تالیف و ترجمه: ارشاد علیجانی
«گاهی در مسیر سرگذشت انسان لازم میشود، تا انسان از یوغ تبعیت قدرتهای زمینی که تا اکنون زندگی، بر گردهاش بوده رها شود و به سوی برابری و استقلال که قانون طبیعت و سنت خداوندگار طبیعت است رهسپار گردد، این درست زمانی است که خداوند انسان را محق به برابری و استقلال مییابد.»۱
چهار سال و چند روز از زمانی که اعلامیه استقلال آمریکا نوشته شد و ایالات متحده آمریکا توانست استقلال خود را از چنگ سیاستمداران انگلیسی برباید گذشته بود و باید نمایندگانی از ۵۵ ایالت آمریکا در فیلادلفیا جمع شوند تا پیمان نامهای بنویسند تا سرلوحهای باشد و میثاق نامهای ملی برای آمریکای فردا تا دنیای جدیدی بسازند.
در واقع کلیات قانون اساسی آمریکا پیش از شکست انگلیس از سربازان استقلالطلب در یورک تاون در سال ۱۷۸۱ طراحی و تصویب شده بود.قانونی که میبایست دلنگرانیهای یک ملت را تا پایان تاریخ در خود حفظ میکرد. (ملتی که خود از کلنیهای دیگری ساخته شده بود که شاید مهمترین آنها بریتانیاییها، آلمانیها، یهودیها و ساکنان کشورهای شرق اروپا و سیاهان باشند.) «هرچند که اکثر آمریکائیان تا امروز نیز هویت خود را بیشتر با مذهب و رنگ و پوست و سرزمینی که از آنجا به آمریکا مهاجرت کردهاند یا ایالتی که در آن زندگی میکنند و حتی فانتزیهای شخصی خود تعریف میکنند تا آمریکایی بودن خود.»۲
روزی که آن ۵۴ مرد در کنار هم جمع شدند ۲۵ مه ۱۷۸۷ بود. کنگره، دولت مرکزی، وزارت امورخارجه و دیگر بنیانهای حکومتی رنگی واقعی به خود گرفتند، ولی قدرت آنها به این دلیل که کنگره هیچ قدرتی برای وادار کردن ایالتها به اجرای دستورهایش مبنی بر جذب سرباز یا اخذ پول نداشت به شدت محدود بود و به نوعی حالت صوری داشتند. در واقع از سال ۱۸۷۶ سیاستمداران آمریکایی به این نتیجه رسیدند که اگر هر چه زودتر تغییراتی در پیمان نامه (قانون اساسی) ایجاد نکنند و یا به کلی آن را تغییر ندهند باید اتحاد ایالتهای آمریکا را از دست رفته بدانند. و اینگونه بود که در ۲۵ مه ۱۷۸۷ نمایندگانی از ایالتهای مختلف آمریکا در مجلس ایالت پنسیلوانیا در فلوریدا، در ساختمانی که امروزه به یادبود استقلال آمریکا بدل شده است دور هم جمع شدند تا قانون اساسی آمریکا دوباره به تصویب برسد. البته لازم به ذکر است که از رودآیلند در این مراسم نمایندهای شرکت نکرد.
نکته جالب اینکه مجلس تشکیل شده از نمایندگان ایالتهای مختلف با رد تمامی پیشنویسهای قبلی اقدام به طراحی سازوکار جدیدی برای دولت آمریکا کرد.
در نهایت نیز قهرمان جنگ استقلال، جورج واشینگتن که به نمایندگی از مردم ویرجینیا در آن مجلس شرکت کرده بود به مقام ریاست جمهوری انتخاب شد.
در طول سه ماه بحث و گفتوگوها سیستم فدرالیسم برای اداره آمریکا طراحی و انتخاب شد، تا حدی که جزئیات دیگری از جمله تعداد نمایندگان هر ایالت مشخص شد که مبنای آن تعداد سکنه هر ایالت بود. این مسئله مورد اعتراض ایالتهای کوچکتر واقع شد که خواهان تعداد نمایندگان مساوی با دیگر ایالتها بودند.
در نهایت تصمیم بر این شد که مقیاس نمایندگان هر ایالت در کنگره بر مبنای جمعیت باشد ولی تمامی ایالتها در مجلس سنا از نمایندگان مساوی برخوردار باشند.
از دیگر مصوبات بحثهای سه ماهه، میتوان به طرح برخی کلیات قضایی نیز اشاره کرد.
در نهایت پس از گذشت سه ماه در ۱۷ سپتامبر ۱۷۸۷ قانون اساسی آمریکا با امضای ۳۸ نماینده از ۴۰ نماینده به تصویب رسید ولی طبق قانون تا زمانی که ۹ ایالت از ۱۴ ایالت دیگر آن را تائید نمیکردند اجرای آن الزامآور نبود. در روز ۷ دسامبر پنج ایالت دیلیور، پنسیلوانیا، نیوجرسی، جورجیا و کانکتیکات فوراً به قانون اساسی آمریکا رای مثبت دادند ولی در هر حال دیگر ایالتها همچنان با قانون اساسی پیشنهادی مخالف بودند که سرآمد تمامی آنها ایالت ماساچوست بود که مواردی چون مقامات انتصابی و کمبود مصونیتهای سیاسی، حقوق اساسی و آزادی فعالیتهای سیاسی، همچون سخنرانی، مذهب و نشریات مورد اعتراض آنها بود.
در فوریه همان سال قانون اساسی تا حدی مورد تغییر قرار گرفت که نمایندگان دیگر ایالتها به خصوص ایالت ماساچوست آن را تائید و امضا کنند.
بعد از تائید قانون اساسی توسط نمایندگان ایالتها حالا نوبت به مردم آمریکا رسیده بود تا برای اولین بار در بازی دموکراسی شرکت کنند.
و اینگونه بود که برای بار نخست در طول تاریخ، مردم ایالات متحده آمریکا روز ۴ مارس سال ۱۷۸۹ زیر یک پرچم و تحت نظر دولتی مرکزی، نه به نام ملکه انگلیس زیستن را، تجربه کردند.
در ۲۵ سپتامبر سال ۱۷۸۹ اولین کنگره آمریکا آغاز به کار کرد.
در نوامبر سال ۱۷۸۹ کالیفرنیای شمالی دوازدهمین ایالت از ۱۴ ایالت باقی مانده بود که قانون اساسی آمریکا را پذیرفت ولی تا پایان ماه مه سال ۱۷۹۰ همچنان رودآیلند با ابراز مخالفت خود با مسائلی چون پول واحد و قوانین بردهداری از تائید قانون اساسی خودداری میکرد تا اینکه دولت مرکزی با تهدید به قطع ارتباط اقتصادی سیاستمداران رودآیلندی را مجبور به رایگیری عمومی کرد و این کلنی نیز به عنوان آخرین کلنی عمده، قانون اساسی آمریکا را پذیرفت و تحت فرمان حکومت مرکزی درآمد تا قانون اساسی آمریکا قدیمیترین قانون اساسی نوشته شده و در حال اجرای تاریخ بشر باشد.