تاریخ انتشار : ۲۱ مرداد ۱۳۸۷ - ۱۰:۵۶  ، 
شناسه خبر : ۴۴۴۹۹


حسن علایی

آخرین جمعه ماه مبارک رمضان مصادف با روز جهانی قدس است. در این روز مسلمانان اقصی‌نقاط جهان در حمایت و پشتیبانی از مردم مظلوم فلسطین در تظاهراتی عظیم شرکت می‌کنند و انزجار خود را از جلّادان رژیم غاصب و اشغالگر قدس اعلام می‌کنند.

هم‌اینک اوضاع و احوال سرزمین‌های اشغالی در وضعیتی بحرانی و استثنایی واقع شده. از یک طرف انتفاضه مردمی فلسطینیان پررنگ‌تر شده است و به اصالات اسلامی خود نزدیک‌تر می‌شود و از طرف دیگر درنده‌خویی سربازان اسرائیلی در به شهادت رساندم مردم مظلوم فلسطین، تخریب منازل مسکونی و ترور شخصیت‌های سیاسی و نظامی گروه‌های مبارز فلسطینی از ابعاد وسیعتری برخوردار شده است. در دنیای دیپلماسی نیز هر چند وقت یک بار طرحی برای به سازش کشاندن مردم و گروه‌های مبارز فلسطینی ارائه می‌شود که با هشیاری رهبران سیاسی فلسطین به نتیجۀ دلخواه سردمدارن آمریکا و اسرائیل نمی‌رسد و آنها را با چالش جدیدتری روبه‌رو می‌سازد. در این میان آنچه که محل تامل و دوراندیشی است و به عنوان نقطۀ پایانی قضیه فلسطین می‌تواند مورد توجه قرار گیرد، سه موضوع و یا به تعبیر دیگر سه طرف مسئلۀ فلسطین است که اشاره‌ای اجمالی به آن می‌کنیم.

1ـ بدون شک اولین طرف و یا موضوع درگیری با مسئله فلسطین، مردم فلسطین هستند که صاحبان اصلی این سرزمین و کشورند که باید توجه جدّی به آن کرد. مردم فلسطین به سهم خود در طول سال‌ها اشغال کشورشان از سوی صهیونیست‌ها به مبارزات همه‌جانبه خود ادامه داده و نفرت و کینه خود را به انحاء گوناگون نسبت به سردمدارن رژیم صهیونیستی ابراز کرده‌اند.

بدیهی است در این رابطه بیشترین خسارت مادی و معنوی نیز به مردم فلسطین وارد شده است. در حال حاضر مردم فلسطین گوش به فرمان رهبران فکری، معنوی و سیاسی خود و بنا به اقتضائات وارد صحنه شده و به مبارزه خود ادامه داده‌اند که در این رابطه اوج آمادگی مردم فلسطین در مقابله با اقدامات جنایتکارانه رژیم صهیونیستی انجام عملیات‌های شهادت‌طلبانه است که به اعتراف دولتمردان غاصب اسرائیل مهلکترین ضربه‌ای است که رژیم غاصب متحمّل آن می‌شود. در این خصوص نکته‌ای که حائز اهمیّت است اولاً فراگیر بودن استقبال از انجام عملیات استشهادی است، ثانیاً این استقبال از سوی همه اقشار مردم فلسطین اعم از زن و مرد، پیر و جوان، و با جایگاه های متفاوت اجتماعی صورت می‌گیرد و ثانیاً مؤثر بودن این گونه اقدامات است که علی‌رغم برخورداری رژیم غاصب صهیونیستی از سیستم‌های مدرن اطلاعاتی و امنیتی هنوز نتوانسته‌اند راهی برای مقابله با آن بیابند.

بنابراین مردم فلسطین به رسالت دینی، ملّی خود تا حد وسع و تکلیف و توانایی برای بازپس‌گیری سرزمینشان اقدام کرده‌اند و آمادگی آن را دارند که در درازمدت مشکلات و ناملایمات این‌گونه مبارزه را به جان بخرند.

2ـ دومین طرف درگیر در مسئله فلسطین به طور روشن و واضح رژیم غاصب و اشغالگر صهیونیستی است که طی چند دهۀ گذشته برای رسیدن به اهداف پلید خود متوسل به هرگونه ابزار نظامی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی شده است. رژیم صهیونیستی بنابر اعتراف و اذعان مسئولانش سالانه میلیاردها دلار صرف پیشبرد اهداف توسعه‌طلبانه خود در سرزمین‌های اشغالی و به دنبال آن در سطح خاورمیانه می‌نماید.

این رژیم به واسطه حمایت‌های نامحدود آمریکا فشارهای نظامی، اقتصادی و سیاسی خود را علیه مردم مظلوم فلسطین و گروه‌های مبارز فلسطینی هر روز افزایش می‌دهد تا ضمن سرکوب انتفاضه مردم فلسطین، آنان را تسلیم خواسته‌های نامشروع خود نماید. هر چند این رژیم از اقدامات وحشیانه خود طرفی نبسته است و موفق به ایجاد کوچکترین تزلزل در صفوف متحد مردم مسلمان فلسطین و گروه‌های مبارز فلسطینی نشده است. کمااینکه علی‌رغم نفوذ گسترده این رژیم در مجامع بین‌المللی و سازمان‌های رسمی و غیررسمی، کوچکترین همسویی نیز از سوی این مجامع با رژیم صهیونیستی برای رسیدن به اهداف پلیدش مشاهده نمی‌شود.

3ـ و اما طرف سومی که درگیری مسئله فلسطین است و توجه به آن از اهمیت مضاعفی برخودار است جهان اسلام و حامیان جهانی مردم مظلوم فلسطین است. حضرت امام خمینی(ره) با اقدام الهی خود در تعیین آخرین جمعه ماه مبارک رمضان به عنوان روز قدس، مسئلۀ فلسطین را به یک مسئله اسلامی و جهانی تبدیل کرد. در حالی که پیش از آن تنها معدودی از کشورهای اسلامی ـ آن هم نه از حیث اسلامی بودن مسئله فلسطین بلکه به خاطر همجواری با رژیم اشغالگر قدس و هم‌نژاد بودن با مردم فلسطین یا تعرضاتی که رژیم صهیونیستی به آب و خاک آنها می‌کرد ـ مسئله فلسطین را دنبال می‌کردند و در مقاطعی هم با رژیم صهیونیستی به نبرد می‌پرداختند. اما هم‌اینک مسئلۀ فلسطین تبدیل به یک مسئلۀ مهم و معضل اساسی جهان اسلام شده است. رنگ و بوی عروبت از قضیه فلسطین رخت بربسته است و در حال حاضر وجهۀ اسلامی فلسطین نمود جهانی پیدا کرده است. به دنبال حرکت انقلابی حضرت امام(ره) دیگر هیچ مسلمان واقعی وجود ندارد که خود را در قبال مسئلۀ فلسطین مسئول نبیند لذا پس از اقدام حضرت امام(ره)، جهان شاهد حرکت‌ها و فعالیت‌های اساسی مسلمانان در حمایت از مردم فلسطین بود که نمود بارز آن در راهپیمایی‌های اعلام همبستگی با مردم فلسطین در روز جهانی قدس است.

 اما صرف‌نظر از حضور متعهدانه و دلسوزانه مسلمانان جهان در حمایت از مردم فلسطین روی دیگر سکه نقش‌آفرینی دولت‌های اسلامی است که متاسفانه دلسرد‌کننده است. امروز، جهان اسلام شاهد است که چگونه دولت‌های اسلامی برخلاف گرایش مردم‌شان حتی از پشتیبانی زبانی نیز بعضاً دریغ می‌کنند و چشمان خود را بر روی جنایت‌های رژیم صهیونیستی علیه مردم مظلوم و آوارۀ فلسطین می‌بندند. این در حالی است که اگر نیمی از کشورهای اسلامی صرفاً روابط اقتصادی و سیاسی خود را با رژیم اسرائیل ملغی سازند این کشور به استیصال واقعی خواهد افتاد ـ اما جای هزاران تاسف و افسوس که در بین بیش از پنجاه کشور اسلامی، این جمهوری اسلامی است که بلافاصله پس از پیروزی انقلاب اسلامی و استقرار نظام مقدس جمهوری اسلامی ضمن آنکه تمامی روابط سیاسی، اقتصادی و نظامی خود را با رژیم اسرائیل قطع کرد، بیشترین حمایت‌های مادی و معنوی را نیز از مردم مسلمان فلسطین و گروه‌های مبارز فلسطینی به عمل آورد؛ به گونه‌ای که دولتمردان مستکبر آمریکا و اسرائیل، بارها به این حقیقت تصریح کرده‌اند که مانع اصلی در برابر به اصطلاح صلح خاورمیانه که بدون‌شک نتیجۀ آن تحت فشار قرار دادن مردم فلسطین و گروه‌های مبارز فلسطینی است، جمهوری اسلامی است.

این در حالی است که جمهوری اسلامی با توجه به رسالت اسلامی و انقلابی خود به درستی پیشتاز حمایت از مردم فلسطین در همۀ صحنه‌های بین‌المللی است و جا دارد که دولتمردان کشورهای اسلامی نیز با نگاه به مشی اصولی جمهوری اسلامی به رسالت دینی و ملی خود در قبال مردم مسلمان فلسطین عمل نمایند. در این صورت است که جهان اسلام به اتحاد و اتفاق خواهند توانست در برابر تجاوزات آشکار اسرائیل که با حمایت همه‌جانبه آمریکا انجام می‌شود، مقاومت کنند و پشتیبانی لازم را از مردم فلسطین به عمل آورند.