شهرام فرسائى

مقدمه:

بررسى سیاست‌ خارجى فرانسه در ظرف چند ماه گذشته و مشخصاً از زمانى که دولت سارکوزى قدرت را در فرانسه به دست گرفته ‌است، این سؤالات را به ذهن متبادر مى‌کند که آیا در سیاست خارجى فرانسه تغییرى صورت گرفته ‌است؟ آیا رویکرد سیاست خارجى این کشور از اروپا‌گرایى معطوف به آتلانتیک‌گرایى شده‌ است؟ و این که در رفتار سیاست خارجى فرانسه در قبال جمهورى اسلامى ایران چه تغییراتى ایجاد شده ‌است؟ هر چند شاید این گونه به نظر برسد که در حال حاضر کمى زود است که به این سؤالات به طور حتمى پاسخ دهیم، با این وجود در این گزارش تلاش خواهد شد با تأملى بر سیاست خارجى فرانسه به پرسش‌هاى فوق پاسخ داده ‌شود. در این زمینه سعى بر آن است تا زمینه‌هاى رفتارى سارکوزى در عرصه سیاست خارجى و تفاوت‌هاى آن با ژاک شیراک رئیس جمهور سابق فرانسه مورد مطالعه قرار گیرد.

">

شهرام فرسائى

مقدمه:

بررسى سیاست‌ خارجى فرانسه در ظرف چند ماه گذشته و مشخصاً از زمانى که دولت سارکوزى قدرت را در فرانسه به دست گرفته ‌است، این سؤالات را به ذهن متبادر مى‌کند که آیا در سیاست خارجى فرانسه تغییرى صورت گرفته ‌است؟ آیا رویکرد سیاست خارجى این کشور از اروپا‌گرایى معطوف به آتلانتیک‌گرایى شده‌ است؟ و این که در رفتار سیاست خارجى فرانسه در قبال جمهورى اسلامى ایران چه تغییراتى ایجاد شده ‌است؟ هر چند شاید این گونه به نظر برسد که در حال حاضر کمى زود است که به این سؤالات به طور حتمى پاسخ دهیم، با این وجود در این گزارش تلاش خواهد شد با تأملى بر سیاست خارجى فرانسه به پرسش‌هاى فوق پاسخ داده ‌شود. در این زمینه سعى بر آن است تا زمینه‌هاى رفتارى سارکوزى در عرصه سیاست خارجى و تفاوت‌هاى آن با ژاک شیراک رئیس جمهور سابق فرانسه مورد مطالعه قرار گیرد.

">

شهرام فرسائى

مقدمه:

بررسى سیاست‌ خارجى فرانسه در ظرف چند ماه گذشته و مشخصاً از زمانى که دولت سارکوزى قدرت را در فرانسه به دست گرفته ‌است، این سؤالات را به ذهن متبادر مى‌کند که آیا در سیاست خارجى فرانسه تغییرى صورت گرفته ‌است؟ آیا رویکرد سیاست خارجى این کشور از اروپا‌گرایى معطوف به آتلانتیک‌گرایى شده‌ است؟ و این که در رفتار سیاست خارجى فرانسه در قبال جمهورى اسلامى ایران چه تغییراتى ایجاد شده ‌است؟ هر چند شاید این گونه به نظر برسد که در حال حاضر کمى زود است که به این سؤالات به طور حتمى پاسخ دهیم، با این وجود در این گزارش تلاش خواهد شد با تأملى بر سیاست خارجى فرانسه به پرسش‌هاى فوق پاسخ داده ‌شود. در این زمینه سعى بر آن است تا زمینه‌هاى رفتارى سارکوزى در عرصه سیاست خارجى و تفاوت‌هاى آن با ژاک شیراک رئیس جمهور سابق فرانسه مورد مطالعه قرار گیرد.

">

شهرام فرسائى

مقدمه:

بررسى سیاست‌ خارجى فرانسه در ظرف چند ماه گذشته و مشخصاً از زمانى که دولت سارکوزى قدرت را در فرانسه به دست گرفته ‌است، این سؤالات را به ذهن متبادر مى‌کند که آیا در سیاست خارجى فرانسه تغییرى صورت گرفته ‌است؟ آیا رویکرد سیاست خارجى این کشور از اروپا‌گرایى معطوف به آتلانتیک‌گرایى شده‌ است؟ و این که در رفتار سیاست خارجى فرانسه در قبال جمهورى اسلامى ایران چه تغییراتى ایجاد شده ‌است؟ هر چند شاید این گونه به نظر برسد که در حال حاضر کمى زود است که به این سؤالات به طور حتمى پاسخ دهیم، با این وجود در این گزارش تلاش خواهد شد با تأملى بر سیاست خارجى فرانسه به پرسش‌هاى فوق پاسخ داده ‌شود. در این زمینه سعى بر آن است تا زمینه‌هاى رفتارى سارکوزى در عرصه سیاست خارجى و تفاوت‌هاى آن با ژاک شیراک رئیس جمهور سابق فرانسه مورد مطالعه قرار گیرد.

">

شهرام فرسائى

مقدمه:

بررسى سیاست‌ خارجى فرانسه در ظرف چند ماه گذشته و مشخصاً از زمانى که دولت سارکوزى قدرت را در فرانسه به دست گرفته ‌است، این سؤالات را به ذهن متبادر مى‌کند که آیا در سیاست خارجى فرانسه تغییرى صورت گرفته ‌است؟ آیا رویکرد سیاست خارجى این کشور از اروپا‌گرایى معطوف به آتلانتیک‌گرایى شده‌ است؟ و این که در رفتار سیاست خارجى فرانسه در قبال جمهورى اسلامى ایران چه تغییراتى ایجاد شده ‌است؟ هر چند شاید این گونه به نظر برسد که در حال حاضر کمى زود است که به این سؤالات به طور حتمى پاسخ دهیم، با این وجود در این گزارش تلاش خواهد شد با تأملى بر سیاست خارجى فرانسه به پرسش‌هاى فوق پاسخ داده ‌شود. در این زمینه سعى بر آن است تا زمینه‌هاى رفتارى سارکوزى در عرصه سیاست خارجى و تفاوت‌هاى آن با ژاک شیراک رئیس جمهور سابق فرانسه مورد مطالعه قرار گیرد.

">

شهرام فرسائى

مقدمه:

بررسى سیاست‌ خارجى فرانسه در ظرف چند ماه گذشته و مشخصاً از زمانى که دولت سارکوزى قدرت را در فرانسه به دست گرفته ‌است، این سؤالات را به ذهن متبادر مى‌کند که آیا در سیاست خارجى فرانسه تغییرى صورت گرفته ‌است؟ آیا رویکرد سیاست خارجى این کشور از اروپا‌گرایى معطوف به آتلانتیک‌گرایى شده‌ است؟ و این که در رفتار سیاست خارجى فرانسه در قبال جمهورى اسلامى ایران چه تغییراتى ایجاد شده ‌است؟ هر چند شاید این گونه به نظر برسد که در حال حاضر کمى زود است که به این سؤالات به طور حتمى پاسخ دهیم، با این وجود در این گزارش تلاش خواهد شد با تأملى بر سیاست خارجى فرانسه به پرسش‌هاى فوق پاسخ داده ‌شود. در این زمینه سعى بر آن است تا زمینه‌هاى رفتارى سارکوزى در عرصه سیاست خارجى و تفاوت‌هاى آن با ژاک شیراک رئیس جمهور سابق فرانسه مورد مطالعه قرار گیرد.

"> عارضه آتلانتیک‌گرایى در الیزه
تاریخ انتشار : ۰۳ شهريور ۱۳۸۷ - ۱۲:۵۶  ، 
شناسه خبر : ۴۴۶۳۰

شهرام فرسائى

مقدمه:

بررسى سیاست‌ خارجى فرانسه در ظرف چند ماه گذشته و مشخصاً از زمانى که دولت سارکوزى قدرت را در فرانسه به دست گرفته ‌است، این سؤالات را به ذهن متبادر مى‌کند که آیا در سیاست خارجى فرانسه تغییرى صورت گرفته ‌است؟ آیا رویکرد سیاست خارجى این کشور از اروپا‌گرایى معطوف به آتلانتیک‌گرایى شده‌ است؟ و این که در رفتار سیاست خارجى فرانسه در قبال جمهورى اسلامى ایران چه تغییراتى ایجاد شده ‌است؟ هر چند شاید این گونه به نظر برسد که در حال حاضر کمى زود است که به این سؤالات به طور حتمى پاسخ دهیم، با این وجود در این گزارش تلاش خواهد شد با تأملى بر سیاست خارجى فرانسه به پرسش‌هاى فوق پاسخ داده ‌شود. در این زمینه سعى بر آن است تا زمینه‌هاى رفتارى سارکوزى در عرصه سیاست خارجى و تفاوت‌هاى آن با ژاک شیراک رئیس جمهور سابق فرانسه مورد مطالعه قرار گیرد.


سیاست خارجى فرانسه در دوره سارکوزى و شیراک

زیر ساختارهاى فکرى نئوگلیست‌هاى فرانسوى نظیر ژاک شیراک و آلن ژوپه متأثر از اندیشه‌هاى ژنرال دوگل بود که قائل به استقلال فرانسه و اروپا در قبال آمریکا بود و این در حالى است که طرفدارى از سیاست ‌خارجى گلیستى در دوره سارکوزى رئیس‌جمهور فرانسه رو به افول است و در وزارت امور خارجه این کشور تنها ۲۰ درصد طرفدار دارد.

با دگرگونى در نظام بین‌المللى، فرانسه جهت فائق آمدن بر افول نفوذ در عرصه بین‌المللى در تلاش تبدیل اتحادیه به بازیگرى ژئوپلتیک است ولى از منظر سارکوزى استمرار رهیافت گلیستى در سیاست‌ خارجى فرانسه منافع ملى این کشور را تأمین نکرده و تبدیل اتحادیه اروپا به عنوان وزنه مقابل آمریکا باعث به حاشیه رانده‌شدن پاریس خواهد شد. سارکوزى بر خلاف شیراک معتقد به استفاده از اتحادیه اروپا به عنوان ابزارى جهت محدودسازى آمریکا نیست. منتقدان او را سیاستمدارى آمریکایى با گذرنامه فرانسوى مى‌دانند.

ژاک شیراک اعتقاد به اروپایى قوى، متعادل و متوازن داشت که یاراى مقابله با آمریکا و خنثى‌سازى سلطه‌طلبى آن را داشته‌ باشد ولى دولت فعلى فرانسه سیاست مماشات در قبال آمریکا را در پیش گرفته ‌است. مخالفت فرانسه با آمریکا در عراق شاید آخرین «مخالفت» و «نه» فرانسه به آمریکا باشد و بى‌جهت نیست که سارکوزى رئیس‌جمهور فرانسه در نخستین سفر رسمى خود به آمریکا در ۶ نوامبر (۱۵ آبان ماه سال جارى) پیام ساده و صریح خود را این‌گونه عنوان مى‌کند که «مى‌خواهم قلب آمریکا را دوباره و براى همیشه به دست بیاورم.»

رسالت مهم سارکوزى بازگشت فرانسه به قلب اروپا و احیاى نقش رهبرى فعال فرانسه و تقویت سیاست اروپایى فرانسه است. در این خصوص زمینه‌سازى فضاى اروپا جهت ریاست دوره‌اى فرانسه بر اتحادیه اروپا در نیمه دوم سال ۲۰۰۸ میلادى نقطه عزیمتى در تقویت سیاست اروپایى فرانسه محسوب مى‌شود. هرچند سارکوزى به دنبال بازاندیشى و باز تعریف نقش فرانسه در مناسبات بین‌المللى مى‌باشد ولى در این رهگذر قائل به تعریف هویت اروپا در مخالفت با آمریکا نیست و خواهان دوره‌اى جدید در روابط فرا آتلانتیک است. وى بر خلاف دوگل که باعث خارج ساختن فرانسه از شاخه نظامى ناتو شد و برخلاف شیراک که با جاه‌طلبى ناتو مخالفت و آن را در اروپا محدود مى‌کرد، اینک در تلاش است تا با اصلاح کامل نیروهاى مسلح فرانسه زمینه پیوستن کامل فرانسه به سازمان ناتو را فراهم آورد.

ژاک شیراک رئیس‌جمهور سابق فرانسه، سیاست خارجى فرانسه را بر اساس سیاست قدرت و منافع‌ ملى تجزیه و تحلیل مى‌کرد ولى دولت فعلى فرانسه در برخى اوقات با تأثیرپذیرى از هیجانات مقطعى اقدام به موضع‌گیرى در سیاست‌ خارجى مى‌کند. فقدان تجربه مؤثر سارکوزى و فاصله فاحش او با نخبگان سنتى فرانسه و سیاستمداران تاریخ‌ساز فرانسه موضوع جدى دیگرى است که قابل تأمل مى‌باشد. سارکوزى شخصیتى پوپولیستى و به دنبال چهره‌سازى در رسانه‌هاى ملى و بین‌المللى است.

روابط فرانسه و ایران در دوره سارکوزى

شکى‌ نیست که تداوم روابط سازنده با فرانسه به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ‌ جهانى و دومین اقتصاد قدرتمند اروپا، براى جمهورى ‌اسلامى ایران امرى گریزناپذیر است.

هر چند سیاست‌هاى فرانسه قابل تعمیم و گسترش به کل اتحادیه اروپا نیست و از سویى الزامات درون حزبى باعث محدود شدن سیاست‌هاى تندروانه دولت فعلى فرانسه خواهد شد ولى به نظر مى‌رسد سارکوزى رویکرد جدیدى در سیاست خارجى خود در قبال جمهورى ‌اسلامى ایران در پیش گرفته ‌است.

نکته قابل تأمل اینجاست که این کشور در تعامل با جمهورى‌ اسلامى ایران در موضوع هسته‌اى دچار نوعى سردرگمى همراه با تناقض‌گویى ‌شده و سیاست این کشور ملغمه‌اى از سردرگمى و تناقض‌گویى است. به‌عبارتى سیاست این کشور در برابر کشورمان هنوز ثابت نشده و ناپخته و نارس است. نمونه این موضوع را مى‌توان در اظهارات صریح کوشنر وزیر امور خارجه فرانسه یافت. در‌حالى که کوشنر از ضرورت اعمال تحریم بیشتر علیه کشورمان و حتى استفاده از زور و جنگ یاد مى‌کند و بدین‌ترتیب نه تنها فضاى روابط اروپا با کشورمان را مسموم، امنیتى و نظامى مى‌کند، بلکه واژگان جدیدى چون جنگ را وارد ادبیات تعامل اروپا با کشورمان مى‌کند، همزمان وى بر اثر فشارهاى ‌داخلى و بین‌المللى موضوع سفرش به ایران را طرح می‌کند.

سارکوزى به عنوان آمریکاگراترین رئیس‌جمهور فرانسه در تاریخ جمهورى پنجم این کشور به قصد غلبه بر افول نقش و جایگاه فرانسه درصدد احیاى کشورش در اتخاذ دیپلماسى فعال در موضوعات مهم بین‌المللى و در تکاپوى بازیابى موقعیت پیشین فرانسه مى‌باشد و‌ بى‌جهت نیست که امروزه بیش از گذشته رد پاى فرانسه را در موضوعات مهم روز بین‌المللى از جمله موضوع هسته‌اى جمهورى ا‌سلامى ایران مى‌توان دید ولى واقعیت امر این است که در این زمینه سیاست‌هاى او مشحون از تناقض و پارادوکس‌هاى زیاد است. از سویى سایه لابى یهود و نقش این لابى در تصمیمات او در قبال کشورمان موضوع قابل تأملى مى‌باشد. تلاش فرانسه در ایفاى نقش در موضوعات مهم بین‌المللى و به دست گرفتن ابتکار عمل باعث شده تا دولت سارکوزى به منظور عقب نماندن از قطار مخالفت‌هاى کشورهاى مطرح اروپایى، ابتکار عمل را به دست گرفته و نه تنها تلاش نموده تا توجهات بین‌المللى در موضوع هسته‌اى به سمت پاریس معطوف شود بلکه در این زمینه در مواقعى تندتر از دیگر کشورهاى اروپایى اقدام نماید. تنظیم پیش‌نویس قطعنامه سوم شوراى امنیت سازمان ملل‌متحد علیه کشورمان از سوى فرانسه در همین چارچوب قابل ارزیابى است.