«عمروموسى» در سال ۱۹۳۶ و در مصر زاده شد. تحصیلات عالى خود را در دانشگاه قاهره به پایان رساند و در سال ۱۹۵۸ وکیل شد. در همین سال بود که به وزارت امور خارجه مصر پیوست و توانست موفقیت هاى چشمگیرى به دست آورد.
عمروموسى مشاغل و پست هاى متفاوتى را در وزارت خارجه مصر تجربه کرد. او مدت ۳ سال به عنوان مشاور وزیر خدمت کرد. همچنین موسى در مقام سفیر، نمایندگى مصر را در کشورها و سازمانهاى مختلف برعهده داشته که از جمله این کشورها مى توان هند را نام برد.
دهه ۹۰ میلادى ، اوج درخشش موسى در صحنه دیپلماسى مصر و جهان عرب بود. او ابتدا در سالهاى آغازین این دهه، سفیر و نماینده دائم کشورش در سازمان ملل متحد شد. سپس در سال ،۱۹۹۱ به سمت وزیر امور خارجه مصر منصوب شد و عملاً سکان هدایت سیاست خارجى کشورش را به دست گرفت.
عمروموسى ۱۰سال وزیر خارجه مصر باقى ماند. در طول این مدت، انتقادهاى (نسبتاً) آشکار او از سیاستهاى واشنگتن در برابر اعراب و جانبدارى آمریکا از اسرائیل، نگاهها را متوجه موسى ساخت. او معتقد بود در مناقشه اسرائیل و فلسطینیان، ایالات متحده بیش از اندازه رژیم صهیونیستى را حمایت کرده و حقوق فلسطینیان را نادیده مى گیرد. حتى عده اى از کارشناسان معتقدند دیدگاههاى موسى در قبال آمریکا، باعث شد حسنى مبارک، رئیس جمهورى مصر ترجیح داد شخصى دیگر به غیراز عمروموسى، مسؤولیت وزارت خارجه دولتش را در اختیار گیرد!
به هرصورت در سال ،۲۰۰۱ عمروموسى پس از ترک دستگاه دیپلماسى مصر، به دبیرکلى اتحادیه عرب منصوب شد و تا به امروز نیز دراین مقام باقى است. وقایع مختلفى طى این سالها براى او و اتحادیه اش به وقوع پیوسته است: ازجنگ آمریکا علیه عراق در سال ۲۰۰۳ تا پرونده هسته اى ایران. البته باید اشاره داشت اظهارنظرهاى عمروموسى درباره پرونده هسته اى ایران (که موارد معدودى صورت گرفت) ، اغلب به سود جمهورى اسلامى ایران بوده است؛ بویژه آنجا که اعلام داشت: «تهدید هسته اى خاورمیانه ، اسرائیل است نه ایران».
در انتخابات ریاست جمهورى سال ۲۰۰۵ مصر که براى نخستین بار ، کاندیداهاى دیگرى غیراز حسنى مبارک نیز امکان حضور داشتند، عده اى از طرفداران موسى سعى داشتند بامتقاعدساختن او به شرکت در انتخابات ، زمینه رقابتش را با «مبارک» فراهم کنند. دعوتى که هرگز پاسخى (مثبت یا منفى) از سوى موسى در پى نداشت.