اسرائیل میگوید حمله زمینی این رژیم به لبنان نوعی دفاع از خود در برابر تهدید حزبالله است و قصد دارد در ادامه این حمله، نوعی منطقه حایل امنیتی در مرز ایجاد کند. اما با گسترده شدن برنامه و هدف نظامیان اسرائیلی در تبدیل کردن باریکهای از منطقه حایل به منطقهای چندین کیلومتری در عمق خاک لبنان و گسترده شدن آن به رود لیتانی در لبنان، انگیزههای حقیقی اسرائیل در حال آشکار شدن است.
هدف از این حمله نظامی ضمیمه کردن بخشی از لبنان به بهانه ایجاد منطقه حائل است.
بعد از جنگ شش روزه، اسرائیل مزارع شبعا را به خاک خود ضمیمه کرد. البته دولت لبنان همچنان تاکید دارد که این منطقه ۲۵ کیلومتری بخشی از خاک لبنان است. اکنون ارتش اسرائیل در حال وارد شدن به منطقه رودخانه لیتانی در جنوب به بهانه اشغال موقت است.
نظامیان اسرائیلی میگویند قصد ندارند بیش از ۷۰ کیلومتر در شمال مرز وارد شوند. اما همین مقدار پیشروی هم تلآویو را در موضع کنترل هدایت رود لیتانی قرار میدهد. این رویای قدیمی اسرائیلیهاست و وایزمن در سال ۱۹۱۹ گفته بود «این رود برای آینده وطن یهود، حیاتی است».
دسترسی به رود لیتانی به معنای افزایش سالانه منابع آبی اسرائیل به میزان ۸۰۰ میلیون متر مکعب است. در این شرایط اسرائیل در موقعیت معامله با سوریه بر سر بلندیهای جولان قرار میگیرد.
اسرائیل اعلامیههایی را در سراسر جنوب لبنان پخش کرده و در آن به غیرنظامیان هشدار داده است که منطقه را ترک کنند؛ چرا که در غیر این صورت مسئولیت جانشان با خودشان است. به این ترتیب، عملیات اسرائیل مهاجرت دسته جمعی را به همراه خواهد داشت.
در این شرایط، پرسش جدی آن است که آیا جامعه جهانی چنین تغییر نقشهای را از سوی اسرائیل میپذیرد؟ تمایلات ژئواستراتژیک و نیاز اسرائیل به آب جنوب لبنان در کنار سکوت پیچیده آمریکا در مقابل اقدامات اشغالگرانه اسرائیل حکایت از آن دارد که تلآویو میتواند علیرغم انتقادهای بینالمللی، منطقه ای از جنوب لبنان را به خاک خود ضمیمه کند. پیشروی نیروهای اسرائیلی در منطقه لیتانی به شکل حضور مستقیم نیرو نیست. نیروهای زمینی اکنون فاصله زیادی از رود لیتانی دارند و از سه جبهه در غرب، مرکز و شرق در حال پیشروی هستند.
در منطقه مرکزی نیروها باید کنترل روستاهای یارون و رومای در جنوب بنت جبیل را به دست بگیرند؛ در شرق هم باید چند روستا را پشت سر بگذارند. در بخش غربی هم نیروهای اسرائیلی بعد از یارین و آلاما چاب پیشروی میکنند.
عملیات نیروهای اسرائیلی با مقاومت حزبالله به کندی پیش میرود. برای دسترسی به لیتانی، اسرائیلیها باید ۲۵ کیلومتر را پاکسازی کنند. بعضی پیشبینیها حاکی از آن است که این عملیات تا چند روز دیگر طول میکشد. این مدت همان فرصتی است که وزیر دفاع اسرائیل از کاندولیزا رایس برای پایان دادن به جنگ خواسته است. این عملیات با دشواریهای جدی روبهروست؛ اول این که حزبالله فعلاً عملیات خود را متوقف کرده تا اسرائیل درباره گام بعدی این جنبش به تردید بیفتد. اکنون اسرائیل نمیتواند به روشنی بگوید چه تعداد موشک و چه میزان تسلیحات برای حزبالله باقی مانده است؛ با وجود این حزبالله هنوز قدرت خود را حفظ کرده است. حتی وقتی اسرائیل به لیتانی برسد، شرایط برای نظامیان این رژیم بسیار دشوارتر و خطرناکتر از قبل خواهد بود.
اگر چنین شود، روند شرایط را باید این گونه تعریف کرد: اسرائیل عمداً حزبالله را تحریک کرده تا وارد عمل شود. چنین دامپراکنی از سوی اسرائیل در فضای خلأ استراتژیک صورت نمیگیرد.
اسرائیلیها از همان ابتدا ادای مبارزان بیمیل و اجبار شده را درآوردند و با تأخیر نیروهایشان را وادار جنوب لبنان کردند.
اسرائیل اکنون برای تحقق آنچه سالها امثال گورین و هرتزل آرزویش را داشتند، توجیه امنیتی دارد.