بحران در حزب کارگر بریتانیا

آرزو دیلمقانی
بحران در حزب کارگر بریتانیا ادامه دارد. محبوبیت این حزب روز به روز کاهش می‌یابد و احتمال اینکه در انتخابات آینده حزب کارگر صحنه سیاسی کشور را به حزب رقیب واگذار کند روز به روز افزایش می‌یابد. با وجود چنین شرایطی در بدنه حزب کارگر، گمانه‌زنی در خصوص تغییرات اساسی درون حزب افزایش یافت و احتمال برکناری گوردن براون، نخست‌وزیر بریتانیا، شدت گرفت. دیوید میلیبند، وزیر امور خارجه بریتانیا، که پیش از این از وی خواسته شده بود که در صورتی که گوردن براون نتواند نظر مساعد مقامات حزب کارگر را برای ادامه حضور خود به عنوان رهبر حزب کارگر جلب کند، وی جانشین او در این پست شود، اعلام کرد که این خبر شایعه‌ای بیش نیست و او همچنان از حضور گوردن براون به عنوان نخست‌وزیر حمایت می‌کند، دیوید ملیبند با تکذیب این خبر گفت که من 48 ساعت گذشته در جلسات متقاوت بودم. من به همراه کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه ایالات متحده، به نیویورک، کالیفرنیا و واشنگتن سفر کردم و فرصت دریافت چنین پیشنهادی را نداشتم. دیوید میلیبند تنها کسی نیست که از ادامه حضور گوردن براون در راس حزب کارگر حمایت می‌کند. آلن جانسون، وزیر بهداشت بریتانیا، نیز یکی از حامیان نخست وزیر است. وی در مصاحبه اخیر خود به عنوان یکی از اعضای کابینه اعلام کرد که هیچ تمایلی برای تغییرات اساسی در درون حزب کارگر وجود ندارد. وی همچنین اعلام کرد که گوردن براون یک سال پیش مهره‌ای بسیار قدرتمند بود و در حال حاضر نیز مهره قدرتمند حزب کارگر به شمار می‌رود. جانسون معتقد است که نخست‌وزیر چهره‌ای است که باید مورد احترام واقع بشود، نه اینکه دیگران او را دوست داشته باشند. وی گفت که من معتقدم که گوردن بروان قدرت و اراده خوبی برای مقابله با مشکلات را دارد. دیوید میلیبند با اشاره به این که چالش‌های به وجود آمده در حزب کارگر بیشتر شبیه به یک داستان تخیلی است تا واقعیت گوردن براون را بهترین گزینه برای نخست‌وزیری بریتانیا دانست. شرایط حزب کارگر از زمان روی کارآمدن گوردن براون تغییر کرده است. زمانی که گوردن براون ریاست این حزب را از دست تونی بلر گرفت. حزب کارگر محبوبیت زیادی در میان رای دهندگان داشت. به طوری که بسیاری بر این عقیده بودند که گوردن براون باید به اعلام انتخابات زود هنگام می‌تواند حضور حزب کارگر را در عرصه سیاسی بریتانیا تضمین کند. اما با گذشت زمان از محبوبیت حزب کارگر کاسته شد به طوری‌ که این حزب نتوانست در انتخابات محلی پیروز رقابت‌های انتخاباتی شود و شهردار لندن پس از هشت سال از کن لیوینگستون، یکی از اعضای حزب کارگر به بوریس جانسون، نامزد انتخابی حزب محافظه کار رسید. در پی اعلام نتایج این انتخابات که در تاریخ 2 می، گوردن براون اعلام کرد که حزب کارگر متحمل شکست سختی شده است. دیوید کامرون، رهبر حزب‌ محافظه‌کار نیز از فرصت به دست آمده استفاده کرد و اعلام کرد که نتایج به دست آمده نه تنها نشانه رای قاطع مردم علیه آقای براون و دولت او بلکه به منزله رای اعتماد به حزب محفاظه‌کار نیز است. روزنامه‌های بریتانیایی نیز با نشانه گرفتن انگشت ابهام به سوی نخست‌وزیر علت اصلی شکست‌های اخیر حزب کارگر را گوردن براون می‌دانند و معتقدند که این شکست در 40 سال اخیر بی‌سابقه بوده است. روزنامه‌های بریتانیایی دلیل اصلی عدم موفقیت حزب کارگر را نه تنها سیاست‌های غلط اقتصادی دولت خشکی و عبوص بودن براون، اعتمادبرانگیز نیست.
تحلیلگران سیاسی بر این عقیده‌اند که گوردن براون در حال حاضر آمادگی اجرای پرده آخر را ندارد و ماه سختی را پیش‌رو ‌خواهد داشت اما احتمال اینکه حزب کارگر بتواند صحنه را به نفع خود تغییر دهد نیز وجود دارد. در شرایطی که نفت بشکه‌ای 135 دلار می‌تواند بزرگترین ضرر را به اقتصاد کشوری مانند بریتانیا وارد کند گزینه بهتری برای جایگزینی گوردن براون وجود ندارد تا بتواند اقتصاد این کشور را دگرگون کند و محبوبیت بیشتری به دست آورد. هر چند شخصیت وی در مقایسه با تونی بلر بسیار متفاوت است و برخی معتقدند که حتی در مقابل سیاستمداران خارجی بی‌دست و پا و روستایی‌وار ظاهر می‌شود. مخالفان گوردن براون بر این باورند که سیاست بریتانیا روز‌های تیره‌ای را پیش‌رو خواهد داشت و شرایط در یک سال آینده بسیار پیچیده‌تر از امروز خواهد بود و بهترین راه‌ حل استعفای گوردن براون است و وی باید بپذیرد که دیگر نمی‌توان مثل سال‌های‌97-1994‌بی‌پروا عمل کرد. این در حالی است که به نظر نمی‌رسد که گوردن قصد چنین اقدامی را داشته باشد. این روزها بریتانیا صحنه رقابت‌های سیاسی بین دو حزب کارگر و محافظه‌کار است. حزب محافظه‌کار جایگاه تازه‌ای در میان رای‌دهندگان بریتانیایی پیدا کرده است. گوردن براون در مقابل حزبی قرار دارد که به شدت برای به دست آوردن اعتماد رای‌دهندگان مبارزه می‌کند. کامرون می‌داند که چالش‌های موجود همچنان حزب وی را تهدید می‌کند. در نظرسنجی‌های سال گذشته در خصوص محبوبیت دو رهبر حزب براون وی را در ورطه سقوط از جایگاه ریاست قرار داده بود. در شرایط موجود، حزب کارگر به جای آنکه به این دو سال به عنوان سکوی پرتابی به سمت انتخابات سال ‌2010 استفاده کند باید از این دو سال به عنوان تنها شانس برای ایجاد تغییرات اساسی در بریتانیا استفاده کند.