پژمان کریمی
گروه سیاسی
اگر روزی «آلکاتراز» آمریکا و سپس ابوغریب در ردیف مخوف ترین زندان های جهان به شمار می آمدند اینک اما نام پادگان «اشرف» را نیز باید به فهرست زندانی با رویدادهای دهشتناک افزود.
اطلاعات رسیده از پادگان اشرف واقع در شمال شرقی بغداد حاکی از آن است که چیزی حول و حوش 2800 نفر در این مقر اصلی گروهک مجاهدین خلق ایران موسوم و مشهور به منافقین سکونت دارند.
«بن بست ایدئولوژیک»، «فساد و دیکتاتوری سران نفاق»، «جنایت محوری و خودفروختگی» و «نومیدی از قدرت گیری»، دلایل عمده ای است که موجب شده است سازمان منافقین با بحران بزرگی به نام «ریزش» مواجه شود.
در این میان سران سازمان به منظور مهار «ریزش» یک راه چاره بیشتر ندیدند: ایجاد محدودیت برای اعضا، اختناق و حاکم کردن هوای وحشت! راه چاره ای که موجب شده است اشرف زندان و شکنجه گاه سیاهی برای بریده ها و منتقدان سازمان باشد. «مرضیه قرصی» یکی از بریده های منافقین است که با ده سال سابقه عضویت در سازمان به ایران فرار کرده است.
به گزارش خبرگزاری فارس، وی در همایشی در اصفهان خبر داد که سازمان منافقین برای جلوگیری از ریزش، زنان بریده را تهدید به زندانی شدن در ابوغریب می کند. وی طلاق های اجباری، جدا کردن مادر از فرزند، جدا کردن زن از همسر و حتی جدا کردن خواهران از یکدیگر را از تکنیک های منافقین برای نابودی عاطفه در اعضا و پایبند کردن آنها به راه مبارزه با نظام دینی برشمرد. تکنیک هایی که برای یک یک فرد به مثابه شکنجه ای دردناک است.
اما این همه واقعیت اشرف نیست. در این پادگان تردید نسبت به چرایی مبارزه و انتقاد از فرماندهان به شدیدترین وجهی پاسخ داده میشود.
برخی بریدهها در اعترافاتشان گفته اند که در اشرف هر عضو وظیفه دارد با خشونت با منتقدین و بریده ها برخورد کند.
محمود حسینی یکی از جداشدگان از منافقین در گفتگو با ارگان رسانه ای انجمن نجات تاکید کرده است: «در ارتش تروریستی مجاهدین شکنجه حرف اول را میزند.»
او شکنجه روحی و روانی را یکی از انواع شکنجه های مرسوم در اشرف معرفی میکند.
سران نفاق چنان از آینده بدنه تشکیلاتی خود بیمناک اند که اعدام را نیز مجازاتی برای بریده های مصر به جدایی از سازمان مقرر کرده اند. شکنجه گران اشرف همه اجازه دارند تا بریده ها را در صورت اعتراف نکردن به جاسوسی برای نظام جمهوری اسلامی، تا نقطه مرگ شکنجه کنند.
فردی به نام «منصور تنهایی» در سایتی اینترنتی نام چند عضو بریده از منافقین همچون «قربان علی ترابی» و «پرویز احمدی» را طرح می کند که زیر شکنجه کشته شدند.
1) یکی دیگر از شکنجه های رایج در اشرف ایزوله کردن اعضا نسبت به ارتباط با خارج از پایگاه و وسایل ارتباط جمعی است.
فریده صدری شنبه در همایش «نقش زن در آئین رجوی» با بیان اینکه طی 14 سال به عنوان ناظر بر نوشته های اعضای سازمان فعالیت می کردم، گفت: «هیچ گاه اجازه اینکه نامه های این اعضا به خانواده های آنها برسد، از سوی رهبران این گروه صادر نشد.»
در کنار او حورا شالچی عضو سابق منافقین هم گفت: سازمان مجاهدین خلق همواره وسایل ارتباط جمعی و ابزار اطلاع رسانی را از اعضای سازمان دریغ می کند. این گونه که پیداست سران منافقین به دلیل ضعف ایدئولوژی تشکیلاتی، کم سوادی اعضا و قدرت استدلال رسانه ای جمهوری اسلامی از مواجهه اعضای خود با رسانههای ایران بیمناک بودهاند.
با وجود تبدیل اشرف به زندان و شکنجه گاه انگیزه بالایی برای خروج علیه سازمان منافقین در داخل این فرقه نفاق وجود دارد.
سیامک حاتمی از اعضای سابق سازمان خرداد ماه سال جاری در گفتگو با مهر گفت که دست کم بیش از 50 درصد نیروها دیگر انگیزه ای برای ماندن در اشرف ندارند.
منافقین یک گروهک مسلح مخالف نظام جمهوری اسلامی است که اینک عملا بحران فروپاشی خود را مایوسانه به نگاه ایستاده است.
به تازگی پایگاه عراقی نهرین نت از توافق مقامات اردن و عربستان برای همکاری با منافقین به سفارش سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا خبر داد.
آیا روی آوردن دشمنان نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران به گروهکی در معرض فروپاشی، اوج ناتوانی در برابر تهران و کم وزنی نیروهای مخالفان داخلی نظام جمهوری اسلامی ایران تلقی نمیشود؟