درافشانی
15 ماه مه روز فاجعه و شومترین روز برای مردم فلسطین است. توطئه صهیونیستی که گام به گام در مستعمرهسازی سرزمین فلسطین موفق نشان داده بود، با همراهی قدرتهای پیروز در جنگ بینالمللی دوم توانست از کانال سازمان جدیدالتأسیس ملل متحد یکی از نادرترین و در عین حال ناعادلانهترین قطعنامهها را به تصویب رسانده و هویت جعلی اسرائیل را پایهگذاری کند.
15 ماه مه قطعنامه تقسیم فلسطین، فصلی متفاوت را در تاریخ این سرزمین رقم زد و در میان هلهله و غریو اروپاییان که در پی فراموش کردن گناه خود برآمده بودند، در فلسطین مردمی قربانی جنایت اروپاییان میشدند و تاوان گناهی را پس میدادند که هیچ گاه مرتکب نشده بودند. حملات سازمان یافته گروههای مسلح صهیونیستی براساس این طرح به طرزی وحشیانه به کشتار و فراری دادن فلسطینیها میپرداختند تا همانگونه که وایزمن ادعا کرده بود، به جهانیان نشان دهند که فلسطین آنقدر اسرائیلی است که بریتانیا انگلیسی شمرده میشود.
محو و نابودی روستاهای عرب و فلسطینی، ایجاد رعب و وحشت در صف فلسطینیها برای آنکه فرار را بر قرار ترجیح دهند از تاکتیکهایی بود که در کنار عملیات تروریستی به کار گرفته شد تا زمینههای بازگشت یهودیان به سرزمین موعود با تحریفات توراتی فراهم گردد.
اما رهبران صهیونیستی هیچگاه به این سؤال پاسخ ندادند که اگر مهاجرت و سکنیگزینی یهودیان هم از انگیزههای مذهبی و سفارشات توراتی بود، پس چرا مهاجرت و سکنیگزینی در دشتهای کم ارتفاع ساحلی و مناطق حاصلخیز فلسطین معطوف شده بود و همچنین مناطق شهری ترجیح داده شده بود. اما عملکرد مستعمرهسازی گروههای صهیونیستی در سرزمین فلسطین روندی یکسویه داشت و آن محو هویت فلسطینی و نشاندن هویتی یهودی بر این سرزمین مقدس بود، سرزمینی که آن را مهد پیامبران نام نهادهاند.
در این راه علاوه بر به کارگیری همه ابزارهای فیزیکی، صهیونیستها به تحریف و تغییر تاریخ نیز دست زدند و حتی سانسورچیهای صهیونیستی به امحای فلسطین و نشانههای آن پرداختند. جالب آنکه این سانسورها حتی دفتریادداشت «اسحاق رابین» نخستوزیر اسبق اسرائیل را نیز شامل شد و آن درج جریان اخراج50 هزار فلسطینی غیرنظامی «مله» و «لد» بود. چرا که بایستی وانمود میشد که اعراب فلسطینی با رضایت خانه و کاشانه خود را ترک میکردند و باز هم 15 ماه مه یادآور تلخترین خاطره در ذهن مردم فلسطین است. خاطراتی سیاه از کشتار و کشته شدن، آوارگی و یا چشیدن طعم سرد و جانسوز اسارت و دربند بودن.
15 ماه مه قطعنامهای صادر شد که طرف اصلی آن یعنی فلسطینیها که جمعیتی افزون بر اقلیت یهودی را تشکیل میدادند، هیچگاه اجازه نیافتند براساس مفاد قطعنامه تقسیم دولت عربی را در برابر دولت عبری تشکیل دهند و حکومت خود را برپا کنند. با گذشت 58 سال پس از صدور قطعنامه تقسیم یا به تعبیر صحیحتر قطعنامه اشغال فلسطین، دولت صهیونیستی با به کارگیری تاکتیک مرزهای متحرک درصدد گسترش هر چه بیشتر حیات فضایی خود بوده است و در مقابل مقاومت و مبارزه در برابر دشمن صهیونیستی چشم دیگر فلسطینیها را امیدوار به احقاق حقوق تضییع شده خود ساخته است.
مقاومت ضدصهیونیستی فلسطینیها این بار در سالگرد 15 ماه مه، دولتی را به قدرت رسانده که برای توسعهطلبی، نظامیگری صهیونیستها از زبان مدارا و تسامح سخن نمیگوید. انتفاضههای متعدد فلسطینیها مشخص میکند که راه مقابله با اسرائیل شناخته شده است.