک و بانک رافدین بغداد) به باور صدام نمینشست که ایران به چنین فنآوری دست پیدا کرده و تصور مینمود که انفجار درونی بوده، اما واقعیت که روشن شد، مقدار زیادی در توقف خباثتهای او و موشک باران مناطق مسکونی شهرهای ایران تاثیر گذارد.
حالا وقتی در اجتماعات شبانه مردمی در این روزهای جنگ با آمریکا و اسراییل، اخبار پاسخهای موشکی و پهپادی ایران به دشمنان غدار پخش شده و مردم با شعار و شادی از آن استقبال کرده و بر شور و شوقشان صدها برابر افزوده میشود که حضورشان در خیابانهای شهرها را موشکهای رزمندگان حمایت میکند، به یاد آن روزهای سخت میافتم.
روزهایی که در سالهای پس از دفاع مقدس با هدایت و ایستادگی امام شهیدمان آیت الله سید علی حسینی خامنهای بر پیشبرد علوم و فن آوریهای سخت افزاری و نرم افزاری در ابعاد مختلف به خصوص بعد دفاعی، به "امروز اقتدار" رسید تا به فرمایش همان امام شهید، هر کس و ناکسی نتواند ایران را تهدید کند و مورد حمله و تهاجم قرار دهد چراکه دیگر دوران بزن و در رویی تمام شده است.
امام شهید قدم به قدم و لحظه به لحظه با دانشمندان و جهادگران عرصه علم و فن آوری همراه و همگام بودند و آنها را از فراز باتلاقهای خودتحقیری و ضعف و ترس به دشتها و قلههای خوباوری و ایمان و اتکال به خداوند رساندند، گام به گام تشویقشان نموده و پشتیبانشان بودند. به طور مستقیم بر کارشان نظارت میکردند و با تمام توان سعی داشتند تا موانع را از سر راهشان بردارند؛ و نتیجه این شد کشوری که پیش از این سرانش بایستی برای هر امری از ارباب اجازه میگرفتند، اینک دو قدرت اتمی جهان، در برابرش عاجز شده و در آستانه زانو زدن هستند.