فرانسه برای نقش جدید آماده می‌شود

ترجمه: محمدعلی فیروزآبادی

* آقای وزیر، بعد از رسوایی بر سر آن سازمان کمک‌رسان، فرانسه باز هم می‌تواند نقش رهبری‌اش در یگان‌های حافظ صلح در شرق چاد را داشته باشد؟

** چیزی که برای من خیلی مهم است اینکه در این مورد بر سر یک ماموریت واقعا اروپایی بحث می‌شود و نه یک ماموریت صرفا فرانسوی. در این نیروها که تعداد آنها به 3 و 4 هزار نفر می‌رسد نه تنها فرانسه با 1500 نفر بلکه کشورهای لهستان، سوئد، یونان، رومانی و اتریش هم حضور دارند و دیگر کشورها هم آمادگی خود را برای پشتیبانی دادن اعلام کرده‌اند. در بحران دارفور بیش از هر چیز دیگر مساله اعتبار اروپا مطرح است. ما گفته‌ایم که نمی‌خواهیم در مورد جنایت در منطقه دارفور سکوت کرده و کاری نکنیم. فرانسه و بریتانیا به نام اروپا در شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه‌ای را به تصویب رساندند که از سوی همه کشورهای اروپایی که عضو دائم این شورا نیستند نیز مورد حمایت قرار گرفت. ما نمی‌توانیم نسبت به این مساله بی‌تفاوت باشیم.

* آیا ماموریت دارفور الگویی از چگونگی فعالیت فرانسه در دیگر ماموریت‌های دفاعی اروپا در آینده را ارائه می‌دهد؟

** ظرفیت‌های دفاعی اروپایی برای ما در درجه اول اهمیت قرار دارد. ما با تشکیل این نیروی مشترک در واقع نمادی قدرتمند برای اروپا ساختیم. دفاع مشترک، جدی گرفته شدن تهدیدهایی که در برابر اروپا قرار دارد از سوی همه کشورهای اروپایی و منافع امنیتی، بهترین ابزاری است که سرنوشت مشترک اروپایی را بیان می‌کند. در مورد این پرسش که ما در کجا از ارزش‌هایمان با اسلحه دفاع خواهیم کرد این وجدان مشترک اروپایی است که باید تصمیم بگیرد. به همین خاطر در نظر داریم در دوران ریاست (فرانسه) بر شورای اروپایی در نیمه دوم سال 2008 مساله اروپای دفاعی را مطرح کنیم.

* پس یکی از دلایل تلاش فرانسه برای بازگشت به ساختار نظامی یکپارچه ناتو هم همین است؟

** ما عضو موسس ناتو هستیم و از سال 1995 در همه عملیات‌های نظامی شرکت کرده‌ایم. ما از جمله اعضایی به شمار می‌آییم که بیش از هر چیز برای اتحاد و یکپارچگی تلاش کرده‌اند. از 31 آگوست هم سر فرماندهی نیروهای ناتو در کوزوو را به عهده گرفته‌ایم. ما تا مدت‌ها به خاطر برخی بهانه‌جویی‌ها این واقعیت را پنهان می‌کردیم اما حالا به روشنی و صراحت می‌گوییم که ناتو و دفاع اروپایی رقیب نیستند بلکه مکمل یکدیگر به شمار می‌آیند. نمی‌خواهیم برای مدتی طولانی نقشی را بپذیریم که باعث بلوکه شدن و درجا زدنمان در ناتو شود بلکه خواهان ایفای نقشی فعال و پویا هستیم.

* این نقش فعال دقیقا به چه صورت است، به خصوص با توجه به ریاست فرانسه بر شورای اروپایی در نیمه دوم سال 2008؟

** ما هنوز هم برآنیم تا ایده‌هایمان را با همکاران و شرکایمان هماهنگ کنیم. هدف، تشکیل نهادی مستقل از سوی اروپا برای کارشناسی و کنترل بحران است. برنامه ما در بروکسل ارائه طرحی زمان‌بندی شده در این مورد و تدارک یک استراتژی امنیتی اروپایی برای سال‌های آینده است. من شخصا برنامه‌ای نظامی در نظر دارم که بر مبنای آن می‌توان در داخل اتحادیه اروپایی دست به تبادل سربازان حرفه‌ای زد. بی‌تردید این کار مستلزم آموزش نظامی و هماهنگی‌های خاص، حداقل در مراحل آغازین اجرای این پروژه است. در نهایت ما باید یک برنامه توسعه واقعا اروپایی را پایه‌ریزی کنیم که الزاما بر مبنای پروژه‌های توسعه ملی نباشد. باید واقعا اروپایی فکر کردن را یاد بگیریم.

* فرانسه در حال تقویت نیروهای خود در افغانستان است. آیا با توجه به مذاکرات ناتو، این کار با موافقت ایالات متحده آمریکا صورت می‌گیرد؟

** روند کار در افغانستان وارد مرحله تعیین‌کننده‌ای شده است. ما می‌خواهیم در موفقیت ناتو در این ماموریت سهیم باشیم و به همین خاطر هواپیماهای جنگنده فرانسه را از دوشنبه به قندهار منتقل کردیم. این کار مزیتی که دارد این است که می‌توانیم سریع‌تر وارد عمل شده و علاوه بر آن دیگر نیازی به سوخت‌گیری هوایی هم نیست. تعداد مربی‌های فرانسوی را هم برای آموزش نفرات ارتش افغانستان افزایش داده‌ایم. در اینجا صحبت از تلاشی خستگی‌ناپذیر و قابل توجه است. این تلاش با خواست قلبی ما مبنی بر جلوگیری از وخیم شدن اوضاع در افغانستان و کمک به مردم آن کشور برای آنکه خود سرنوشتشان را تعیین کنند، مطابقت دارد.

* چندی پیش وزیر خارجه فرانسه نسبت به یک جنگ احتمالی با ایران هشدار داد. آیا در صورت بالا گرفتن مناقشه اتمی با تهران شما هم مانند رهبران ایالات متحده در مورد گزینه نظامی تامل می‌کنید؟

** ما خواهان بازگشت ایران به پای میز مذاکره هستیم. تصور اینکه این کشور سلاح اتمی در اختیار داشته باشد غیرقابل قبول است. به همین خاطر آماده‌ایم تا تحریم‌ها علیه ایران را به عنوان اهرم فشاری بر این کشور تقویت کنیم و اگر ضرورت اقتضا کند این کار را خارج از چارچوب شورای امنیت سازمان ملل انجام خواهیم داد. اما برای جنگ آمادگی نداریم.