مهدی مروتی
جان فوربس کری متولد 11 دسامبر 1943، سناتور دموکرات ایالت ماساچوست در مجلس سنای آمریکا است. در تاریخ 29 ژوئیه 2004 او رسما به عنوان نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری سال 2004 معرفی شد.
وی در سال 1984 در انتخابات مجلس سنا شرکت کرد و توانست به جای سناتور بازنشسته پل سونگاس به نمایندگی ایالت ماساچوست وارد سنا شود. وی در طول 20 سال حضور در سنا 3 بار در سالهای 1990 و 1996 و 2002 از نو از سوی مردم ماساچوست برگزیده شده است.
سناتور کری در فوریه 2003 با ثبتنام در کمیسیون انتخابات آمریکا فعالیت ستاد انتخاباتی خود را آغاز و اجازه دریافت کمکهای مالی پیدا کرد. در فوریه 2004 با آغاز انتخابات مقدماتی حزب دموکرات برخلاف انتظار همگان با برنده شدن در 46 مرحله از 50 مرحله با اکثریت قاطع به عنوان نامزد حزب دموکرات برگزیده شد.
در ژوئیه 2004 نیز با انتخاب سناتور جان ادواردز رقیب سابق انتخاباتیاش، به عنوان نامزد پست معاونت رئیسجمهور، فصل تازهای از فعالیتهای انتخاباتیاش را گشود.
اما چرا تیم دو نفره کری- ادواردز نتوانست در انتخابات سال 2004 به موفقیت برسد؟ هر چند دروغهای انتخاباتی بوش و چنی و وعدههای فریبنده آنها در جریان مبارزات انتخاباتی سال 2004 تاثیر مستقیمی در شکست دموکراتها داشت، اما نمیتوان از نقش جان کری و ادواردز در این راستا چشمپوشی نمود.
ادواردز، معاون جان کری یکی از حامیان اولیه جنگ عراق بود. در سال 2004 میلادی ملت آمریکا در انتظار دموکراتهایی بودند که به صورت قاطعانه و مستند جنگ عراق را به چالش بکشند. اما این کار از عهده کری و معاونش خارج بود. نامزد حزب دموکرات در انتخابات سال 2004 در نهایت نتوانست استراتژیهای خود در عراق را به صورتی آشکار تبیین نماید. از سوی دیگر، کری سعی داشت با مورد انتقاد قرار دادن سیاستهای اقتصادی بوش پسر، بخت خود را جهت پیروزی در انتخابات افزایش دهد. اما این تلاش کری و ادواردز نیز ناکام ماند، زیرا انتقادات آنها از سیستم اقتصادی آمریکا واقعبینانه و بنیادی نبود.
در کل پس از پایان مبارزات انتخاباتی بوش و کری، مردم آمریکا دریافتند که دموکراتها علیرغم مخالفتها با بوش پسر، برنامه منظمی جهت اداره کشور ندارند.
یکی دیگر از نقاط آسیب جان کری در جریان برگزاری انتخابات سال 2004 میلادی، عدم هماهنگی دموکراتها در انتخابات بود. افرادی مانند هوارددین و وسلی کلارک به شدت از شکست خود در برابر جان کری عصبانی بودند، هر چند که سعی کردند این عصبانیت را کتمان نمایند. افرادی مانند مادلین آلبرایت، بیل کلینتون، برژینسکی، جیمی کارتر و الگور به عنوان افراد شناخته شده حزب دموکرات حمایت کامل و همه جانبهای از کری به عمل نیاورده و وی را در مبارزات انتخاباتی به نحو مطلوب مکفی یاری نکردند. این در حالی بود که در سال 2004 میلادی، جمهوریخواهان سنتی و افراطی با یکدیگر متحد بوده و به صورتی یکپارچه از بوش پسر حمایت میکردند. اگر چنین یکپارچگی در میان اعضای حزب دموکرات وجود داشت نتایج انتخابات به گونهای متفاوت رقم میخورد.
در نهایت اینکه کری در نهایت از بیبرنامگی خود و ادواردز ضربه سختی را دریافت کرد. عدم شفاف بودن سیاستهای نامزد حزب دموکرات سبب گرایش مجدد شهروندان آمریکایی به حزب جمهوریخواه شد. گرایشی که بعدها به نفرت تبدیل شد، چنانچه مطابق آخرین نظرسنجیها بوش به عنوان بدترین رئیسجمهور تاریخ ایالات متحده آمریکا شناخته شده است.