انتخابات پارلمانی غیررقابتی

روس‌ها در دوره پس از شوروی در پنجمین انتخابات پارلمانی این کشور امروز در پای صندوق‌های رای حاضر خواهند شد. کرملین این مسابقه را سندی بر بلوغ سیاسی روسیه خوانده اما منتقدان عنوان می‌کنند این امر به عقب‌نشینی مداوم ولادیمیر پوتین از اصلاحات دموکراتیک سرعت می‌بخشد. به گزارش ایسنا، خبرگزاری آسوشیتدپرس در گزارشی در این باره نوشت:‌ انتظار می‌رود که این انتخابات تمام مخالفان لیبرال دموکرات کرملین را از مجلس قانون‌گذاری کنار بگذارد. این امر حتما استیلای تنها یک حزب (روسیه متحد) را برای حداقل چهار سال دیگر در پارلمان مستحکم خواهد کرد و به پوتین این اجازه را خواهد داد تا از رای‌دهندگان بخواهد تا به وی این اختیار را بدهند تا رییس‌جمهور کشور باقی بماند؛ اگرچه طبق قانون اساسی روسیه وی مجاز دوباره انتخاب شدن نیست. نظرسنجی‌ها پیش‌بینی می‌کنند که حزب پوتین (روسیه متحد) می‌تواند دو سوم آرای مردمی و 450 کرسی مجلس قانون‌گذاری را به دست آورد.

در این حال تعداد کمی از کرسی‌ها ممکن است به کمونیست‌ها، حزب لیبرال دموکرات ناسیونالیست افراطی روسیه و حتی حزب متمایل به چپ تحت رهبری وفاداران کرملین برسد و انتظار می‌رود که همه به جز کمونیست‌ها در هماهنگی با کرملین رای بدهند. این گزارش می‌افزاید: کرملین تلاش عجیبی کرده است تا به روس‌ها فشار وارد کند تا رای بدهند و مطمئن شود که آنها به فهرست حزب روسیه متحد به رهبری خود پوتین رأی می‌دهند. بسیاری از گروه‌های اپوزیسیون با اعلام این که متحدان کرملین در حال استفاده از تاکتیک‌های سرکوب‌گرانه و اجباری هستند تا مطمئن شوند که روسیه متحد با اکثریت آرا در این انتخابات برنده می‌شود، حرکت کرملین را محکوم کرده‌اند. گری کاسپاروف، یکی از مشهورترین دشمنان پوتین گفته است: رژیم پوتین دارد به فاز جدیدی از برخورد با مردم وارد می‌شود. وی که پیش‌تر قهرمان شطرنج جهان بوده و متهم به رهبری یک راهپیمایی غیر قانونی در روز شنبه گذشته شده بود که در آن شعارهای ضد پوتین سر می‌داد و در برابر دستگیری‌اش مقاومت نشان می‌داد، گفت: این وضعیت دارد به یک دیکتاتوری تبدیل می‌شود. کاسپاروف و دیگر تظاهرکنندگان مدعی شده‌اند که مقامات از رقابت آزادانه آن‌ها در انتخابات جلوگیری می‌کنند.

پیروزی آسان روسیه متحد برای حامیان کرملین در حکم پیروزی ثبات و نظم است و تلاش تقریبا هشت ساله پوتین را برای ساخت یک دولت مرکزی قدرتمند حتی به قیمت دولت‌های منطقه‌ای، دادگاه‌ها، پارلمان، رسانه‌ها و دیگر موسسات به ظاهر مستقل موجه خواهد دانست. دشمنان کرملین اظهار می‌دارند که این رای‌گیری نشان‌دهنده پیروزی بوروکراسی قدرتمند روسیه و کهنه‌کاران سرویس‌های اطلاعاتی و ارتش است که به پست‌های کلیدی دولت منصوب شده‌اند. آنها بحث می‌کنند که در آینده پیروزی پوتین روسیه را تضعیف کرده و آن را از غرب بیشتر جدا می‌کند. خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌افزاید: بیش‌تر افراد انتظار دارند که این رای‌گیری به حل فوری‌ترین مساله سیاسی امروز روسیه منجر شود: بحران جانشینی رییس‌جمهور. بیش‌تر تحلیلگران در این مورد موافق هستند که هر چه که شرکت‌کنندگان بیش‌تر باشند و پیروزی روسیه متحد در انتخابات روز یکشنبه عظیم‌تر، کار پوتین برای ادعای حق رهبری روسیه حتی پس از پایان دوره دومش آسان‌تر خواهد بود. ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور 55 ساله کنونی روسیه به نظر می‌رسد که در سلامتی خوبی به سر می‌برد و به طرز چشم‌گیری محبوبیت دارد.

بر اساس نظرسنجی‌ها محبوبیت وی بیش از 80 درصد در ماه‌های اخیر بوده است. اما براساس قانون اساسی روسیه وی نمی‌تواند که برای بار سوم رییس‌جمهور باقی بماند. در حالی که نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که بیش‌تر روس‌ها از تغییر قانون اساسی برای مجاز دانستن پوتین برای کاندیداتوری دوباره در انتخابات ریاست‌ جمهوری دوم مارس حمایت کرده‌اند و بسیاری نیز از وی ملتمسانه خواسته‌اند که این کار را انجام دهد اما وی مکررا وعده داده که کناره‌گیری می‌کند. پوتین در مصاحبه‌ای با خبرنگاران هلندی در اکتبر 2005 توضیح داد که تمایلی برای دوباره کاندید شدن ندارد. در حالی که پذیرفت که جانشین وی ممکن است با قدم‌های لرزان به پیش رود، گفت: اگر هر رییس‌جمهور قرار باشد قانون اساسی را به نفع خود تغییر دهد، به زودی دیگر هیچ قانونی وجود نخواهد داشت. اما ماشا لیپمان، عضو مرکز کارنگی مسکو اعلام کرده که پوتین به عنوان تنها شخصیتی که قادر است مشاجرات میان دسته‌ها و به اصطلاح قوم‌هایی که دولت و صنایع اصلی را کنترل می‌کنند، حل و فصل کند، جایگاه منحصر به فردی در جامعه روسیه دارد. وی افزود: این اصلا به دلیل این است که او و همپیمانانش موسساتی مثل دادگاه‌ها، پارلمان و رسانه‌ها را که به شیوه دموکراسی غربی اداره می‌شوند، اساسا تضعیف کرده‌اند.

این باعث شده است که پوتین قدرتی داشته باشد که قابل رقابت با قدرت تزارها باشد. در نتیجه ترک مقام ریاست‌ جمهوری از سوی پوتین در زمان مقرر، خلاء قدرتی به وجود خواهد آمد که هیچ رهبر اقتصادی و سیاسی روسیه خواهان آن نیست. در این گزارش آمده است: درگیری میان خواسته شدید پوتین برای ایجاد یک سنت در واگذاری قانونی قدرت و اعتقاد به ظاهر راسخ وی مبنی بر این که وی تنها کسی است که می‌تواند ثبات را تضمین کند، باعث شده است که ماه‌ها سردرگمی و ملودرام سیاسی به وجود آید اما تحلیلگران عنوان می‌کنند مساله جانشینی ممکن است به راه‌حلی برسد. پوتین اشاره کرده است که ممکن است نخست‌وزیر شود یا دوباره پس از ترک قدرت برای دور بعد کاندیدای ریاست‌ جمهوری شود. حامیان داخل و خارج کرملین در این مورد صحبت کرده‌اند که وی را تبدیل به یک رهبر ملی کنند، اگرچه اعلام نکرده‌اند که عنوان رسمی وی چه خواهد بود. بعضی‌ها معتقدند که ممکن است پوتین هنوز در مورد تصمیمش برای دوباره کاندید نشدن تجدید‌نظر کند. لیپمان عنوان می‌کند، این حس در میان نخبگان و خود پوتین نیز به طور فزاینده‌ای وجود دارد که او باید بماند. اگرچه به نظر می‌رسد کرملین و متحدانش بیش‌تر جنجال اخیر را برای ابقای پوتین ترتیب داده باشند، اما مردم عادی واقعا از این حرکت حمایت کرده‌اند.

پوتین شورش جدایی‌خواهان را در چچن خنثی کرده است، از گروه کوچکی از میلیاردها توانست کنترل روسیه را پس بگیرد و توانست که اقتصاد روسیه را پس از شکست تقریبی در سال 1990 دوباره احیا کند. برخلاف یک دهه گذشته حقوق‌ها و مستمری‌های دولتی به موقع پرداخت می‌شوند. گرچه براساس سازمان‌های بازرسی فساد از گذشته بیشتر است اما رسانه‌ها کمتر از دوره بوریس یلتسین به این موضوع می‌پردازند. در نهایت منتقدان بر این باورند که اگر روسیه رهبری دموکراتیک‌تری داشت، سریع‌تر از نظر اقتصادی و سیاسی پیشرفت می‌کرد. آنها هشدار می‌دهند که تمرکز قدرت در کرملین در آینده طولانی چون چشم دولت را به نارضایتی‌های اجتماعی می‌بندد، روسیه را تضعیف خواهد کرد. پوتین بسیاری از سمبل‌های دوره شوروی همچون سرود ملی و ستاره سرخ ارتش را احیا کرده است. وی هم‌چنین تا حدودی عادت شوروی را به رقابت و رویارویی با غرب زنده کرده است، اگرچه وی تاکنون تشکل عظیم نظامی‌ای را که لازم است تا روسیه یک بار دیگر یک قدرت ژئوپلتیکی اصلی شود، ایجاد نکرده است.