تاریخ انتشار : ۱۶ شهريور ۱۳۸۷ - ۰۸:۳۳  ، 
شناسه خبر : ۴۴۹۱۱

علی یوسف‌پور

1ـ در گذشته و سی سال اخیر بر همگان بخصوص نخبگان اقتصادی روشن شده است که اتصاد ایران دارای بیماریهای مزمن می‌باشد که کشور ما حداقل در 50 سال گذشته گرفتار آن بوده است. وابستگی به نفت (اقتصاد رانتیر). ساختار دولتی ـ نظام ناکارآمد مالیاتی ـ گمرکات ضعیف، هزینه یارانه‌ها با مبلغ چند صد هزار میلیارد تومانی، نداشتن نظریه‌های بومی منسجم برای حل معضلات اقتصادی، نبود یک ستاد فرماندهی برای برنامه‌ریزی، هدایت و نظارت بر اعمال سیاست‌های ابلاغی مقام معظم رهبری و مصوبات مجلس و وجود طبقات ویژه‌خوار (رانت‌خوار) در همه زمینه‌های اقتصادی که مانع هر نوع تغییر و تحول مثبت در اقتصاد کشور می‌شدند همچنین ضعف فضای سرمایه‌گذاری که بخش اقتصادی ما توانایی ضعیفی برای جلب سرمایه‌های داخلی و خارجی داشته است.

2ـ اظهارات ریاست محترم جمهوری در روزهای اخیر مبنی بر عزم دولت بر ایجاد تحولات اقتصادی در سال 87 موجبات شعف و شادی در اقشار مختلف مردم را پدید آورده است. دولت نهم و شخص آقای رئیس‌جمهور نشان دادند که عزم و اراده‌ای قوی برای حل معضلات لاینحل کشور بخصوص مشکلات اقتصادی دارند سهمیه‌بندی بنزین. تغییر ساختار سازمان مدیریت، سفرهای استانی، ایستادگی در مسائل هسته‌ای از بزرگترین این نمونه‌ها هستند.

تصمیم دولت مبنی بر کارآمد کردن یارانه‌ها از تصمیمات اساسی و سرنوشت‌ساز در کشور است که بنا به دلایلی دولت‌های گذشته حاضر به ورود در این وادی نبودند. پرداخت یارانه‌ها به این صورت حرکت اقتصاد را در خلاف عدالت نشان می‌دهند. اقشار ثروتمند بهره‌مندی بسیاری از یارانه‌ها می‌نمایند و اقشار ضعیف بی‌بهره و یا کم‌بهره هستند و ادامه این کار منجر به عمیق شدن شکاف‌های اقتصادی خواهد شد.

رکود اقتصادی افزایش بیکاری، بوجود آمدن طبقات ویژه‌خوار و رواج اشرافیگری، وارد شدن درآمدهای حرام و شبه‌ناک در زندگی اقشاری از مردم، از بین بردن رقابت سالم در انتخابات، کم کردن درآمدهای دولت‌ و ده‌‌ها مشکل دیگر همه از پیامدهای این سیاست‌های نادرست است و تصمیم آقای رئیس‌جمهور مبنی بر کارآمد کردن یارانه‌ها از تصمیمات و اقدامات شجاعانه دولت نهم می باشد که بسیار قابل ستایش و تقدیر است چرا که در سال‌های آخر عمر دولت‌ها معمولا سیاستمداران سعی در ایجاد فضای آرام و جذب آراء مردم دارند.

3ـ مجلس، قوه قضائیه، احزاب و رسانه‌ها و جناح‌های سیاسی کشور می‌بایستی در اجرای برنامه‌های اقتصادی یار و کمک کار دولت باشند.

عزم دولت در اجرای فرامین مقام معظم رهبری و مجلس برای اجرای اصل 44، مدیریت بهینه یارانه‌ها در بخش‌های انرژی، نان، و... کم کردن وابستگی اقتصاد کشور به نفت، اصلاح نظام مالیاتی و گمرکی کشور که بیماریهای اساسی و مزمن اقتصاد ایران هستند انشاءاله با عزم جدی دولت نهم و پشتیبانی مردم و مسئولین قابل حل خواهد بود. در این جهت پیشنهاد می‌گردد:

الف: ایجاد یک ستاد فرماندهی قدرتمند و فراگیر زیر نظر ریاست جمهوری که با تقویت شورای اقتصاد و گرفتن اختیارات بیشتر برای آن می‌تواند نقش اصلی را در برنامه‌ریزی، هدایت و نظارت و همچنین شکستن موانع اصلی پیشرفت اقتصادی کشور داشته باشد.

ب: برای اجرای سریعتر اصل 44 قانون اساسی سازمان خصوصی‌سازی می‌بایستی بعنوان یک معاونت در ریاست جمهوری اسلامی مستقر شود که بتواند با قدرت فائقه رئیس‌جمهور و یک برنامه زمان‌بندی شده کندی‌های کار در دو سال اخیر را جبران نماید هر چند مقاومت در بدنه دولت شدید و ویژه‌خواران وضع موجود هم به شدت مخالف این امر هستند و با کمال تاسف باید گفت که این ویژه‌خواران در عمده مراکز تصمیم‌سازی حضور موثر دارند.

ج: حرکت در جهت واقعی کردن نرخ‌های انرژی، نان، و سایر یارانه‌ها با ارائه کارت یارانه برای اقشار آسیب‌پذیر و ضعیف جامعه.

هـ: هزینه کردن درآمدهای جدید دولت در بخش‌هایی مانند آموزش و پرورش، آموزش عالی و تسریع در تقویت ساختارهای زیربنایی کشور.