اپ تحلیل >>  تحلیل >> خبر ویژه
تاریخ انتشار : ۲۱ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۲:۱۲  ، 
شناسه خبر : ۳۹۲۴۱۰
تجربه سال‌های گذشته نشان داده که جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با چنین وضعیتی، مسیر خود را با دقت و بدون تحت تأثیر قرار گرفتن از بازی‌های روانی دشمن ادامه داده است. دیپلماسی کشور در حالی پیش می‌رود که خطوط قرمز مشخصی از جمله آتش‌بس در تمام جبهه‌ها و آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده، همچنان پابرجاست. تیم مذاکره‌کننده با درک کامل از رفتارهای نتانیاهو، تلاش می‌کند تا توافق احتمالی را در مسیری پیش ببرد که کمترین آسیب را از اقدامات خرابکارانه احتمالی ببیند.
پایگاه بصیرت / حسین نجفی

نخست‌وزیر رژیم صهیونی که از سوی دیوان کیفری بین‌المللی تحت تعقیب است و انزوای سیاسی در داخل و خارج او را در تنگنا قرار داده، هرگونه توافق دیپلماتیک بین تهران و واشنگتن را تهدیدی مستقیم برای بقای خود می‌بیند. حتی رسانه‌های عبری اذعان دارند که یک توافق احتمالی، ماهیت جنگ‌افروزانه و بی‌هدف نتانیاهو را افشا کرده و نشان خواهد داد که این جنگ نه تنها بدون دستاورد بوده، بلکه به بن‌بست کامل رسیده است.

به همین دلیل نتانیاهو با آگاهی از اینکه در صورت حصول توافق، عملاً از معادله حذف خواهد شد، تمام توان خود را برای خرابکاری و سنگ‌اندازی به کار گرفته است. سفرهای فوری او به واشنگتن و تلاش برای تحمیل شروط ناممکن به آمریکایی‌ها، نشانه روشنی از وضعیت شکننده اوست. او می‌داند که هرگونه توافق بین تهران و واشنگتن، روایت او از جنگ را بی‌اعتبار می‌کند.

البته تجربه سال‌های گذشته نشان داده که جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با چنین وضعیتی، مسیر خود را با دقت و بدون تحت تأثیر قرار گرفتن از بازی‌های روانی دشمن ادامه داده است. دیپلماسی کشور در حالی پیش می‌رود که خطوط قرمز مشخصی از جمله آتش‌بس در تمام جبهه‌ها و آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده، همچنان پابرجاست. تیم مذاکره‌کننده با درک کامل از رفتارهای نتانیاهو، تلاش می‌کند تا توافق احتمالی را در مسیری پیش ببرد که کمترین آسیب را از اقدامات خرابکارانه احتمالی ببیند.

واقعیت میدانی امروز این است که ایران با تکیه بر توان بازدارندگی خود، جایگاه تثبیت‌شده‌ای در معادلات منطقه دارد. نتانیاهو و متحدانش به خوبی می‌دانند که گزینه‌های نظامی آنچنان که تصور می‌کردند، کارآمد نیست و فشارها نیز نتوانسته ایران را وادار به عقب‌نشینی کند. در چنین شرایطی، تلاش نتانیاهو برای حفظ بقای سیاسی خود، نباید به چشم یک تهدید جدید دیده شود، بلکه باید به عنوان آخرین دست و پا زدن یک بازیگر ضعیف‌شده تحلیل گردد.